Говард DGA-15: Американдық ұшақ тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Howard DGA 15 – 1939 жылдан 1944 жылға дейін АҚШ-та Howard Aircraft Corporation компаниясы шығарған бір қозғалтқышты азаматтық ұшақ. АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін, ол АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін көптеп өндірілді және АҚШ Әскери-әуе күштерінде де түрлі мақсаттарда қолданылды.

Жобалау және әзірлеу

Говард ұшақ компаниясы (кейін Говард ұшақ корпорациясы) 1936 жылы Говард DGA 6 (Мистер Маллиган деп аталды) ұшағының коммерциялық түрлерін жасау үшін құрылды. Бұл 1935 жылы Бендикс және Томпсон жүлделерін жеңіп алған, төрт орындық, сәтті жарыс ұшағы болды – екі жарыста да жеңіске жеткен жалғыз ұшақ. Бұл жетістіктер DGA сериясына зор назар аударды, және Говард негізінен қозғалтқыш түрімен ерекшеленетін DGA 7, 8, 9, 11 және 12 модельдерінен тұратын, бір-бірімен тығыз байланысты модельдер сериясын шығарды. Жоғары өнімділік пен толық жабдықталған, жоғары сатып алу бағасына қарамастан (DGA 11 17 865 долларға сатылды), олар корпорациялардың, бай адамдардың және Уоллес Бири сияқты киножұлдыздардың иелігіндегі ұшақтарға айналды. ("Бугси" фильмінде, атау рөлін ойнаған Уоррен Битти Лос-Анджелестен Лас-Вегасқа қызыл Говард DGA 15 ұшағымен ұшып барады.) 1939 жылы Говард ұшақ корпорациясы негізгі конструкцияның жаңа нұсқасын – DGA 15 ұшағын жасады. Бұрынғылары сияқты, DGA 15 – бір қозғалтқышты, жоғары қанатты моноплан, ағаш қанаты және болат түтікшелі фюзеляжы бар, бірақ ол терең және кең фюзеляжымен ерекшеленді, бес адамды ыңғайлы отыруға мүмкіндік берді. Ол бірнеше нұсқада қол жетімді болды, олар орнатылған қозғалтқыштарымен ерекшеленді. DGA 15P Pratt & Whitney Wasp Junior радиалды қозғалтқышымен, ал DGA 15J Jacobs L6MB және DGA 15W Wright R 760 E2 Whirlwind қозғалтқыштарымен жабдықталған. Үлкен кабинасы төмен капиталдық шығындар мен операциялық шығындарға байланысты парашютистер үшін танымал болды. Жұмыс істеп тұрған Говард DGA ұшақтарының көпшілігі белсенді коммерциялық қызметтен шыққандықтан, олар қалпына келтіру нысандары ретінде және иелену құны жоғарырақ болатын қазіргі заманғы ұшақтарға балама ретінде танымал болды. Говардтың шамамен 100 түрі әлі де ұшып жүр, олардың көпшілігі DGA 15. DGA 11 ұшақтарының да бірнешесі әлі де ұшып жүр, оның ішінде Санта-Паула, Калифорниядан шыққан, бұл, мүмкін, Говардтың әлемдік штаб-пәтері, кем дегенде бесеуі сол жерден ұшып кетті. Қазіргі заманғы кабиналық ұшақтардан гөрі жақсы көріну мүмкіндігі, бас және иық кеңістігі бар керемет ұшақтар, олар 3 құрсақта орнатылған бактарда 151 галлон отын сыйымдылығымен өте ұзын "қанаттарына" ие, бұл 7 сағаттан астам төзімділікті қамтамасыз етеді, ал қалыпты круизде (130 км/сағ, 150 миль/сағ) 1000-нан астам шақырымды құрайды. Қазіргі заманғы авиациялық электроникамен жабдықталған Говард, бөлмесінің, жайлылығының, жылдамдығының, қашықтығының және жүк көлемінің үйлесіміне байланысты көптеген қазіргі заманғы жеңіл ұшақтармен бәсекелесе алады. 1971 жылы Лондон (Англия) – Виктория (Британдық Колумбия, Канада) әуе жарысына DGA 15P қатысты.

The Howard Aircraft Company (later Howard Aircraft Corporation) was formed in 1936 to build commercial derivatives of the Howard DGA 6 (named Mister Mulligan), a successful four seat racing aircraft which had won both the Bendix and the Thompson Trophies in 1935, the only aircraft ever to win both races. These successes did indeed bring the DGA series much attention, and Howard produced a series of closely related models differing mainly in the engine type, consisting of the DGA 7, 8, 9, 11 and 12. Offering high performance and being comprehensively equipped, despite a high purchase price (with the DGA 11 selling for $17,865), these became coveted aircraft owned by corporations, wealthy individuals, and movie stars, such as Wallace Beery, who was himself a pilot. (In the movie Bugsy, Warren Beatty, playing the title role, is flown from Los Angeles to Las Vegas in a red Howard DGA 15.) In 1939, the Howard Aircraft Corporation produced a new development of the basic design, the DGA 15. Like its predecessors, the DGA 15 was a single engined high winged monoplane with a wooden wing and a steel tube truss fuselage, but it was distinguished by a deeper and wider fuselage, allowing five people to be seated in comfort. It was available in several versions, differing in the engine fitted. The DGA 15P was powered by a Pratt & Whitney Wasp Junior radial engine, while the DGA 15J used a Jacobs L6MB and the DGA 15W a Wright R 760 E2 Whirlwind. and the large cabin proved popular with sky divers as low capital outlay, low operating cost jumping platforms. With most of the working Howard DGAs retired from active commercial service, they have become popular as restoration subjects and as alternatives to more modern equivalents with higher cost of ownership. Almost 100 of the Howard variants are still flying, mostly DGA 15s. A few of the DGA 11s also still fly, including one out of Santa Paula, California, which is probably the world headquarters for Howards, with at least five flying out of that field. Superb travelling airplanes with much better visibility, headroom, and shoulder room than some contemporary cabin aircraft, they have very long "legs" with a fuel capacity of 151 gallons in 3 belly mounted tanks, giving an endurance of more than 7 hours, for a range, at normal cruise (130 kn, 150 mph), of over 1,000 statute miles. With modern avionics, the Howard can compete in many respects with many contemporary light aircraft, due to its combination of room, comfort, speed, range and carrying capacity. A DGA 15P competed in the 1971 London (England) to Victoria (British Columbia, Canada) air race.