Кіріспе
Сербтер өз тарихын 6-шы және 7-ші ғасырлардағы ерте славян тайпаларының Оңтүстік-Шығыс Еуропаға жасаған қоныс аударуына байланыстырады. Осы қоныс аударушылар жергілікті византиялықтарды сіңіріп алды, олардың көпшілігі әртүрлі палеобалқандық халықтардың және бұрынғы римдік азаматтардың ұрпақтары еді, содан кейін Орта ғасырларда түрлі мемлекеттер құрды.
The Serbs trace their history to the 6th and 7th century Slavic migrations to Southeastern Europe of the Early Slavs. These migrants absorbed the local Byzantines, who were primarily descendants of different paleo Balkan peoples, and other former Roman citizens, and later established various states throughout the Middle Ages.
Ақ сербтердің Балқанға көшіп кетуі
Византия императоры Константин VII (912-959) жазған "De Administrando Imperio" кітабына сәйкес, сербтер "Түркияның ар жағында" (Мажарстанды білдіретін атау) қоныстанған "ақ сербтерден" тегін шығарған, олар өздерін "Боики" (Богемия) деп атаған аймақта өмір сүрген. Ақ Сербия франктармен және ақ хорваттармен көрші болған. DAI мәлімдемесіне қарағанда, екі бауыр әкесінен билікті мұраға алғаннан кейін, олардың бірі халықтың жартысын алып, император Гераклий (610-641) басқарған Византия империясына (яғни Балқанға) көшіп келген. Немец тарихшысы Людвиг Альбрехт Гебардидің айтуынша, бұл екі бауыр Сурби (сорбтар) дуксы Дерванның ұлдары болған. Ақ сербтердің тағы бір бөлігі оңтүстікке көшпеген, Эльба аймағында қалған. Осы ақ сербтердің ұрпақтары – қазіргі Лужица сербтері (сорбтар), олар Германияның шығысындағы Лужица (Лужица, Лаузиц) аймағында әлі де тұрады. Сондай-ақ, "De administrando imperio" еңбегіндегі сербтердің Балқанға көшіп келу туралы мәліметтер дұрыс емес және сербтер басқа оңтүстік славяндармен бірге шығыс славян жерлерінен Балқанға келген деген пікірлер де бар. Балқанда сербтер алдымен Салоники маңындағы аймаққа, содан кейін Тара, Ибар, Дрина және Лим өзендері бойындағы жерлерге қоныстанды (қазіргі Сербия, Черногория және Босния мен Герцеговинаның шекаралық аймағында), және Балқанға ертерек (6 ғасырда) келген оңтүстік славян тайпаларымен және түрлі халықтар мен тайпалардан құралған Византия халқымен бірікті. Уақыт өте келе оңтүстік славяндар сербтермен араласып, сербтердің атын өздеріне қабылдады. Император Константин III (641) Балқаннан (Вардар аймағы) славяндардың бір бөлігін Кіші Азияға көшірді. Олар сол жерде Гордосервон қаласын құрды, оның аты негізін қалаушылардың арасында сербтер болғанын болжауға мүмкіндік береді, сонымен қатар Гордосербон және Сервохория деген аттармен де белгілі болды.
Ирандық теория
Серб этнонимінің ирандық тегі туралы теория, ежелгі сербтер/сербоилердің Солтүстік Кавказдан (Азиялық Сарматия) шыққан сармат (алан) тайпасы болғанын болжайды. Бұл теория бойынша, аландық сербтер 4 ғасырда гундарға бағынып, гун армиясының құрамында гун империясының батыс шегіне (Орталық Еуропа аймағында, Эльба өзені маңында, кейіннен Саксония және Тюрингиядағы (Германияның шығысы) Ақ Сербия деп белгіленген, Вибиус Секустердің жазбаларында Cervetiis (Servetiis) деп тіркелген) көшіп келген. Гун басшысы Аттиланың қайтыс болғаннан кейін (453 жылы), аландық сербтер тәуелсіздікке ие болып, Саале өзенінің шығысында (қазіргі Германияда) жергілікті славян халқына билік еткен деп есептеледі.
Автохтондық теория
Бұл теория сербтердің Балқан және Подунавье аймақтарындағы автохтондық халық екенін, және 6-7 ғасырлардағы тарихи славян және сербтердің Балқанға қоныс аударуынан бұрын олар мұнда өмір сүргенін болжайды. Бұл теорияны қолдаушылар (мысалы, Йован И. Деретич, v=sup, Милош Милоевич) сербтердің Балқанға 7 ғасырдан әлдеқайда бұрын келгенін, немесе сербтердің 7 ғасырдағы Балқанға қоныс аударуы толық емес болғанын, ал «Де Администрандо Империо» бойынша солтүстіктен келген сербтер Балқанда бұрыннан қоныстанған басқа сербтерді тапқандығын айтады. Панониядағы Сербинум атты ежелгі қаланың осы гипотетикалық автохтондық сербтердің құрметіне аталғаны жөнінде де болжам бар. Бағытталған тарихнамада бұл маргиналды теория саналады, ал оны қолдаушылардың қолданған әдістері псевдоғылыми деп есептеледі.
Протославяндық теория
Спорой (Σπόροι) Шығыс Рим ғалымы Прокопийдің (500–560) сөзіне қарағанда, Анттар мен Склавендердің екі ерте славян тармағының ежелгі атауы болған. Прокопий Склавендер мен Анттардың бір тілде сөйлегенін, бірақ олардың ортақ тегін Венетилерден емес, "Спорой" деп аталатын халықтан шығарғанын айтқан. Ол бұл атаудың грекше σπείρω ("астық себу") сөзінен шыққанын, себебі "олар жерді шашыраңқы елді мекендермен жайлаған". Богемиялық тарихшы Йозеф Добровский (1753–1829) мен словак тарихшысы Павел Йозеф Шафарик (1795–1861) бұл атаудың сербтердің (Srbi) бұрмаланған түрі екенін айтқан. Шафарик оны славян тайпаларының ең көне атауы деп санайды. 9 ғасырдың ортасында Бавариялық Географ Зеруани деп аталатын халықтың патшалығы соншалықты зор болғандықтан, барлық славян халықтары олардан (немесе олардан) тараған деседі. Бір түсіндіру бойынша, Зеруанилер сербтермен теңестіріледі, және "сербтер" – барлық славян халықтарының ежелгі аты болған деген пікірлер бар. Дегенмен, басқа пікірлерге сәйкес, Зеруанилер сербтер емес, севериялықтар немесе сарматтарды атау үшін қолданылған болуы мүмкін.