Кіріспе
Podocarpus nubigenus (P. nubigena деп те аталады) – подокарптың түрі, Чилидің оңтүстігіндегі Вальдивия ылғалды ормандары мен Аргентинаның оңтүстік-батысына жақын орналасқан аймаққа ендемик. Бұл әлемдегі ең оңтүстік подкарп. Ол 38°S-тан Ultima Esperanza (53°S) дейін, ылғалды және батпақты топырақта өседі. Ол ашық жерлерге, басқа чилилік Podocarpaceae-ге қарағанда жылдамдап қоныстана алады. Бұл орташадан үлкенге дейінгі ағаш, биіктігі шамамен 15 метрге жетеді, ерекше жағдайларда одан да биік өседі. Қабығы қағаз тәрізді жапырақшалармен қабысып түсіп, күлгіш қоңырдан алқызыл түске дейін өзгереді. Үлпек тәрізді, жасыл, ине тәрізді жапырақтары өткір, қатты және былғары тәрізді, ұзындығы 2 см. Жемістері екі-төрт біріккен, ет тәрізді, жидек тәрізді, шырынды қабықшалардан тұрады, піскен кезде ашық қызыл түсті болады және қабықшалардың жоғарғы жағында бір (сирек екі) дөңгелек тұқым орналасқан. Антарктика флорасының классикалық түрлер жұбының мысалы ретінде, ол Жаңа Зеландиядан келген Podocarpus totara-ға өте жақын, сондықтан егер оларды бірге отырғызса, ажырату өте қиын. Ең анық айырмашылығы – жапырақтарының P. totara-ның сұрғылт жасыл түсіне қарағанда сәл ашық жасыл реңгі.
Podocarpus nubigenus (also known as P. nubigena) is a species of podocarp, endemic to the Valdivian temperate forests of southern Chile and adjacent southwestern Argentina. It is the southernmost podocarp in the world. It grows from 38°S to Ultima Esperanza (53°S), in wet and swampy soils. It can settle clear grounds, with a faster growth than the other Chilean Podocarpaceae. It is a medium to large tree, growing to around , exceptionally to The bark peels off in papery flakes, with a purplish to golden brown hue. The sharp, green, needle like leaves are stiff and leathery, 2 cm long. The cones are highly modified with two to four fused, fleshy, berry like, juicy scales, bright red when mature, bearing one (rarely two) rounded seeds at the apex of the scales. In a classic example species pair of the Antarctic flora, it is very closely related to Podocarpus totara from New Zealand, to the extent that if planted together, they are very difficult to distinguish. The best distinction is the slightly brighter green tone of the leaves, compared to the more greyish green of P. totara.
Өсіру және пайдалану
Ағаш қатты және түзу талшықты, шіруға өте төзімді; сары түсті, қызғылт іздері бар, орташа ауырлықта, орташа қатты және шіруға төзімді, бірақ сирек кездесетіндіктен, көбінесе қолданылмайды. P. nubigenus кейде Ұлыбритания аралдарының батысында және Солтүстік Американың Тынық мұхиты жағалауында әсемдік үшін өсіріледі, онда оның өсуі үшін қажетті салқын жаз бен мол жауын-шашын болады. Бұл ағаш белгілі бір деңгейде төзімді. Оның ағылшын тілінде кең таралған атауы жоқ; «бұлт подкопы» (ғылыми атаудың аудармасы), «еркек маниу» (Чилидегі ең көп қолданылатын атаудың тікелей аудармасы), «чили подкопы» және «чили тотарасы» деген атаулар ұсынылған, бірақ олар жиі қолданылмайды. Мапуче тайпасының және Латын Америкасы испан тіліндегі атаулары – mañio macho немесе mañíu macho және huililahuán (wililaˈwan). Чилидің оңтүстігінде оны mañío de hojas punzantes (қарақемпір жапырақты маниу деп аударылады) деп те атайды.
Этимология
Podocarpus грек тілінен шыққан және "сабақты жеміс" деген мағынаны білдіреді. Атау кейбір түрлердің жеміс сабақтарының ерекше пішініне сілтеме жасайды. Nubigenus "бұлттан туған" немесе "бұлттан пайда болған" дегенді білдіреді.