Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Енглезовац – Сербияның астанасы Белград қаласының қалалық ауданы. Ол Белградтың Врачар муниципалитетінде орналасқан.
Englezovac is an urban neighborhood of Belgrade, the capital of Serbia. It is located in the Belgrade's municipality of Vračar.
Орналасқан жері
Englezovac муниципалитетінің батыс бөлігінде, Врачар тауының батыс еңісінде орналасқан және Славия алаңынан Врачар үстіртке және Киелі Сава соборына дейін созылады. Ауданның басты көшелері – Светог Саве, Макензиева және Бостандық бульвары. Алғашқыда бұл атау бульвардың батысына қарай кеңейтілген, бірақ қазір Белградтың сол бөлігін Врачардың құрамына жатқызатындар аз.
Englezovac is located in the western part of the municipality, on the western slopes of the Vračar hill and stretches from the Slavija square to the Vračar plateau and the Temple of Saint Sava. The main streets in the neighborhood are Svetog Save, Makenzijeva and the Boulevard of the Liberation. Originally, term stretched west of the boulevard, but today not many people consider that part of Belgrade as part of Vračar.
Тарих
Англезовацтың құрылысы 1880 жылы шотланд бизнесмені және назареттік Фрэнсис Маккензи 1879 жылы серб саясаткері және премьер-министрі Дьордже Симичтен 7500 дукатқа үлкен жер учаскесін сатып алғаннан кейін басталды. Жерді қазіргі Београдская, Njegoševa, Molerova, Макензиева (Маккензидің атымен аталған), Katanićeva, Bore Stankovića, Skerlićeva және Bulevar oslobođenja көшелері шектеді. Бұрын Симичев Маджур (“Симичтің шаруашылығы”) деп аталған бұл аймақ, ақырында Англезовац (серб тілінде “англиканның жері”), аталып кетті, себебі “англикан” термині тіпті бүгінгі күні Ұлыбританияның кез келген тұрғыны үшін сөйлеу тілінде жиі қолданылады. Симичев Мажур батпақты болғандықтан, Маккензи бастапқыда жерді кептіріп, ауыл шаруашылығы өндірісін ұйымдастыруды жоспарлаған. Бірақ кейіннен жоспарын өзгертті, жерді сату үшін учаскелерге бөліп, көшелер салдырды. Содан кейін Маккензи учаскелерді сатты. Көп ұзамай бір-екі қабаттан тұратын көптеген үйлер салынды. Ірі ғимараттардың қатарында Бейбітшілік залы (Sala mira) болды, кейіннен онда “Славия” кинотеатры орналасты. Қалалық құрылыс дамығаннан кейін Англезовац Njegoševa және Svetog Save көшелері арасындағы аумақты қамтыды. Ол сондай-ақ Сербия православие шіркеуіне Сент-Сава соборының құрылысы үшін жер сыйлады. “Врачарды көркейту қоғамы” 1894 жылдың 31 наурызында Белград қалалық кеңесіне Англезовацты Савинацқа (“Саваның жері”) қайта атауды ұсынды. Олар “серб астанасының бүкіл ауданына ағылшын деген ат беру ұят” және ұлттық қасиетті орынның (Сент-Сава соборы) шетелдік жерде орналасқаны түсініксіз деді. 1980 жылдардың соңында “Ескі Белград” туралы көптеген кітаптар мен мақалалар қайтадан танымал болды, сол себепті сол кезде көпшілікке белгісіз болған Англезовац термині қайта пайда болды. Алайда, Савинац сияқты, ол кеңінен қолданылған жоқ, және белградтықтардың көпшілігі қаланың осы бөлігін әлі де Врачар деп атайды.
Construction of Englezovac started in 1880 after a Scottish businessman and Nazarene Francis Mackenzie bought a large piece of land in 1879 from Đorđe Simić, Serbian politician and prime minister, for 7,500 ducats. Land was bounded by the modern streets of Beogradska, Njegoševa, Molerova, Makenzijeva (named after Mackenzie), Katanićeva, Bore Stankovića, Skerlićeva and Bulevar oslobođenja. Previously known as the Simićev Majur (”Simić's farm”), the area eventually became known as Englezovac, Serbian for Englishman's place), as the term Englishman is, even today, universally used in colloquial speech for any inhabitant of the Great Britain. As the Simićev Majur was a marshy area, Mackenzie originally planned to drain the land and organize agricultural production. He changed his plans later, hiring architects who parceled it out into lots for selling and cut the streets through. Mackenzie then sold the lots. Soon numerous houses were built, mostly one or two floors high. Larger edifices included the Hall of Peace (Sala mira), in which the cult cinema "Slavija" was situated later. After the urbanization, Englezovac included the area between the streets of Njegoševa and Svetog Save. He also donated a piece of land to the Serbian Orthodox Church for the construction of the Temple of Saint Sava. "The Society for the Embellishment of Vračar" suggested to Belgrade City Council to rename Englezovac to Savinac (Serbian for Sava's place) on 31 March 1894. They stated that it is "a shame for the Serbian capital that a whole district is called Englishman's" and inconceivable that a national shrine (Temple of Saint Sava) lie on foreign property. In the late 1980s, many books and articles on "Old Belgrade" became popular again and so the term Englezovac, at this time already unknown to majority of people, resurfaced. However, just like Savinac, it didn't get the popular usage, and most of Belgraders still refer to this part of the city as Vračar.