Кіріспе
Англиядағы қала маңындағы электр темір жолы, Лондон Ватерлоо мен Редингті байланыстырады. Ватерлоо–Рединг желісі – Лондон Ватерлоо мен Рединг арасындағы Ұлттық темір жол электр желісі. Желі Оңтүстік-Батыс Лондонның бірқатар қалашықтары арқылы батысқа қарай, Беркширдің орталық бөлігіндегі Редингке дейін созылады. Жолаушылар тасымалын Оңтүстік-Батыс темір жолы (SWR) жүзеге асырады және оның станцияларын басқарады. Ватерлоо–Рединг желісі – Ватерлоодан батысқа қарай бағытталған желілер мен тармақтар тобының негізгі бөлігі, ол негізінен Лондонға жолаушылар қызметін ұсынады. Барлық тармақтар мен қосылатын желілер Ватерлоодағы арнайы платформалар тобына тікелей қатынайды, сондықтан желідегі көптеген пойыздар желінің толық ұзындығымен жүрмейді. Ватерлоодан шыққаннан кейін, желі Оңтүстік-Батыс магистралімен қатар жүреді, содан кейін Клэпхэм торабында бөлініп, батысқа қарай бет бұрады. Үлкен Лондон шегінде Хаунслоу шеңберлік желісі Барнста бөлініп, Фелтамға жақын жерде қайта қосылады, ал Кингстон шеңберлік желісі Твикенхемде бөлініп, Нью-Малдендегі Оңтүстік-Батыс магистралімен бірігеді. Стейнсте бастапқы бағыт Виндзорға дейін созылады, ал 1853 жылғы Редингке дейінгі бағыт Эгам арқылы өтеді. Вирджиния Уотерде Чертси тармақ желісі Оңтүстік-Батыс магистраліне қосымша байланыс ұсынады, ал Аскотта Аскот–Гилдфорд желісі оңтүстікке қарай Алдершот және Фарнхамға қарай жүреді. Вокингхемде желі Reading-ке апаратын Солтүстік Даунс желісінің батыс жағымен бірігіп, 4, 5 және 6 платформаларда аяқталады. Желіде сонымен қатар жүк тасымалы және арнайы рейс қызметтері де бар, олар Редингтегі қосылатын желіні Ұлы Батыс магистраліне немесе Чертси шеңбері/тармақ желісі арқылы Оңтүстік-Батыс магистраліне қосылу үшін пайдаланады. Желі бойындағы қала маңындағы кең аудандар мен Барнстан батысқа қарай төрт жолдан екі жолға дейін азаюына байланысты, Рединг пен Лондон Ватерлоо арасындағы қызметтер Рединг пен Лондон Паддингтон арасындағы екі жылдам жолға қарағанда салыстырмалы түрде баяу. Бұл желі негізінен Лондонға қалалық тұрғындарды тасымалдау үшін пайдаланылады, көліктің көп бөлігі аралық станциялар арқылы жүзеге асырылады. Адамдардың көптігін азайту үшін 8 вагонды пойыз 10 вагондарға дейін ұзартылуда, сонымен қатар қызмет көрсету схемасын өзгерту, қосымша және жылдам қызметтер ұсыну, аралық аялдамаларды қысқарту туралы ұсыныстар жасалуда.
The Waterloo–Reading line is a National Rail electric railway line between London Waterloo and Reading. The line runs west through a series of South West London suburbs to Reading, in central Berkshire. Its passenger operation is by South Western Railway (SWR), which also manage its stations. The Waterloo–Reading line is the core of a group of lines and branches heading generally westwards from Waterloo, providing predominantly passenger services into London. All of the branches and connecting lines have direct services into a dedicated group of platforms at Waterloo, so most of the services using the line do not run the whole length of the line. After leaving Waterloo, the line runs parallel to the South West Main Line before diverging at Clapham Junction and heading westwards. Within Greater London, the Hounslow Loop Line diverges at Barnes and reconnects again near Feltham, whilst the Kingston Loop Line diverges at Twickenham to join up with the South West Main Line at New Malden. At Staines, the original route carries onto Windsor, whilst the 1853 route to Reading diverges to run via Egham. At Virginia Water, the Chertsey Branch Line provides another connection to the South West Main Line whilst at Ascot, the Ascot–Guildford line heads southwards towards Aldershot and Farnham. At Wokingham, the line joins the west end of the North Downs Line leading into Reading, to terminate in platforms 4, 5 and 6. The line also sees some freight services and special charters, which use the connecting line at Reading to join the Great Western Main Line or the Chertsey Loop/Branch Line to connect to the South West Main Line. Due to the large swathes of suburbs served along the line and the drop from four to two tracks west of Barnes, services between Reading and London Waterloo are relatively slow compared to the two fast tracks between Reading and London Paddington. The line is predominantly used for commuter traffic into London with most of the traffic being generated by intermediate stations. To ease over crowding, a roll out is underway of 8 car trains being extended to 10 coaches and there have been calls to change the service patterns to provide some additional and faster services, cutting out some of the intermediate stops.
