Оңтүстік Африкадағы Апартеидке Қарсы Американдық Әншілер Тобы

Кіріспе

Америкалық наразылық тобы "Апартеидке қарсы біріккен суретшілер" 1985 жылы белсенді және орындаушы Стивен Ван Зандт пен жазбалар продюсері Артур Бейкер тарапынан Оңтүстік Африкадағы апартеидке қарсы наразылық білдіру мақсатымен құрылған. Топ сол жылы "Sun City" әні мен "Sun City" альбомын шығарды, ол апартеидке қарсы көрнекті ән саналады.

Күн шаһары

Sun City – бұл қонақ үй империясының магнаты Сол Керзнердің Sun International меншік тобының бір бөлігі ретінде салынған сәнді курорт және казино. Ол 7 желтоқсан 1979 жылы ресми түрде ашылды және сол кезде Бофутасвана бантустанында орналасқан болатын. Бофутасвана Оңтүстік Африканың апартеид үкіметі тәуелсіз мемлекет деп жариялағандықтан (бірақ ешбір ел мойындамағандықтан), Оңтүстік Африкада тыйым салынған құмар ойындары мен ашық киімдегі шоулар сияқты ойын-сауық түрлерін ұсына алды. Апартеидке қарсы әртістердің халықаралық бойкоты көп жылдар бойы сақталды, бірақ Beach Boys, Линда Ронштадт, Род Стюарт (1983 жылдың шілдесі) және Queen сияқты кейбіреулері оған құлақ аспады.

