Grumman G-118: АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін жобаланған, бірақ құрылмаған ракеталық ұшақ жобасы. F11F Tiger-дың жаңартылған нұсқасы, F-14 Tomcat-қа дейін жетпеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ұсынылған американдық тосқауылдаушы NOTOC
Proposed American interceptor
NOTOC
Grumman G 118 (кейде XF12F деп аталған, бірақ бұл ресми есім емес) – АҚШ Әскери-теңіз флотының ұшақ тасымалдағыштарында қолдануға арналған, кез келген ауа-райы жағдайында ракетамен қаруланған тосқауылдаушы ұшақ жобасы. Бастапқыда F11F Tiger ұшағының жетілдірілген нұсқасы ретінде жоспарланған, бірақ көп ұзамай үлкен әрі қуатты жобаға айналды. 1955 жылы екі прототипке тапсырыс берілді, алайда сол жылы F4H Phantom II пайдасына жоба тоқтатылды, тіпті бірде-бір прототип салынбады. Grumman компаниясының келесі (соңғы) ұшақ тасымалдағышы 1968 жылы тапсырылған F-14 Tomcat болды.
The Grumman G 118 (sometimes called the XF12F, though this was never official) was a design for an all weather missile armed interceptor aircraft for use on US Navy aircraft carriers. Originally conceived as an uprated F11F Tiger, it soon evolved into a larger and more powerful project. Although two prototypes were ordered in 1955, development was cancelled the same year in favor of the F4H Phantom II before any examples were built. Grumman's next (and last) carrier fighter would be the F 14 Tomcat, ordered in 1968.
Дизайн
Grumman Design 118 екі орындық, екі қозғалтқышты, ракеталық күшейтілген, барлық ауа-райы жағдайында қолданылатын, суперүнды ұшақ болды. Оның 45 градусқа бұрылған қанаты, "T" тәрізді құйрығы, екі кішкентай бүгілетін құрсақ плавниктері және үш дөңгелекті қону шассисі болды. Экипажды құтқару үшін, олар бірге капсулаға салынып, төмен қарай шығарылатын болды. Төмен жылдамдықта басқаруды жақсарту үшін шекаралық қабатты басқару жүйесі де қарастырылған. G 118 екі J79 GE 3 қозғалтқышымен жабдықталуы тиіс еді, сондай-ақ, әрқайсысы 18 000 фунт күш беретін J79 GE 207 қозғалтқыштарын орнатуға мүмкіндік болған. Vought XF8U 3 Crusader III сияқты, ол JP 4 отыны мен сутек пероксиді тотықтырғышын пайдаланатын, 5000 фунт күш беретін қосымша басқарылатын сұйық отынмен жұмыс істейтін ракеталық қозғалтқышпен жабдықталған. Қару-жарақтар фюзеляж астында AIM 7 Sparrow әуе-әуе зымыраны үшін екі жартылай кіріктірілген бекіткіште, ал ішкі қару бөлімінде қосымша AIM 7 немесе үш AIM 9 Sidewinder зымыраны орналастырылуы керек еді.
The Grumman Design 118 was a two seat, twin engined, rocket augmented, carrier based all weather supersonic fighter aircraft. It had a 45° swept wing, a "T tail" empennage, two small folding ventral fins, and a landing gear of tricycle configuration. For ejection, the tandem crew were encapsulated and ejected downwards. It also featured a boundary layer control system to improve low speed handling. The G 118 was to be powered by two J79 GE 3 engines, with accommodations for the more powerful J79 GE 207 engines each producing 18,000 lbf of afterburning thrust. Similar to the contemporary Vought XF8U 3 Crusader III, it was designed with an additional throttleable liquid fueled rocket engine using a mixture of JP 4 fuel and hydrogen peroxide oxidizer which produced 5,000 lbf of thrust. Armament stores would have been under the fuselage in two semi recessed hardpoints for the AIM 7 Sparrow air to air missile and an internal weapons bay for an additional AIM 7 or three AIM 9 Sidewinder missiles.