Кіріспе

Әлеуметтанулық тұжырым

АГИЛ парадигмасы – 1950 жылдары американдық әлеуметтанушы Талкотт Парсонс жасаған әлеуметтанулық схема. Бұл – тұрақты әлеуметтік өмірді сақтау үшін әрбір қоғам орындауы тиіс белгілі бір әлеуметтік функцияларды жүйелі түрде бейнелеу. АГИЛ парадигмасы Парсонстың кең ауқымды іс-қимыл теориясының бір бөлігі болып табылады, ол өзінің танымал кітабында – «Әлеуметтік іс-қимылдың құрылымы», «Әлеуметтік жүйе» және кейінгі еңбектерінде баяндалған. Бұл теорияның мақсаты – барлық іс-қимыл жүйелерінің біртұтас картасын құру, және соңында «тірі жүйелерді» түсіну. Шындығында, АГИЛ жүйесі алғаш рет 1956 жылы толыққанды күрделі нысанда пайда болды, ал Парсонс өмірінің соңына дейін жүйені күрделіліктің әртүрлі деңгейлерінде кеңейте берді. Өмірінің соңында ол іс-қимыл жүйесіне жаңа өлшем қосты, оны «адам жағдайының парадигмасы» деп атады; осы парадигма шеңберінде іс-қимыл жүйесі интегралдық өлшемді иеленді.

Іс-қимыл жүйелерінің (оның ішінде әлеуметтік жүйе) функционалдық алғышарттары

Парсонс теориясы – әрекет теориясы парадигмасының бір бөлігі. AGIL бүкіл жалпы іс-қимыл жүйесінің (адам жағдайы парадигмасы да оның ішінде) функционалдық схемасын көрсетеді, сондықтан AGIL мәдени жүйені, жеке жүйені және т.б. анықтайды. Әлеуметтік жүйе – іс-қимыл жүйесінің ажырамас бөлігі және осылайша жүйелердің үлкен жиынтығында тек кіші жүйе болып табылады. Мысалы, AGIL функционалдық схемасы бойынша мәдени жүйенің реті: А: Когнитивтік символизация. G: Экспрессивтік символизация. I: Моральдық бағалау символизациясы. L: Құрылтай символизациясы. Осы парадигмада қоғам – әлеуметтік жүйенің прототиптік санаты ретінде анықталады, ол жүйенің жалпы қасиеттерін анықтайтын негізгі функционалдық алғышарттарды қанағаттандырады. AGIL схемасы кез келген қоғамның уақыт өте келе өмір сүруіне қажетті төрт жүйелі, негізгі функцияны сипаттайды. Жүйелік функциялардың «институттар» екендігі – қате түсінік, олар институттардан әлдеқайда жоғары теориялық деңгейде өмір сүреді, бірақ әр жүйеде институттар бар. Институттардың формасына, табиғатына және ерекшелігіне байланысты олардың жалпыға ортақ немесе тарихи маңызы бар. Жүйе өзінің институттарының «табиғатын» қалыптастырады, сондықтан саяси жүйе – «саяси институттардың» орбитасы. Қор нарығы саяси институт ретінде қарастырылмайды, бірақ оның саяси функциялары болуы мүмкін (бұл басқа талдау мәселесі). AGIL – төрт жүйелік қажеттіліктің бас әріптерінен құралған аббревиатура. AGIL жүйесі кибернетикалық иерархия болып саналады және әдетте «ақпараттық» тұрғысынан қарағанда L I G A ретімен келеді; бұл L функциясы I функциясын (ал I – G және т.б.) «басқаруы» немесе анықтауы мүмкін екенін білдіреді, компьютерлік ойын бағдарламасы ойынды «анықтаған» сияқты. Бағдарлама ойынды «шешпейді» (нәтижесі ойыншының әрекеттеріне байланысты, бұл Парсонс іс-қимылдың еріктік жағы деп атаған нәрсе), бірақ ойынның логикалық параметрлерін «шешеді», ол ойынның нақты дизайны мен ережелерінде жасырын жатыр. Осылайша, Парсонс мәдениет әлеуметтік жүйені анықтамайды, бірақ оны «қалыптастырады» дейді. AGIL жүйесінің энергия жағы (немесе «шартты» жағы) да бар, ол A G I L. Осылайша, адаптивтік деңгей энергия немесе «шартты» тұрғысынан кибернетикалық иерархияның ең жоғары деңгейінде болады. Алайда, иерархияның осы екі кері реті ішінде Парсонс ұзақ тарихи перспективада ақпаратты көп меңгерген жүйе (яғни LIGA реттілігін ұстанған жүйе) энергияны көп меңгерген жүйеге қарағанда басымдыққа ие болады деп мәлімдейді. Мысалы, адам денесінде ДНК – энергиясы жоғары «денені» басқаруға бейімделген ақпараттық код. Іс-қимыл жүйесінде Парсонс мәдениеттің ақпараттың ең жоғары деңгейі екенін және оның пікірінше, іс-қимыл жүйесінің басқа компоненттерін, сондай-ақ әлеуметтік жүйені кибернетикалық бақылауда екенін айтады. Алайда, барлық іс-қимыл жүйелері (соның ішінде әлеуметтік жүйелер) әрқашан ақпарат пен шарттардың жалпы күштерінің (тарихи ерекшеліктері) тепе-теңдігіне байланысты екенін сақтау маңызды, олар екеуі де жүйенің нәтижесін қалыптастырады. Сондай-ақ, AGIL жүйесі кез келген тарихи жүйенің сақталуына «кепілдік бермейді» деп атап өту маңызды; олар қоғамдар немесе іс-қимыл жүйелері принципте сақтала ала ма, жоқ па, деген ең төменгі шарттарды анықтайды. Нақты іс-қимыл жүйесі сақтала ма, жоқ па, бұл тарихи мәселе. Адаптация, немесе қоғамның қоршаған ортамен қарым-қатынас жасау қабілеті. Бұл, басқа нәрселермен қатар, ресурстарды жинап, әлеуметтік қайта бөлу үшін тауарлар өндіруді қамтиды. Мақсатқа жету, немесе болашаққа арналған мақсаттарды белгілеу және соған сәйкес шешімдер қабылдау мүмкіндігі. Саяси шешімдер мен қоғамдық мақсаттар осы қажеттіліктің бір бөлігі болып табылады. Интеграция, немесе бүкіл қоғамның үйлесімділігі қоғамның құндылықтары мен нормаларының берік және жеткілікті түрде үйлесімді болуын талап етеді. Бұл, мысалы, діни жүйе біркелкі болуы керек, тіпті ең негізгі деңгейде, ортақ тіл болуы керек. Жасырын үлгілерді сақтау қоғамды жоғарыда көрсетілген интеграциялық талаптардың интеграциялық элементтерін сақтауға шақырады. Бұл дегеніміз – отбасы мен мектеп сияқты институттар, олар сенімдер мен құндылықтарды ескі ұрпақ пен оның мұрагері арасында араластырады. Бұл төрт функция интуитивті болуды мақсат етеді. Мысалы, аңшы-жинақшылар әулет жүйесі жануарларды аулап және басқа да тауарларды жинап, сыртқы әлемнен тамақ алуы керек. Олардың міграциялауға тиімді жерлер туралы шешімдер қабылдау үшін мақсаттар жиынтығы мен жүйесі болуы керек. Әулет сонымен қатар іс-қимылдар мен шешімдерді қабылдауды қадағалайтын ортақ сенім жүйесіне ие болуы керек. Соңында, аң ауру және жинау дағдыларын, сондай-ақ ортақ сенім жүйесін жеткізу үшін білім беру жүйесі болуы керек. Егер осы алғышарттар орындалса, әулет өмір сүруін жалғастыра алады.