Жазу және жазу

Ван Зандт Сан-Сити туралы ән жазуға қызығушылық танытты, бұл әнді американдықтардың қиын жағдайымен салыстыруға мүмкіндік берді. Ол кезде ABC News 20/20 телеарнасында жұмыс істейтін журналист Дэнни Шехтер әнді "Мы – әлем" сияқты етуді ұсынды, немесе Шехтер түсіндіргендей, "жақсылық емес, өзгерістер туралы ән, аштық емес, еркіндік туралы ән". Ван Зандт "Сан-Сити" әнін жазып бітіргеннен кейін, ол, Шехтер және продюсер Артур Бейкер келесі бірнеше айды жобаға қатысу үшін суретшілерді іздеумен өткізді. Ван Зандт бастапқыда Спрингстин шақырудан бас тартты, олардың достығынан пайдалануды қаламай, бірақ Шехтер оны сұрауға еш қиындық таппады және Спрингстин шақыруды қабылдады. Ван Зандт сондай-ақ, легендарлық джаз әртісі Майлз Дэвиске телефон шалудан ұялған. Шехтер байланыс орнатты, Дэвис де келісті. Ақырында Ван Зандт, Бейкер және Шехтер рок сыншысы Дейв Марш "бір сеансқа жиналған ең көп түрлі танымал музыканттар" деп сипаттаған әртүрлі өнерпаздарды жинады, соның ішінде DJ Kool Herc, Grandmaster Melle Mel, Ruben Blades, Боб Дилан, Пат Бенатар, Герби Хэнкок, Ринго Старр және оның ұлы Зак Старки, Лу Рид, Run–D. M. C., Питер Габриэль, Боб Гелдоф, Кларенс Клемонс, Дэвид Раффин, Эдди Кендрикс, Дарлин Лав, Бобби Уомэк, Африка Бамбаатаа, Куртис Блоу, The Fat Boys, Джексон Браун, Дэрил Ханна, Питер Вольф, Боно, Джордж Клинтон, Кит Ричардс, Ронни Вуд, Бонни Райт, Hall & Oates, Джимми Клифф, Big Youth, Майкл Монро, Стив Батторс, Питер Гаррет, Рон Картер, Рэй Баррето, Гил Скотт Херрон, Нона Хендрикс, Кашиф, Лотти Голден, Л. Шанкар және Джои Рамон. Бұл әртістер ешқашан Сан-Ситиде өнер көрсетпеуге уәде берді, өйткені бұл олардың ойынша апартеидті қабылдау сияқты болар еді. Шехтер сондай-ақ сессияларды видеоға түсіруді және 16 мм фильмдер мен тәуелсіз продюсерлік компаниялармен жұмыс істеп, сахна артындағы деректі фильмді түсіруді қолға алды. "Оскар" сыйлығының иегері режиссер Джонатан Демме Нью-Йорктегі жанды түсірілімдерді түсірді. Демме режиссер, продюсер және оператор Лакки Голдбергке, ThunderVision Media Ltd (1986-1993) және 1993 жылдан бері Hollywood New York International президентіне, әлемдегі ең алғашқы инновациялық жанды концерттің мәнісін түсіру үшін қолмен ұсталған кинематографияны жасауға нұсқау берді. Лакки продюсер және серіктесі Пол Алленмен бірге жұмыс істеді, ThunderVision Media Ltd, Нью-Йоркте орналасқан Кауфман Астория студиясында, ол 1920 жылдары Шығыс жағалауындағы Paramount Studios-тың алғашқы Голливуд стилінде қайта жаңартылды. Лакки мен Пол 16 мм командаларымен бірге жұмыс істеу үшін жаңа камера технологиясын енгізді, Panasonic-тің ReCam форматындағы бір камера Манхэттен көшелерінде өнер көрсететін суретшілердің екі күнін, сондай-ақ Манхэттендегі Вашингтон сквер паркіндегі "Сан-Сити" әнін кеңінен қолмен түсіру үшін. Шамамен 150 полиция қызметкері бүкіл саябақты атпен және жаяу қоршап алды, бұл жерде Ван Зандт, Боно, Спрингстин, Fat Boys, Mötley Crüe, Afrika Bambaataa, Nona Hendryx және басқалар болды. Голдберг пен Аллен "Сан-Сити II" фильміне Орталық паркте түсірілді, ол Little Steven-нің сыйлық алған "Сан-Сити" фильміне тән саясат пен музыканы, соның ішінде Питер Габриэль мен Бономен сұхбаттарды қамтыды. Шехтер MTV-ді қатысуға шақырды және досы Харт Перриден сессияларды түсіруді сұрады. Фильм барысында Шехтер суретшілерге жобаға қатысу себептерін өз сөздерімен түсіндіруді сұрайды: "Сан-Сити өте қысымшыл қоғамның символына айналды және оның көпшілігіне негізгі құқықтарды жоққа шығарады", - деді Джексон Браун. "Бір жағынан, Сан-Сити қоғамның өзі қалағандай көңіл көтерудің, бізді сатып алуға және әлемдік пікірді сатып алуға деген "құқығының" символы болып табылады". Шехтер былай деп есіне алады: "Мен рок-н-ролл әлеміндегі танымал әншілердің көпшілігі жарнамаға ұялудан тартынғанын көріп таңғалдым. Олардың көбісі өздерінің бұқаралық ақпарат құралдарында көрінуін ұйымдастырған жарнамашыларды пайдаланды. Олар камералардың беттеріне қарауға дағдыланбаған. Брюс Спрингстин менің сұхбат беруімнен бас тартты, бірақ мен одан қатты күйзеліп кетіп бара жатқанда, ол менің артымнан жүгіріп келді және деректі фильм үшін бірнеше сөз айтуға келісті. "Майлс студияда импровизация жасай бастағанда Стивен мен Артур Бейкер оған камерамен жақындамауымды талап етті. "Бұл Майлз, жігіт", - деді Бейкер. "Ол - еріншек, ерекше, жарылғыш. Жай ғана. "Дэвис ойнап жатқанда онымен араласпа" дегенді естігенде, мен оның бөлмесіне кірдім, өзімді таныстырдым және біз оны бейнеге түсіре аламыз ба деп сұрадым. Шыныдан Стив пен Артурдың қолдарына бас ұстап тұрғанын көрдім. Майлз күлімсіреп қалды. - Түсіріңдер! - деп бұйырды. Біз де солай істедік, баға жетпес кадрларды түсірдік". "Сан-Сити" әнінен басқа, бірнеше басқа әндер де жазылды, олар "Сан-Сити" альбомын құрады.

