Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық журналист (1880–1966) қазіргі заманғы сол есімді ақын және эссеші (ту. 1947)
American journalist (1880–1966)
the contemporary poet and essayist of the same name (b. 1947)
Кэтлин Томпсон Норрис (16 шілде 1880 – 18 қаңтар 1966) – американдық романист және газет бағаншысы. Ол 1911 жылдан 1959 жылға дейін, шамамен елу жыл бойы АҚШ-тағы ең көп оқылатын және ең жоғары жалақы алатын әйел жазушылардың бірі болды. Норрис 93 роман жазған, олардың көптегені бестселлерлерге айналған. Оның әңгімелері сол кездегі танымал баспасөз беттерінде жиі жарияланды, оның ішінде The Atlantic, The American Magazine, McClure's, Everybody's, Ladies' Home Journal және Woman's Home Companion журналдарында. Норрис өзінің көркем шығармаларын отбасылық және моральдық құндылықтарды, мысалы, неке институтын қадірлеуді, аналықты құрметтеуді және басқаларға көмектесудің маңыздылығын насихаттау үшін пайдаланды.
Kathleen Thompson Norris (July 16, 1880 – January 18, 1966) was an American novelist and newspaper columnist. She was one of the most widely read and highest paid female writers in the United States for nearly fifty years, from 1911 to 1959. Norris was a prolific writer who wrote 93 novels, many of which became best sellers. Her stories appeared frequently in the popular press of the day, including The Atlantic, The American Magazine, McClure's, Everybody's, Ladies' Home Journal, and Woman's Home Companion. Norris used her fiction to promote family and moralistic values, such as the sanctity of marriage, the nobility of motherhood, and the importance of service to others.
Өмір және мансап
Кэтлин Томпсон Норрис 1880 жылғы 16 шілдеде Сан-Францискода дүниеге келді. Оның ата-анасы Жозефина (құрметті әкесінің есімі Морони) және Джеймс Алден Томпсон болды. 19 жасында ата-анасы қайтыс болды. Ол үлкен отбасының ағасы болғандықтан, жұмыс істеуге мәжбүр болды. Бастапқыда ол универмагта жұмыс істеді, одан кейін бухгалтерлік кеңседе, содан кейін Механика институтының кітапханасында жұмыс істеді. 1905 жылы ол Берклидегі Калифорния университетінің шығармашылық жазу бағдарламасына қабылданды және әңгімелер жаза бастады. Оның бірнеше әңгімесін жариялаған «Сан-Франциско қоңырауы» газеті 1906 жылдың қыркүйегінде оны қоғамдық жаңалықтар бағанында жұмыс істеуге шақырды. Осы жұмыстың барысында ол Чарльз Гилман Норриспен (ағасы, белгілі жазушы Фрэнк Норрис) танысты және олар бір-біріне ғашық болды. Ол «The American Magazine» журналының көркем редакторы болу үшін Нью-Йоркке көшті. Сегіз ай бойы күнделікті хат алмасып, отбасының қаржылық жағдайы жақсарғаннан кейін, ол оған қосылды және олар 1909 жылдың сәуірінде үйленді. Ол әңгімелер жазуды қайта бастады, олар 1910 жылдан бастап газеттерде, содан кейін журналдарда жариялана бастады. Чарльз Кэтлиннің өмір бойына әдеби агенті болды және оның жазушылық жолында табысқа жеткенде үй шаруашылығының көптеген мәселелерін шешуге көмектесті. Жаңа ғана ана болғаннан кейін ол өзінің алғашқы романын – «Ана» романын жазды. Бұл 1911 жылы «The American Magazine» журналында жарық көрген әңгімелер жинағынан өсті. Бір баспагер оны романға айналдыруды сұрады, ол ұлттық сенсацияға айналды және Теодор Рузвельттің үлкен отбасыларды мақтауы үшін алғыс айтты. Діңге берілген католик болғандықтан, ол осы кітабын, әйелдердің ана болуына қатысты көзқарастарға тез әсер ете бастаған бала тууды шектеуге қарсы пікір ретінде жазды. 1914 жылы жазған «Сенбінің баласы» романы Уильям Дин Хауэллден оның сыныптық мәселелерге сезімталдығын атап өткен оң пікір алды. Норрис түрлі әлеуметтік мәселелерге қатысты, соның ішінде әйелдердің сайлау құқығына, тыйым салуға, бейбітшілікке және балалар мен кедейлерге көмектесетін ұйымдарға қатысты. Норрис 1941 жылы Мэдисон Сквер Гардендегі «Америка үшін бірінші» комитетінің митингісінде нацистік салют жасап тұрған суреті бар. Оның нацистік салют жасағаны туралы пікірлер қарама-қайшы. Ант беру кезінде адамдар қолдарын созып, алақандарын жоғары қаратып, нацистік салют сияқты алақандарын төмен қаратып емес, басқаша қимыл жасады. (Жақында бұл қимылды «Беллами салюті» деп атайтын болды, бірақ әдебиеттанушы Сара Черчвеллдің айтуынша, «Беллами салюті» анттың мәтінін білдіреді, онымен бірге жасалған қимылдарды емес.) 1941 жылдың мамырында өткен бұл митингте Норрис Чарльз А. Линдберг пен сенатор Бертон К. Уилермен бірге суретке түскен. Оның көптеген романдары фильмге түсірілді, соның ішінде «Көбелек» (1924), «Менің ең жақсы қызым» (1927), «Каллахандар мен Мерфилер» (1927), «Құштарлық гүлі» (1930) және «Жүректің өзгеруі» (1934, «Манхэттен махаббат әні» романы негізінде). Норрис романдарының кейбіреулері «Кэтлин Норриспен» радиосериалына бейімделді, бұл оны «өзінің туындыларын күнделікті сериалдық бағдарлама ретінде радио тыңдаушыларына жеткізген алғашқы ұлттық атақты жазушы» етті. Филипс Лорд өндірген бағдарлама CBS телеарнасында 1939 жылдың 9 қазанынан 1941 жылдың 26 қыркүйегіне дейін эфирге берілді. Норрис 1966 жылдың 18 қаңтарында Сан-Францискода ұлы, доктор Фрэнк Норристің үйінде қайтыс болды. Ол 85 жаста болды.
