Кіріспе
Кентерберийлік ертегілердің бір бөлігі "Мелиби ертегісі" (сонымен қатар "Мелибеус ертегісі" деп аталады) – Джеффри Чосердің Кентерберийлік ертегілерінің бірі. Бұл Чосердің өзі айтқан жинақтағы екінші әңгіме. Хост Гарри Бейлидің үзілісіне ұшырағаннан кейін, Чосер ең ұзақ, ал кейбіреулер барлық әңгімелердің ең жалықтыратыны деп айтар еді. Кейбір ғалымдар бұл әңгімені әзіл ретінде қарастырса да, ол Брешиялық Альбертанның *Liber consolationis et consilii* еңгімесінің адал аудармасы және "Пастордың әңгімесінде" кейінірек баяндалған наным қағидаларынан кем емес. Чосер бұл әңгімені өш алу үшін айтады, себебі оның алғашқы әңгімесі, Сэр Топас, үзіліп, оны еш нәрсеге татымайтын нәрсемен салыстырды. Сэр Топасқа шағымданып, Бейли прозалық әңгіме сұрайды, ал Чосер оған жауап ретінде "Мелиби ертегісін" жазады, ол дәл солай. Бейли бұл әңгімеден ләззат алып, әйелі оны естіген болса екен дейді, мүмкін Дам Пруденстен бірдеңе үйренер еді. Бұл ертегі Рено де Луэнстің *Livre de Melibée et de Dame Prudence* еңгімесінен аударма. Реноның жұмысының өзі Брешиялық Альбертанның *Liber consolationis et consilii* еңгімесінің еркін аудармасы болып табылады, бұл ертегідің танымалдылығын көрсетеді. Әңгіменің ұзақтығы кейбір қазіргі ағылшын тіліндегі басылымдарда, мысалы Невилл Когиллдің аудармасында оның жоқ болуына себеп болды.
"The Tale of Melibee" (also called "The Tale of Melibeus") is one of The Canterbury Tales by Geoffrey Chaucer. This is the second tale in the collection told by Chaucer himself. After being interrupted by the host Harry Bailly, Chaucer launches into one of the longest and some would say most boring of all the tales. While some scholars have treated the tale as a joke, it is a faithful rendering of the Liber consolationis et consilii by Albertanus of Brescia and is no less serious than the articles of faith laid out later in "The Parson's Tale". Chaucer seemingly tells this story in revenge, as his first story, Sir Thopas, was interrupted and compared to a turd. Complaining of Sir Thopas's , Bailly requests a prose tale with In response, Chaucer tells The Tale of Melibee, which is exactly that. Bailly, seemingly pleased with this tale, says he wishes his wife had heard it as she might learn something from Dame Prudence. The tale is a translation of the Livre de Melibée et de Dame Prudence by Renaud de Louens. Renaud's work itself is a very loose translation of Liber consolationis et consilii by Albertanus of Brescia, suggesting the tale's popularity. The tale's length has resulted in its omission in some modern English editions, such as Nevill Coghill's translation.
Сюжет
Бұл оқиға Мелибидің бір күні үйіне үш жау кіріп, әйелі Пруденсті ұрып-соғып, қызына шабуыл жасап, оны өлгендей қалдырып кеткені туралы. Одан кейін оқиға Мелиби мен оның әйелі арасында қандай шаралар қолдану керектігі және жауларынан қалай өш алу керектігі туралы ұзақ пікірталас ретінде жалғасады. Оның әйелі, атынан көрініп тұрғанындай, оны ақылға шақырып, ойсырау пікірлері үшін сөкпейді. Пікірталас барысында көптеген мақал-мәтелдер, білімді адамдардың сөздері және Киелі кітаптан аяттар келтіріледі. Дам Пруденстің неке туралы ойлары "Кемшік әуенінен" Баттың әйелі мен "Кеменің әңгімесінен" әйелге ұқсас.