Кіріспе

Философияда қатынас – екі нәрсе туралы шындық немесе жалған екендігін көрсететін фактінің бір түрі. Мысалы, "бірінен биік болу" қатынасы "Шакил О'Нил мен Росс Перо" үшін шындық, ал "Эмпайр Стейт ғимараты мен Эверест тауы" үшін жалған. Заттардың немесе нәрселердің қасиеттері болады ("осы нүкте қызыл"). Ал қатынастар екі заттың ("осы нүкте сол нүктеден үлкен") немесе екі қасиеттің ("осы қызыл түс, сол қызыл түске қарағанда қою") арасында туындайды. Қатынастардың екі негізгі түрі бар: онтологиялық және эпистемологиялық. Онтологиялық қатынастар – "әке" сияқты, баласына қатысты қарастырылатын тұлға. Эпистемологиялық қатынастар көбінесе екі ұғым немесе идея арасындағы, мысалы "шығару" сияқты логикалық байланыстар болып табылады. Барлық адамдар өлдір және Сократ – адам болғандықтан, Сократтың өлдір екендігі шығады – Сократтың өлдір мен барлық адамдардың өлдір арасындағы қатынас – шығару қатынасы.

Қазіргі философиядағы қатынастар

Идеялардың қатынасы, Хьюмдік мағынада, таза түсініктерден және логикалық амалдардан туындайтын білім түрі (фактілік мәліметтен өзгеше). Мысалы, математикада: 8 х 10 = 80. Немесе логикада: Барлық аралдар сумен қоршалған (анықтама бойынша). Кант философиясында қатынас аналитикалық априори теңдес. Юмнан өзгеше, Кант өзінің "Таза Ақыл-ойының Критикасы" кітабының кіріспесінде математикалық шындықтардың аналитикалық екенін жоққа шығарды. Керісінше, 'бакалавр' және 'үйленбеген' түсініктерінің анықтамалары арқасында 'бакалавр үйленбеген' дегені дұрыс. Лейбницте идеялардың қатынасы, өздеріне қарсы келетін тұжырымдар өзінен-өзі қайшылыққа түсетін Ақыл шындықтары деп аталатын шындықтарға ұқсас.