Кіріспе
Қауіпті мүлікті қамтитын заң, Loud Family альбомы. Кейбір құқықтық юрисдикцияларда тартымды қауіпті нысан доктринасы зиян келтіру құқығында қолданылады. Оған сәйкес, жер иесі, егер балаға келген зиян жердегі балаларды қызықтыруға бейім заттан туындаса, жерге рұқсатсыз кірген балалардың жарақаттануына жауапты болуы мүмкін. Бұл доктрина тастап кетілген көліктер, ағаш немесе құм үйінділері, батуттар және жүзу бассейндері салдарынан келген жарақаттар үшін жер иелерін жауапты деп тану үшін қолданылған. Дегенмен, оны мүліктегі кез келген нәрсеге қолдануға болады. Жасты анықтау үшін белгілі бір шектеу жоқ. Соттар әрбір "баланың" жасөспірім саналатындығын жеке-жеке жағдай бойынша бағалайды. Егер бала қауіпті жағдайды түсініп, оны бағалай алса, тартымды қауіпті нысан доктринасы қолданылмауы мүмкін. Бұрынғы ортақ құқық бойынша талапкер (бала немесе баланың атынан сотқа жүгінген ата-ана) баланың жер иесінің мүлігіне қауіпті жағдайдың өзінің тартып алғанын дәлелдеуі керек еді. Алайда, көптеген юрисдикциялар бұл талапты заңмен өзгертіп, енді жер иесі зиянды болжауға болатындығын талап етеді.
the Loud Family album
The attractive nuisance doctrine applies to the law of torts in some jurisdictions. It states that a landowner may be held liable for injuries to children trespassing on the land if the injury is caused by an object on the land that is likely to attract children. The doctrine has been applied to hold landowners liable for injuries caused by abandoned cars, piles of lumber or sand, trampolines, and swimming pools. However, it can be applied to virtually anything on the property. There is no set cutoff point that defines youth. The courts will evaluate each "child" on a case by case basis to see if the "child" qualifies as a youth. If it is determined that the child was able to understand and appreciate the hazard, the doctrine of attractive nuisance will not likely apply. Under the old common law, the plaintiff (either the child, or a parent suing on the child's behalf) had to show that it was the hazardous condition itself which lured the child onto the landowner's property. However, most jurisdictions have statutorily altered this condition, and now require only that the injury was foreseeable by the landowner.
Тарих
Тартымды қауіпті нысан туралы заң Англиядағы сот шешімдерінен пайда болды, ол 1841 жылы Линч пен Нурдин ісімен басталды. Сол істе Лорд-бас судья Томас Денманның пікірі бойынша, көшеде қараусыз қалған арбаның иесі, арбаға мініп құлап жарақат алған балаға келтірген зиянға жауапты болуы мүмкін. Бұл заң алғаш рет АҚШ-та 1873 жылы Небраска штатындағы «Сиу-Сити және Пасифик темір жолы компаниясы мен Стаут» ісінде қолданылды, онда темір жол компаниясы, қауіпсіз емес айналма платформаға мініп жарақат алған балаға келтірген зиянға жауапты деп танылды. «Тартымды қауіпті нысан» термині алғаш рет 1875 жылы Минессота штатындағы «Кеффке қарсы Милуоки және Сент-Пол темір жолы компаниясы» ісінде қолданылды. Бұл заң кейіннен Канада сияқты басқа да ортақ құқық жүйесіндегі мемлекеттерде қабылданды, бірақ барлық жерде емес.