Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жозеф Бау (13 маусым 1920 – 24 мамыр 2002) – Польшада туған израильдік суретші, философ, ойлап табушы, аниматор, комедия актері, жарнама шебері, мәтін жазушы, ақын және Плашов концлагерінен аман қалған адам.
Joseph Bau (; 13 June 1920 – 24 May 2002) was a Polish born Israeli artist, philosopher, inventor, animator, comedian, commercial creator, copy writer, poet, and survivor of the Płaszów concentration camp.
Өмір
Бау Польшаның Краков қаласындағы Ян Матейко атындағы Көркемсурет академиясында графика мамандығы бойынша оқыған. Оның білімі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде үзіліске ұшырады және 1942 жылдың соңында Краков геттосынан Плашов концлагеріне ауыстырылды. Готика әріптерін жақсы меңгергендіктен, лагерьде немістерге табельдер мен карталар жасаумен айналысты. Плашовта Бау өзінің алақанындай кішкентай, суреттерімен безендірілген кітап жасап, онда өзінің өлеңдерін жариялады. Сондай-ақ ол лагерден қашып құтылған адамдарға құжаттар мен жеке куәліктер жасады. Түрмеде отырғанда Бау Ребекка Тенненбаумға ғашық болды. Немістердің тыйымына қарамастан, олар Плашовтың әйелдер казармасында жасырын түрде үйленді. Бұл оқиға Стивен Спилбергтің «Шиндлер тізімі» фильмінде көрсетілді, онда оның рөлін Рами Хьюбергер сомдады. Баудың өзі фильмнің эпилогында Иерусалимдегі Оскар Шиндлердің қабіріне әйелі Ребеккамен бірге тас қояды. Плашовтан кейін Бау Гросс-Розен концлагеріне, содан кейін Шиндлер лагеріне ауыстырылды, онда соғыс аяқталғанға дейін болды, ал Ребекка Освенцимге жіберілді. Азаттыққа шыққаннан кейін Бау әйелімен қайта қосылып, Краковтағы Бейнелеу өнері университетін бітірді. 1950 жылы ол әйелі және үш жасар қызы Хадасамен бірге Израильге көшіп келді, онда олардың тағы бір қызы, Клила дүниеге келді. Бау Хайфадағы Брандвейн институтында және Израиль үкіметінде график ретінде жұмыс істеді. 1956 жылы Тель-Авивте өзінің студиясын ашты, қазір ол студия қыздары басқаратын мұражайға айналған. Ол 1960-1970 жылдары ізраилдік фильмдерге графикалық шрифттер мен атаулар жасаумен танымал болды. Сондай-ақ ол иврит тілінде бірнеше кітап жазып, өлеңдер шығарды. Баудың әйелі Ребекка 1997 жылы қайтыс болды. Бау 2002 жылдың 24 мамырында Тель-Авивте 81 жасында пневмониядан қайтыс болды.
Bau was trained as a graphic artist at the Jan Matejko Academy of Fine Arts in Kraków, Poland. His education was interrupted by World War II and he was transferred to the Płaszów concentration camp in late 1942 from the Kraków Ghetto. Having a talent in gothic lettering, he was employed in the camp for making signs and maps for the Germans. While in Płaszów, Bau created a miniature, the size of his hand, illustrated book with his own poetry. He also forged documents and identity papers for people who managed to escape from the camp. During his imprisonment, Bau fell in love with another inmate, Rebecca Tennenbaum. They were secretly married, despite the prohibition by the Germans, in the women's barracks of Płaszów. This was dramatized in Steven Spielberg's Academy Award winning movie Schindler's List, where he was played by Rami Heuberger. Bau himself appears in the film's epilogue placing a stone on Oskar Schindler's grave in Jerusalem, along with his wife Rebecca. After Płaszów, Bau was transferred to Gross Rosen concentration camp and then to Schindler's camp where he stayed until the end of the war, while Rebecca was sent to Auschwitz. After liberation, Bau was reunited with his wife and finished his degree at University of Plastic Arts in Kraków. In 1950, he immigrated to Israel together with his wife and three year old daughter, Hadassah, where their other daughter, Clila, was born. He worked as a graphic artist at the Brandwein Institute in Haifa and for the government of Israel. Bau opened his own studio in 1956 in Tel Aviv, which is now a museum managed by his daughters. He was well known for creating graphic fonts and drawing titles for Israeli films in the 1960s and 1970s. He also authored a number of Hebrew books and wrote poetry. Bau's wife Rebecca died in 1997. Bau died from pneumonia in Tel Aviv on 24 May 2002, at age 81.
Шығармалары
Джозеф Баудың "Құдайым, сен ешқашан аш қалдың ба?" атты естеліктерінің ағылшын тіліндегі нұсқасы 1998 жылдың маусым айында жарық көрді. Алғашында ол иврит және поляк тілдерінде жарияланды, содан кейін қытай тілі сияқты бірнеше тілде басылды. Джозеф Бау өзінің анимациялық фильмдерін де жасады, осыған байланысты баспасөз оны "Израиль Уолт Диснейі" немесе "Израиль анимация индустриясының негізін қалаушысы" деп атады. Оның суреттері мен салмақтары Sotheby's аукционында Холокост өнеріне елеулі үлес ретінде тізілген, ал оның туындылары АҚШ-тағы галереяларда көрсетілді. Джозеф Баудың өнері оның жеке тәжірибесі арқылы көрінеді. Ол соғыс жылдарындағы қатал шындықты, сондай-ақ Израильде кейінірек байқаған қуаныш пен юморды көрсетеді. Джозеф Бау 1998 жылы Израиль сыйлығына үміткер болды.
The English version of Joseph Bau's memoir, Dear God, Have You Ever Gone Hungry? came out in June 1998. It was first published in Hebrew and Polish and was published in several languages, including Chinese. Joseph Bau also created his own animated films, for which he has been referred to in the press as the "Israeli Walt Disney" or as the "founder of Israel's animation industry". His paintings and drawings have been listed by Sotheby's as significant contributions to the art of the Holocaust and his works have been shown in galleries in the US. Joseph Bau's art is filtered through the prism of his own experiences. It reflects both the brutal reality of life during the war, as well as the joy and humour he observed in later years in Israel. Joseph Bau was nominated for the Israel Prize in 1998.