Кіріспе

"I Sing the Body Electric" – американдық телеантологиялық сериал "Туалайт-зонаның" 100-шы эпизоды. 1962 жылғы сценарийді Рей Брэдбери жазған, ол 1969 жылы жарық көрген оның сол аттас әңгімесіне негіз болды, ал әңгіме 1855 жылғы Уолт Уитманның өлеңімен аталған. Брэдбери "Туалайт-зона" үшін бірнеше сценарий жазса да, осы ғана өндіріске қойылды.

Сюжет

Роджерс мырза үш баланың (Энн, Карен және Том) жесір әкесі, Недра әпкесі балаларды тәрбиелеу қиындыққа толы деп айтып, кетіп бара жатыр. Әкесі балаларды жаңа робот әже таңдауға "Факсимиль" ЖШС фабрикасына апарады. Ол келгенде, кішкентай Том мен Карен сиқырлы "әжеге" бірден ғашық болады. Бірақ үлкен қызы Энн оны қабылдамайды, себебі "әже" оған анасын еске салады, ол қайтыс болып, қызды өкінішпен қалдырған. Энн қашып кетуге тырысады және көріп білмейтін қарсы келе жатқан фургонның жолына түседі. Әже Эннді итеріп алып, оны құтқарып, өзі соққыға ұшырайды. Әже таңғалады, бірақ мықты конструкциясы бар робот дереу тұрады, ал Энн әже бұзылмайтынын және анасы сияқты оларды тастап кетпейтінін түсінгенде оны жақсы көреді. Роджерс мырза әже қаншалықты сезімтал бола алатынын түсінеді, өйткені ол өзінің анасын жас кезінде жоғалтып, Энн сияқты оны кешіре алмаған екенін дұрыс аңғарды. Балалар өсіп, колледжге түсуге дайын. Алайда, әже басқа отбасыға көшу керек, себебі енді оларға қажеттілік болмаған сияқты. Әже балалардың кетіп бара жатқанына өкініш білдіреді, бірақ оларға өзіне қуаныш сыйлағандай, олар да оған қуаныш әкелгенін айтады. Ол фабрикаға қайта оралады, онда оны басқа отбасыға жібереді немесе оның жады сақталады, онда ол және оған ұқсас басқа әжелер әңгімелесіп, тәжірибелерін бөлісе алады. Егер ол басқа балаларға жақсы әже болып қала берсе, осы процесті бірнеше рет қайталағаннан кейін, ол өмір мен адамгершілік сыйлығымен марапатталады. Балалар қоштасып, әже үйден түгелдей кетеді.

Баяндылық

Шоуды әдеттегідей ашып, жабумен қатар, Род Серлингтің баяндауы оқиғаның ортасында болады, балалардың Gynoid әжесімен жылдар бойы бақытты өмір сүріп, соңында үлкейгенін сипаттау үшін. Серлингтің ортадағы баяндауы бар басқа эпизодтардың барлығы да бірінші маусымның бірінші жартысынан: "Жаяу қашықтық", "Соңғыда уақыт жеткілікті" және "Мен ауаға жебе аттым". Бұл сериалдың Род Серлингтің соңғы баяндамасында шоудың атын атамайтын сирек эпизодтарының бірі.

Басқа бейімделулер

1982 жылы бір сағаттық NBC телефильмі "Электрлік әже" де осы әңгіме негізінде түсірілген. 2011 жылы Falcon Picture Group компаниясы "The Twilight Zone" радио драмаларында осы туынды радиоға бейімдеп, Ди Уоллес бас рөлде ойнады.