Van Zandt became interested in writing a song about Sun City to make parallels with the plight of Native Americans. Danny Schechter, a journalist who was then working with ABC News' 20/20, suggested turning the song into a different kind of "We Are the World", or as Schechter explains, "a song about change not charity, freedom not famine." When Van Zandt was finished writing "Sun City", he, Schechter and producer Arthur Baker spent the next several months searching for artists to participate in the project. Van Zandt initially declined to invite Springsteen, not wanting to take advantage of their friendship, but Schechter had no problem asking and Springsteen accepted the invitation. Van Zandt was also shy about calling legendary jazz artist Miles Davis. Schechter initiated the contact and Davis also accepted. Eventually, Van Zandt, Baker and Schechter would gather an array of artists, described by rock critic Dave Marsh as "the most diverse line up of popular musicians ever assembled for a single session", including DJ Kool Herc, Grandmaster Melle Mel, Ruben Blades, Bob Dylan, Pat Benatar, Herbie Hancock, Ringo Starr and his son Zak Starkey, Lou Reed, Run–D. M. C., Peter Gabriel, Bob Geldof, Clarence Clemons, David Ruffin, Eddie Kendricks, Darlene Love, Bobby Womack, Afrika Bambaataa, Kurtis Blow, The Fat Boys, Jackson Browne, Daryl Hannah, Peter Wolf, Bono, George Clinton, Keith Richards, Ronnie Wood, Bonnie Raitt, Hall & Oates, Jimmy Cliff, Big Youth, Michael Monroe, Stiv Bators, Peter Garrett, Ron Carter, Ray Barretto, Gil Scott Heron, Nona Hendryx, Kashif, Lotti Golden, L. Shankar and Joey Ramone. These artists also vowed never to perform at Sun City, because to do so would in their minds seem to be an acceptance of apartheid. Schechter had also taken on the job of documenting the sessions on video and producing a behind the scenes documentary, working with 16mm film crews and independent production companies. Oscar winner Director Jonathan Demme directed the live action in NY. Demme directed Lucky Goldberg, Director, Producer and Cinematographer for ThunderVision Media Ltd (1986 1993) and President of Hollywood New York International from 1993 currently, to do the hand held cinematography to capture the essence of the world's first innovative live concert in the streets, capturing all the colorful and momentous scenes happening between the artists and the people. Lucky worked with Producer and partner Paul Allen of ThunderVision Media Ltd, based in New York at Kaufman Astoria Studios, which was renovated from the original first Hollywood style Paramount Studios on the East Coast, in the 1920's, to capture the action. Lucky and Paul introduced a new camera technology to work alongside the 16mm crews, the one piece camera Panasonic's ReCam format for extensive handheld coverage of two days of the artists performing in the streets of Manhattan as well as a rendition of "Sun City" in Manhattan's Washington Square Park. Approximately 150 policemen surrounded the entire park on horseback and foot to secure the area for the performance, which included Van Zandt, Bono, Springsteen, the Fat Boys, Mötley Crüe, Afrika Bambaataa, Nona Hendryx and many others. Goldberg and Allen went on to shoot Sun City II in Central Park, capturing the politics and music of the spirit of Little Steven's award winning "Sun City", including interviews with Peter Gabriel and Bono. Schechter invited MTV to get involved and asked a friend, Hart Perry, to film the sessions. During the course of the film, Schechter asks the artists to explain their involvement in the project in their own words: "Sun City's become a symbol of a society which is very oppressive and denies basic rights to the majority of its citizens," said Jackson Browne. "In a sense, Sun City is also a symbol of that society's 'right' to entertain itself in any way that it wants to, to basically try to buy us off and to buy off world opinion." Recalls Schechter, "I was surprised that many of the best known rock 'n rollers were so publicity shy. Most of them had publicists who staged their media appearances. They weren't used to cameras poking them in the face. Bruce Springsteen at first turned down my request for an interview, but just as I was walking away from him dejected, he ran after me and agreed to say a few words for the documentary. "When Miles started improvising in the studio Steven and Arthur Baker, insisted I not approach him with a camera. 'It's Miles, man," Baker said. "He's erratic, idiosyncratic, explosive. Wild. Don't mess with him when he's playing ' I barged into the booth while Davis was setting up, introduced myself and asked if we could videotape him. Through the glass I could see Steve and Arthur, heads in hands, convinced that I had blown it. Miles smiled. 'Bring it on,' he ordered, 'bring it on.' And we did, getting priceless footage in the bargain." In addition to "Sun City," a number of other songs were recorded, making up the album Sun City.

Шығару

Бір кезде Ван Зандт пен Бейкер дискілеу компаниясының немесе сыртқы қаржылық қолдауысыз жазба жасады. Ван Зандт оның көп бөлігін қаржыландырды, ал продюсер Артур Бейкер (Африка Бамбаата мен New Order-мен жұмысымен танымал) студия уақытын сыйға тартты. Брюс Лундвалл басшылығымен Manhattan/EMI Records жазу құқығын сатып алып, Ван Зандт пен Бейкерге бірқатар есептерді төлеуге мүмкіндік берді. Дискілеу компаниясының адал адвокаты, марқұм Рик Датка, сондай-ақ танымал музыка индустриясының адвокаты, марқұм Оуэн Эпштейн және Ван Зандттың көмекшісі Зоэ Янакис өз уақытын жұмсады. Сонымен қатар, Нью-Йорктің жетекші жазу инженерлері, студиялық музыканттар мен студиялары, сондай-ақ Sun City жазуына қатысқан әртістер де өз уақытын сыйлады. Танымал әртістер Брюс Спрингстин, Боно, Дарлин Лав, Run DMC, Лу Рид, Эдди Кендрикс, Бонни Райт, Нона Хендрикс және басқалармен бірге, Лотти Голден, Б. Дж. Нельсон және Тина Б. есімді әншілердің бірегей қосымша вокалы жасалды.