Тарих
Лондон және Саутгемптон темір жолы 1838 жылғы 12 мамырда Найн Элмз және Уокинг Коммон арасындағы темір жолдың алғашқы учаскесін ашты және бір айдан кейін өзін Лондон және Оңтүстік-Батыс темір жолы (L&SWR) деп атады. L&SWR Саутгемптонға қарай кеңейтілуді жалғастырғанда, Ричмонд және Уэст Энд темір жолы (R&WER) 1846 жылғы 27 шілдеде Ричмондқа дейінгі алғашқы тармақ желісін ашты. Бұл тармақ желісі қазіргі Клэпхэм Джанкшннан басталатын болды, бірақ станция 1863 жылғы 2 наурызға дейін ашылмады. Найн Элмздегі терминал 1848 жылғы 11 шілдеде Уотерлудағы жаңа станциямен, бастапқыда Уотерлу Бридж деп аталды, ауыстырылды. Ричмонд тармағы батысқа қарай одан әрі кеңейтілді, Виндзор, Стейнс және Оңтүстік-Батыс темір жолы (WS&SWR) 1848 жылғы 22 тамызда Дэтчетке дейін және 1849 жылғы 1 желтоқсанда Виндзорға дейін ашылды. R&WER және WS&SWR екі желісі де L&SWR тарапынан олардың құрылысы аяқталмас бұрын сатып алынды. Оңтүстік-Шығыс темір жолы (SER) 1849 жылғы 15 қазанда Уокингемнен Редингке дейінгі желісін Рединг, Гилфорд және Рейгейт темір жолының (RG&RR) басқаруымен ашты, содан кейін 1852 жылы SER оны өз иелігіне алды. Бұл SER желісінің бөлігі болды, Лондоннан Гидлфорд арқылы Редингке дейін, және Редингтегі Ұлы Батыс темір жол станциясына жақын, бірақ одан бөлек орналасқан Рединг Оңтүстік темір жол станциясында аяқталды. Стейнсті Уокингеммен байланыстыратын желі 1853 жылы мақұлданды және Стейнс, Уокингем және Уокинг Джанкшн темір жолы тарапынан салынды, 1856 жылғы 4 маусымда Стейнстен Аскотқа дейін және 9 шілдеде Уокингемге дейін ашылды. Қазір Редингке үш бәсекелес бағыт бар: GWR Паддингтоннан – 36 миль, LSWR Уотерлудан – 43,5 миль және SER Чаринг Кростан – 69 миль. Паддингтон станциясының Лондон қаласынан батысқа орналасуына байланысты, бәсекелестікке қарамастан, GWR анық таңдау болған жоқ. Бұл үш компания арасында 1858 жылы бағаны бекіту және тарифтерді бөлісу туралы жаңа келісімге дейін қарқынды бәсекелестікке әкелді. Келісімге сәйкес, 1858 жылғы 1 желтоқсанда Редингтегі SER және GWR темір жолдары арасындағы қосымша желі жүк тасымалы үшін, ал 1859 жылғы 17 қаңтарда жолаушылар тасымалы үшін ашылды. Жақсырақ орналасқан қосымша желі 1899 жылғы 17 желтоқсанда, ал үшінші қосымша желі 1941 жылғы 1 маусымда ашылды.
Болашақ
Жоғары сұраныс пен көптеген қызметтердің толы болуына байланысты, жақсарту жұмыстары жүргізілуде. Ватерлоо мен Стейнс арасындағы станциялардың платформалары, көпірлерге шектеу қоймаса, 10 вагондық пойызға дейін ұзартылуда, олар 458 класты жаңартылған пойыз бірліктерін пайдаланады. Бұрынғы Ватерлоо халықаралық терминалының 20-шы платформасы 2013 жылдың қазан айында қайта қызметке енді. 2010 жылдардың басында қосымша пойыздар сатып алынды. 2014 жылдың 20 қарашасында Network Rail кеңінен талқылау үшін Wessex Route Study жоспарын жариялады; оның ұсынымында Редингке 10 вагоннан кем пойыздың қатынайтындығын тоқтату (өте төмен сұраныс болатын уақыттардан басқа) және бұрынғы Лондон Ватерлоо халықаралық станциясындағы платформалардың басым бөлігін 2019 жылға дейін ашу қарастырылған. 2014 жылдың наурыз айында Темза өзені аймақтық кәсіпкерлік серіктестігі Ватерлоо – Рединг бағытындағы жақсартулардың экономикалық тиімділігін көрсететін есеп жариялады. Есепте қызметтерді көбейтудің, жылдамдығын арттырудың (Лондон мен Редингтен маңызды аялдамаларға қолжетімділікті жақсарту үшін жартылай жылдам және жылдам қызметтер кестесін жасау) және Хитроу әуежайына қосымша мүмкіндіктер берудің экономикалық пайдасы қарастырылды, сонымен қатар мұндай жақсартулардың тиімділігі шығындарынан асып түседі деген қорытынды жасалды.