«Ұшу теориясы» (1998) – Гелена Бонэм Картер мен Кеннет Брананың ойнаған комедиялық драмасы. Мүгедектіктің сексуалдығы, қиын сынақтар мен қанатын жасау туралы фильм.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұшу ғылымы
the science of flight
«Ұшу теориясы» – 1998 жылғы британдық комедиялық драмалық фильм, режиссері Пол Гринграсс, сценарий авторы Ричард Хокинс. Басты рөлдерде Хелена Бонэм Картер және Кеннет Брана. Алғаш рет 1998 жылдың 11 қыркүйегінде Торонто халықаралық кинофестивалінің 23-ші шақырылысында көрсетілді. Бонэм Картер моторлық нейрон ауруына шалдыққан әйел рөлін ойнайды, ал фильм мүгедектердің сексуалдығы мәселесін қамтиды.
The Theory of Flight is a 1998 British comedy drama film directed by Paul Greengrass from a screenplay written by Richard Hawkins. It stars Helena Bonham Carter and Kenneth Branagh. It premiered at the 23rd Toronto International Film Festival on 11 September 1998. Bonham Carter plays a woman with motor neurone disease, and the film deals with the sexuality of people with disabilities.
Сюжет
Ричард, сәтсіз суретші, алғашқы ұшу машиналарын құрастырып, үйде жасалған қанаттармен Лондон кеңсе ғимаратының төбесінен ұшуға тырысады, бірақ құлап түседі де, құтқару отряды оны құтқарады. Осы әрекеттері үшін Ричардқа қоғамдық жұмыс істеу жазасы беріледі – амиотрофиялық склерозы бар, мінезі қиын Жайнға күтім жасау. Жайн бұрынғы күтімшілерін қуып жіберген еді. Уақыт өте келе Ричард пен Жайн дос болады, соңында Жайн Ричардтан өмірінің соңына дейін бойжеткен қыз болып өлмеу үшін, оған сүйіскен дос табуға көмектесуін сұрайды. Ричард тартынса да, оған қолайлы серіктес іздеуге көмектеседі, ал бос уақытын жаңадан ұшу машинасы құрастырумен өткізеді. Ақырында екеуі Жайн үшін жоғары бағалы жиголоға келіседі, ол екі мың фунтқа онымен жатуға келіседі. Ақшалары жетпегендіктен, Ричард банк тонауы керек деген шешімге келеді. Ричард Жайнға қонақүй бөлмесін жалдап, жиголоға бес жүз фунт төлейді, қалғанын кейін беретінін уәделейді. Ричард банк тонауға кеткен кезде, жиголо өте шаршаған Жайнды төсекте жатқызады, бірақ ол қорқып, бұл істен бас тартады. Сонымен қатар Ричард та ойын өзгертеді, банкте тапаншасын шығарып, бірақ Жайнның есімін айтып дереу қашып кетеді. Ол бөлмеге оралып, бақытсыз жиголоны қуа жөнелтеді. Ричард пен Жайн Ричардтың ұшу машинасымен сәтті ұшып келе жатқандары көрінеді, бірақ ол қону кезінде бөлшектеледі. Содан кейін олар төсекке жатады, бұл олардың бірге ұйықтасқанын білдіреді. Жайн көп ұзамай қайтыс болады, ал фильм Ричардтың ұшу машинасының қираған жеріне Жайнның есімін жазылған ескерткіш тақтасын орнатуымен аяқталады.
Richard, an unsuccessful artist who builds primitive flying machines, attempts to fly from the roof of a London office building wearing homemade wings but fails, instead crash landing and only being saved by a rescue squad. As a result of his actions Richard is sentenced to community service, in the form of caring for Jane, an ill tempered woman who has amyotrophic lateral sclerosis and has run off her previous carers. Over time, Richard and Jane become friends, and eventually Jane asks Richard to help her find someone to lose her virginity to, explaining that she does not want to die a virgin. Reluctantly Richard helps her search for an appropriate partner, while spending his free time building yet another experimental flying machine. Eventually the two settle on a high priced male gigolo for Jane, who agrees to sleep with her for two thousand pounds. As neither of them has that amount of money, they conclude that Richard must rob a bank to secure the needed cash. Richard books a hotel suite for Jane and pays the gigolo five hundred pounds, promising the rest later. As Richard leaves for the bank job, the gigolo lays a very nervous Jane on the bed, but she begins panicking and decides she no longer wants to go through with it. Meanwhile, Richard likewise changes his mind, drawing his gun in the bank but then fleeing immediately, calling Jane's name. He returns to the room and drives off the unhappy gigolo. Richard and Jane are seen successfully taking a flight in Richard's flying machine, although it breaks apart on landing. The pair are then seen in bed, implying that they have slept together. Jane dies soon after, and the film ends with Richard placing a commemorative sign honoring Jane's memory on the wreckage of his flying machine.
Қабылдау
Rotten Tomatoes сайтында фильмге 22 сыншының пікірлері негізінде 50% мақұлдау көрсеткіші тіркелді. Metacritic-те 15 сыншының пікірлері бойынша 48% балл алды, бұл "аралас немесе орташа пікірлерді" білдіреді. Бұл 1999 жылдың 20 ақпанында қайтыс болғанға дейін киносыншы Джин Сискельдің "Сискель мен Эберт кинотеатрында" эфирде қараған соңғы фильмі болды. Сискел фильмге жақсы баға берсе, оның әріптесі Роджер Эберт фильмге қарсы баға берді. "Чикаго Сан-Таймс" газетінде Эберт фильмге 4 баллдан 2,5 балл қойып, былай деп жазды: "Ұшу теориясы шынымен де қызықты. [Бірақ] "Менің әніммен билейік" көргенде, сіз айырмашылыққа таңғаласыз. Екі фильм. Бір оқиға. Бір мақсат. Ұқсас кейіпкерлер. Ұқсас жағдай. Бірі – көңіл көтеру. Екіншісі – жарықшақ."
On Rotten Tomatoes the film has an approval rating of 50% based on reviews from 22 critics. On Metacritic it has a score of 48% based on reviews from 15 critics, indicating "mixed or average reviews". It was the last film reviewed on air by film critic Gene Siskel on Siskel and Ebert at the Movies before his death on 20 February 1999. Siskel gave the film a thumbs up, while his critic partner Roger Ebert gave the film a thumbs down. In his review for the Chicago Sun Times, Ebert gave the film 2.5 out of 4 and wrote "The Theory of Flight is actually fairly enjoyable. [But] when you see Dance Me to My Song, you're struck by the difference. Two movies. Same story. Same objective. Similar characters. Similar situation. One is an entertainment. The other is a thunderbolt."