Кіріспе

Челкандар (өз атауы – Чалканду, Шалканду) – Сібірдің түркі тілдес халықтарының шағын тобы. Олар Солтүстік Алтай тілінде сөйлейді. Алтай Республикасында тұратындары кейде алтай этносымен, ал Кемерово облысындағылары шорлармен топтастырылады. Алайда, этнографтар мен 2000 жылғы 24 наурыздағы Ресей Федерациясы Үкіметінің №255 қаулысы, сондай-ақ Ресейдің 2002 жылғы халық санағы бойынша олар Солтүстік, Сібір және Қиыр Шығыстың кішкентай халықтары тізіміндегі жеке этнос ретінде танылады. Бірақ 2010 жылғы халық санағында олар қайтадан алтайлықтармен "біріктірілді". 2010 жылғы санақ мәліметтері бойынша Ресейде 1181 челкандар тұрады.

Тарих

Челкандар түркі тайпаларының кет, самоид және басқа да жергілікті сибирлік топтармен қосылуынан пайда болды. Бұл процесс Енисей қырыздары аймаққа үстемдік еткен кезеңде бастау алды. 13-дан 18-ғасырға дейін аймақ пен оның халқы моңғолдардың билігінде болды. Кейін жунгарлар бұл аймақты қысқа мерзімге бақылады, бірақ челкандар (басқа алтайлықтармен бірге) ресейліктерге бағынды.

Тіл

Челкандар Челкан тілінде сөйлейді, ол кейде Солтүстік Алтай тілінің диалектісі ретінде жіктеледі. 2002 жылғы Ресей халық санағында бұл тіл жеке тіл ретінде есептелген, бірақ 2010 жылғы санақта 2000 сөйлеушісі тіркелді, ал 2014 жылы жазу жүйесі әзірленді.

Мәдениет

Шелкалар бастапқыда негізінен жергілікті жануарларды аулаған, олардың өмірі үшін маңызы зор болған. Шелкалардың дәстүрлі тұрғын үйлеріне қабықтан немесе бұтақтан жасалған көпбұрышты киіз үйлер кіретін, олардың үсті конус пішіндес қабықпен жабылған. Басқа да тұрғын үйлердің түрлері болған, мысалы, қабықтан немесе талдан жасалған конус пішіндес киіз үйлер. Дәстүрлі шелка киіміне қысқа шалбар, зығырдан тігілген көйлек және бір жақтың иығынан жабылатын халат кіретін.

Дін

Қазіргі заманғы шелқандардың көпшілігі православиелік христиан дінін ұстанады. Дегенмен, бурханшылдық және шамандық та шелқандар арасында кездеседі.