Музыкалық аспаптардағы құйрықша туралы: скрипка, виолончель сияқты аспаптардың ішектерін бекітетін маңызды бөлік. Құрылысы, материалы және орнатылуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құйрықша – көптеген ішекті музыкалық аспаптарда ішектердің бір ұшын бекітетін, әдетте, құлақ (құлақша, басы, тістік, т.б.) сияқты күйлеу механизмі орналасқан ұшқа қарама-қарсы бөлік.
A tailpiece is a component on many stringed musical instruments that anchors one end of the strings, usually opposite the end with the tuning mechanism (the scroll, headstock, peghead, etc. ).
Функциясы мен құрылысы
Соңғы бөлігі жіптерді бекітеді, сондықтан олардың біріктірілген кернеуіне төтеп беру үшін жеткілікті күшті болуы керек. Скрипкалар немесе скрипкалық аспаптар отбасыларының, соның ішінде қос бас аспаптарының құйрықтары құйрық түймесі немесе аяқ батырмасы айналасында бұралған "құйрық" арқылы бекітіледі, ол аспаптың төменгі бөлігіне орнатылады. Бастапқыда жануарлардың ішегінен жасалған және түйін арқылы қиындықпен реттелетін құйрықтар қазір, әдетте, сымнан немесе нейлон монофиламенттен жасалады және ұштарында, әдетте, мыстан жасалған, бұрандалы жағалармен оңай реттеледі. Құйрық бөлшектері көптеген материалдардан жасалады. Скрипканың құйрықтары әдетте ағаштан жасалады: эбони, палисандр, шаған немесе сирек пернамбуко. Басқа материалдар құрамына жеңіл металл қорытпалары және пластик сияқты композиттер кіреді. Материалды таңдау тек эстетикалық емес; жақсы жасалған аспап құйрықтың салмағына, массаның таралуына және құйрықтың ат құйрығына орналасуына сезімтал. Қылды аспаптардың құйрықтары әдетте металдан жасалады. Скрипканың құйрықтары әр түрлі пішінде болады. Кейбіреулері лала немесе тостағанға ұқсайды. Көп қолданылатын Hill стилінде орталық бойлық тік қабырға бар, ол оған көп қырлы көрініс береді. Кейбір скрипка құйрықтарында қабықтың инкрустациясы немесе әшекейлі стильді немесе бейнелі ою-өрнектер сияқты сәндік элементтер болады. Аспапты дұрыс баптауға көмектесу үшін "нақты реттегіштер" деп аталатын құрылғылар қолданылады; олар құйрыққа бекітілуі немесе оның дизайнына енгізілуі мүмкін. Көптеген қазіргі заманғы скрипкашылар, қандай басқа да жіптерді қолданса да, қатты болат өзегі бар E жібін ойнайды, ол дәстүрлі күйлеу тізбектерімен үйлесімділігі тым сезімтал болуы мүмкін. Баптаудың ыңғайлылығы үшін, бір нақты реттегіштің қосылған массасы қанағаттанарлық. Металл өзекті жіптерді баптау кезінде төрт нақты реттегіш пайдалы. Кейбір электрогитара құйрықтарында вибрато таяқшасы болады, оны орындаушы әртүрлі музыкалық эффекттер үшін барлық жіптердің биіктігін бірден өзгерту үшін пайдаланады.
The tailpiece anchors the strings, so it must be strong enough to withstand their combined tension. Tailpieces of the violin family or viol families of instruments, including double basses, are attached by a "tailgut" looped around the tailpin or end button, which is let into the bottom bock of the instrument. Originally made of animal gut and adjusted with difficulty by means of a knot, tailguts are now usually made of wire or nylon monofilament, and easily adjusted with threaded collars, usually made of brass, on the ends. Tailpieces are made of many materials. Violin tailpieces are typically made of wood: ebony, rosewood, boxwood, or rarely pernambuco. Other materials include cast light metal, and composites including plastic. Choice of material may have more than just cosmetic effect; a well made instrument is sensitive to tailpiece weight, mass distribution, and tailgut placement on the saddle. Fretted string instrument tailpieces are typically made of metal. Violin tailpieces come in various shapes. Some resemble a tulip or a goblet. The common Hill style has a central longitudinal ridge that gives it a faceted appearance. Some violin tailpieces feature decorative elements, as shell inlays or ornate stylized or figurative carvings. Devices called "fine tuners" are sometimes used to assist in the tuning of the instrument; they may either be affixed to the tailpiece or built into its design. Most modern violinists, regardless of what other strings they use, play an E with a solid steel core, which may be overly touchy to tune with the traditional tuning pegs. For convenience in tuning, the added mass of a single fine tuner is a tolerable trade off. Four fine tuners are advantageous when tuning a set of metal core strings. Some electric guitar tailpieces feature a vibrato bar, which a player uses to alter the pitch of all strings at once for various musical effects.
Қалқымаларды орнату
Скрипкалар отбасына жататын жақсы реттелген аспаптың көпірдің артындағы, құйрықшаға қарай созылған ішегінің ұзындығына назар аударылады. Көптеген аспаптарда бұл ұзындық, ойналатын ішектің ұзындығының – яғни, құбыр мен көпір арасының – 1/6 бөлігіне тең етіледі, бұл ойналатын ішектің бос күйдегі дыбысынан екі октава және квинта жоғары дыбыс шығарады. Бұл реттеуді қажетті әсерлерге қол жеткізу үшін өзгертуге болады.
A well set up instrument from the violin family will have attention paid to the tuning of the afterlength, or string length on the tailpiece side of the bridge. On many instruments it is set to 1/6 the playing length, or length between nut and bridge, sounding two octaves and a fifth above the open note of the playing length. This tuning may be varied to give certain desired effects.