Уолтер Стюарт: Шотландияның жоғары уәзірі және король Роберт II-нің әкесі
Walter Stewart, 6th High Steward of Scotland
Уолтер Стюарт (1296-1327) – Шотландияның жоғарғы уәзірі, король Роберт II-нің әкесі. Баннокберн шайқасындағы рөлі, Ларгс жерін сыйға алуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд сарбазы (шамамен 1296 – 1327)
Scottish soldier (c. 1296 – 1327)
Уолтер Стюарт (шамамен 1296 – 1327 сәуір) – Шотландияның алтыншы мұрагерлік Жоғары басқарушысы және Шотландия королі Роберт ІІ-нің, Стюарт әулетінен шыққан бірінші монархтың әкесі.
Walter Stewart (c. 12969 April 1327) was the 6th Hereditary High Steward of Scotland and was the father of King Robert II of Scotland, the first Stewart monarch.
Мансап
21 жасында Уолтер 1314 жылы Баннокберн шайқасында ағылшындармен шайқасты. Кейбір деректерге сәйкес, ол Дугласпен бірге шотланд әскерінің сол жақ қанатына басшылық етті, ал басқа деректерде (жастығы мен тәжірибесінің жетіспеуіне байланысты) төрт (немесе үш) шотландтық шилтронның бірінің номиналды басшысы болды, ал нақты басшылықты оның туысы, Дуглас лорды Джеймс Дуглас жүргізді. Баннокберндегі қызметтері үшін Уолтер Батыс шекарасының сақшысы болып тағайындалды және король Джон Баллиолдан тартып алынған Ларгс жерлерін иеленді. 1316 жылы Стюарт бұл жерлерді Пейсли аббаттығына сыйға берді. 1314 жылғы қазанда король Роберт Брюстің әйелі Елизавета де Бург пен қызы Марджори Англиядағы ұзақ тұтқындықтан босатылып, Вальтер Жоғарғы Стюард оларды ағылшын-шотланд шекарасында күтіп алып, шотланд король сарайына жеткізу үшін жіберілді. Король Роберт Брюс Ирландияда болмаған кезде Вальтер Жоғарғы Стюард пен сэр Джеймс Дуглас үкіметтік істерді басқарды және Шотландия шекарасын қорғауға көп күш жұмсады. 1318 жылы ағылшындардан Бервик-на-Твидті қайтарып алғаннан кейін ол қаланың басшылығын өз қолына алды, бірақ 1319 жылғы 24 шілдеде Англия королі Эдуард II қаланы қоршауға алды. Шотланд гарнизоны қоршау машиналарын жойды, содан кейін Уолтер Стюард қамалдан күшпен шығып, жауды ығыстырып таратты. 1322 жылы Дуглас пен Томас Рэндольфпен бірге ол Йоркширдегі Малтонға жақын Байленд аббаттығында ағылшын королін тосыннан шабуылға алуға тырысты, бірақ Эдуард қашып кетті, ал Вальтер Стюард пен 500 атты әскер оны Йоркке қарай қуды.
At the age of 21 Walter fought against the English at the Battle of Bannockburn in 1314 where according to some sources, together with Douglas he commanded the left wing of the Scots' army, but according to other sources was (due to his youth and inexperience) merely the nominal leader of one of the four (or three) Scottish schiltrons, the effective leader being his cousin James Douglas, Lord of Douglas. For his services at Bannockburn, Walter was appointed Warden of the Western Marches and was rewarded with a grant of the lands of Largs, which had been forfeited by King John Balliol. In 1316 Stewart donated those lands to Paisley Abbey. Following the liberation of King Robert the Bruce's wife, Elizabeth de Burgh, and daughter, Marjorie, from their long captivity in England in October 1314, Walter the High Steward was sent to receive them at the Anglo Scottish Border and conduct them back to the Scottish royal court. During the absence of King Robert the Bruce in Ireland, Walter the High Steward and Sir James Douglas managed government affairs and spent much time defending the Scottish Borders. Upon the capture of Berwick upon Tweed from the English in 1318 he took command of the town which subsequently on 24 July 1319 was besieged by King Edward II of England. Several of the siege engines were destroyed by the Scots' garrison whereupon Walter the Steward suddenly rushed in force from the walled town to drive off the enemy. In 1322, with Douglas and Thomas Randolph, he made an attempt to surprise the English king at Byland Abbey, near Malton in Yorkshire, but Edward escaped, pursued towards York by Walter the Steward and 500 horsemen.
Өлім және жерлеу
1327 жылдың 9 сәуірінде Батгейт қамалында қайтыс болды және бірінші әйелі Марджори Брюс пен бес Жоғары Басқарушы атасымен бірге Пейсли аббат шіркеуіне жерленді. Аббаттың қабырғасында келесі ескерткіш жазылған: Шотландияның Жоғары Басқарушыларының мәңгілік естелігі. Олардың денелері осы Аббат шіркеуінің бас алтары тұрған жерде жатыр.
He died on 9 April 1327 at Bathgate Castle and was buried in the Abbey Church of Paisley, alongside his first wife, Marjorie Bruce, and his five High Steward ancestors. A memorial on the wall of the Abbey is inscribed as follows:
In everlasting memory of the High Stewards of Scotland. Here rest their bodies where stood the high altar of this Abbey Church of Paisley.