AGIL функцияларының жүйелі суреті

AGIL-дің төрт функциясы сыртқы және ішкі проблемаларға, сондай-ақ құралдық және тұтынушылық проблемаларға жіктеледі. Сыртқы проблемаларға табиғи ресурстарды пайдалану және мақсаттарға қол жеткізу үшін шешімдер қабылдау кіреді, ал қоғамды біріктіру және келесі буынға ортақ құндылықтар мен дәстүрлерді жеткізу – ішкі проблемалар саналады. Бұдан әрі, мақсатқа жету және интеграциялық функция жүйенің тұтынушылық жағына жатады.

AGIL схемасын сынға алу

Парсонс теориясы кез келген маңызды эмпирикалық зерттеуде конструктивті түрде қолдануға тым абстрактты деп сынға алынды. AGIL схемасының төрт функциясы интуитивті болғанымен, көптеген әлеуметтік жүйелерді Парсонстың құрылымдық функционализмі парадигмасы бойынша сипаттауға болады, бірақ мұндай тексерудің ғылыми әлеуметтану зерттеуіне қосқан пайдалылығына күмән тудыруға болады. AGIL схемасын қорғаушылар, кейбір салалар сияқты әлеуметтік жүйелердің жұмыс істемеуіне себеп болған жағдайлардың болғанын айтады, себебі олар төрт функцияның бірін немесе бірнешеуін назардан тыс қалдырды. Осылайша, AGIL схемасын қолданыстағы саяси немесе экономикалық жүйелермен салыстырып, олардың критерийлерге сай келетінін тексеруге болады. Қорғаушылар сондай-ақ барлық теориялық жүйелер абстрактты екенін атап көрсетеді (әдетте, қазіргі физика теориялық абстракцияның өте жоғары деңгейін қолданады, ешкім де қарсылық білдірмейді). Кез келген жақсы теориялық жүйе абстрактты болуы керек, өйткені теориялық жүйелердің мәні мен функциясы осыған байланысты. Тағы бір маңызды сын AGIL схемаларының тарихи өзгерістерді ескермеуіне қатысты. Сыншылар Парсонс теориясының кешірілмейтіндей статикалық екенін және әлеуметтік өзгерістерге бейімделуге жеткіліксіз икемділік танытпайтынын айтады. Парсонс AGIL схемасы – адамзат тарихындағы кез келген уақытта және кез келген жерде кез келген әлеуметтік жүйеге қолданылатын әлеуметтік функциялардың жалпы теориясы деп мәлімдесе, сыншылар бұл негізінен соғыстан кейінгі АҚШ-тың моделі, тіпті одан да көп – АҚШ-тың орта сыныбының идеалдық әлеуметтік құрылымы деп санайды. Парсонстың қорғаушылары мұндай сынның орынсыз екенін айтады, өйткені Парсонс кез келген қоғамның ең маңызды жүйелік ерекшеліктерін анықтауға тырысты: кез келген қоғам AGIL көрсеткен функцияларды орындауы керек, тіпті ол мұны істеу үшін басқа институттарды немесе тәсілдерді қолданса да. Сонымен қатар, Парсонс өзі әлемдік тарих теориясын жасауға және әлеуметтік өзгерістерді өзінің жүйесі арқылы түсіндіруге тырысты, бірақ оның сыншылары бұл тек сыртқы әсемдеу ғана екенін айтады. Дегенмен, соңғы кездегі жағымды бағалауларға қарамастан, Парсонс енді бұрынғыдай англофондық әлеуметтік теорияға үстемдік етпейді.