Kathleen Thompson Norris was born in San Francisco, California, on July 16, 1880. Her parents were Josephine (née Moroney) and James Alden Thompson. When she was 19 both her parents died. As the oldest sibling she became effectively the head of a large family and had to work. Initially, she found employment in a department store, which was soon followed by work in an accounting office and then the Mechanic's Institute Library. In 1905, she enrolled in a creative writing program at the University of California, Berkeley and began writing short stories. The San Francisco Call, which had published a few of her stories, hired her to write a society column in September 1906. In the course of that work she met Charles Gilman Norris (whose late elder brother was the novelist Frank Norris), and they soon fell in love. He moved to New York to be art editor of The American Magazine. After eight months of daily correspondence and some improvements in her family's financial situation, she joined him there and they were married in April 1909. She resumed writing short stories, which began to appear in newspapers and then magazines starting in 1910. Charles took on a lifelong role as Kathleen's literary agent, and also took care of many household management roles as she became increasingly successful as a writer. Shortly after becoming a new mother, she wrote her first novel, Mother. It started as a short story in The American Magazine in 1911. A publisher asked her to expand it into a novelette, which became a national sensation and earned the praise of Theodore Roosevelt for its celebration of large families. A devout Catholic, she wrote the book in part as a commentary against birth control, which was rapidly influencing women's attitudes about motherhood. Her 1914 novel Saturday's Child received a positive, lengthy review from William Dean Howells, who remarked on her sensitivity to class issues. Norris became involved in various social causes, including women's suffrage, Prohibition, pacifism, and organizations to benefit children and the poor. Norris is pictured at an America First Committee rally in 1941 at Madison Square Garden giving what appears to be a Nazi salute. There is controversy over whether she was giving the Nazi salute. People reciting the pledge of allegiance sometimes made a gesture with an outstretched arm and the palm up, as opposed to the Nazi salute with the palm down. (More recent commenters sometimes call this gesture the "Bellamy salute", but according to the literary scholar Sarah Churchwell, the "Bellamy salute" refers to the language of the pledge rather than any gestures accompanying it. At this rally, which took place in May 1941, Norris is pictured with Charles A. Lindbergh and Senator Burton K. Wheeler. Many of her novels were made into films, including Butterfly (1924), My Best Girl (1927), The Callahans and the Murphys (1927), Passion Flower (1930), and Change of Heart (1934, based on the novel Manhattan Love Song). Some of Norris's novels were adapted for a radio series, By Kathleen Norris, making her "the first nationally famous writer to have her works brought to radio listeners as a daily serial program." The program, produced by Phillips Lord, was broadcast on CBS October 9, 1939 – September 26, 1941. Norris died January 18, 1966, in San Francisco at the home of her son Dr. Frank Norris. She was 85.
Отбасы
1919 жылы отбасы Калифорния штатының Саратога қаласына жақын Санта-Крус тауларындағы ранчоға көшіп келді, ол Джеймс Дюваль Феланның Вилла Монталво иелігіне жапсарлас болды. Кейін олар Пало-Альтода үй салып, жаздарын сол ранчода өткізді. Кэтлиннің қарындасы Тереза, Уильям Роуз Бенетке үйленген және үш бала туғаннан кейін 1919 жылы қайтыс болды. Кэтлин екі қызы мен бір ұлы – Розмари, Кэтлин Энн және Джеймс Бенеттің қамқорлығын алу үшін күресіп, ақырында қол жеткізді. Оның немересі Кэтлин Норрис (1935–1967) ханзада Андрей Романовтың екінші әйелі болған.
In 1919 the family moved to a ranch in the Santa Cruz Mountains near Saratoga, California, adjacent to the Villa Montalvo estate of James Duval Phelan. They later built a house in Palo Alto and spent summers at the ranch. Kathleen's sister Teresa, who had married William Rose Benét and bore three children, died in 1919. Kathleen fought for and eventually obtained guardianship of the two nieces and a nephew: Rosemary, Kathleen Anne and James Benét. Her granddaughter Kathleen Norris (1935–1967) was the second wife of Prince Andrew Romanov.