Шехтердің ABC News-пен байланысы кейбір тәуекелдер тудырды. "Мен ABC-ге сыртта не істеп жүргенімді айта алмадым", - деп еске алады Шехтер. "Олар оған рұқсат бермес еді. Мен Сан-Сити туралы хабарлама жасай алмайтынымды да білдім, өйткені мен шектен шығып, оқиғаның бір бөлігіне айналдым. Мен өз атымды газеттен және бейнемді видеодан жасыруға тырыстым. Егер 20/20 менің не істеп жатқанымды білсе, мені тастап кетеді деп қорқып жүрдім, әсіресе егер менің ABC-мен байланысым осы іске тартылса, тіпті желі жобаға қатысы болмаса да. Мен ABC-де одан да көп жұмыс істедім, көптеген әріптестерімнен көбірек материалдар жасадым, сондықтан мені жұмыстан жаңылды деп айыптауға болмайды".

Ән

"Sun City" әні АҚШ-та орташа ғана табысқа ие болды, 1985 жылдың желтоқсан айында Billboard Hot 100 тізімінде #38 орынға жетті. Америка радиостанцияларының шамамен жартысы ғана "Sun City" әнін ойнатты, ал кейбіреулері әннің мәтінінде президент Рональд Рейганның "сындарлы қарым-қатынас" саясатын тікелей сынағанына қарсылық білдірді. Алайда, "Sun City" әні радиостанциялардың қарсылығы болмаған немесе аза болған елдерде үлкен жетістікке қол жеткізді, Австралияда #4, Канадада #10, Нидерландыда #3 және Ұлыбританияда #21 орынға ие болды. Оңтүстік Африкада бұл әнге тыйым салынды.

Деректі фильм

Ван Зандт пен Шехтер де осы деректі фильмді көрсету үшін күресті. Public Broadcasting Service (PBS) 1986 жылы Халықаралық деректі фильмдер қауымдастығының ең жоғары наградасын алғанына қарамастан, коммерциялық емес "The Making of Sun City" фильмін көрсетуден бас тартты; PBS фильмдегі әртістер фильмді жасауға қатысып, осылайша "өзін-өзі жарнамалап отыр" деп мәлімдеді. (Керісінше, PBS коммерциялық Paramount Pictures және Lucasfilm Ltd компанияларының жарнамалық мақсатта түсірілген "Жоғалған сандықтың іздеушілері" фильмін көрсетуді жөн көрді.) 1987 жылы Нью-Йорк қаласына қарасты қоғамдық телеарна WNYC TV фильмнің жаңартылған нұсқасын көрсетті, оны режиссер Билл Лихтенштейн Шехтермен бірге жасады. Фильмде Sun City курорты мен апартеид жағдайының соңғы жаңалықтары, сондай-ақ "Sun City" бейнебаянының табысы туралы ақпараттар бар. WNYC TV фильмді эфирге шығарғаннан бөлек, PBS жүйесі арқылы елдің барлық қоғамдық телеарналарына таратуға мүмкіндік берді.

Жалпы әсері

Альбом мен сингл апартеидке қарсы жобаларға миллионнан астам АҚШ долларын жинады. Ол БҰҰ-да апартеидке қарсы арнайы комитет және Араселли Сантана сияқты БҰҰ қызметкерлерінің көмегімен таныстырылды. Бұл жазба "We Are the World" сияқты қаржылық сәттілікке жете алмады, бірақ Шехтердің сөзінше, Оливер Тамбо және Танзаниядағы АҰҰ мектебі "біз оларға үлкен сомада ақша бергенде қатты қуанды". Оңтүстік Африкада "Sun City" кейін музыкант Джонни Клеггті Ван Зандт сияқты жергілікті ұйым құруға шабыттандырды, ал "Sun City" "South Africa Now" телесериалын жасауға да түрткі болды.

Апартеидтен кейінгі кезең

1994 жылы апартеид режимі аяқталғаннан кейін және Сан-Сити және басқа да бұрынғы шартты түрде тәуелсіз аймақтар Оңтүстік Африка мемлекетіне қайта енгеннен кейін, "Сан-Сити" заманауи наразылық нысаны болмай, тарихи дерекке айналды. 1997 жылы Сан-Ситиді құрған Сол Керзнер Америка Құрама Штаттарына Mohegan Sun, американдық индейлердің құмар ойындарына арналған казиносын салу үшін келді.