Пруссияның жетекшілігімен 1785 ж. құрылған Fürstenbund – қасиетті Рим империясының князьдерінің одағы. Баварияны сақтап қалу, Габсбургтардың ықпалын тежеу мақсатында құрылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
(Deutsche) Fürstenbund (, "Германия княздарының лигасы") - 1785 жылы Пруссияның Фридрих II басшылығымен құрылған қасиетті Рим империясындағы негізінен протестант княздарының одағы. Бастапқыда Пруссия, Ганновер және Саксонияның үш ірі солтүстік мемлекетінен құралған бұл одақ, империяның конституциялық тұтастығы мен аумақтық жағдайын сақтау мақсатымен ресми түрде құрылды, бірақ негізінен Иосиф II-нің Баварияны Габсбургтердің иеліктеріне қосуға ұзақ жылдар бойы армандаған ниетіне қарсы тұру үшін құрылды.
The (Deutsche) Fürstenbund (, "[German] League of Princes") was an alliance of mostly Protestant princes in the Holy Roman Empire formed in 1785 under the leadership of Frederick II of Prussia. The alliance, which initially comprised the three major northern states of Prussia, Hanover and Saxony, was set up officially to safeguard the constitutional integrity and territorial status quo of the Empire, but more immediately to oppose the long cherished ambition of Joseph II to add Bavaria to the Habsburg domains.
Баварияны басып алуға тырысу
1780 жылы анасы Мария Тереза қайтыс болғаннан кейін Габсбург аймақтарының жалғыз билеушісі болған Иосиф II бұрынғы бір арманына қайта оралды және Баварияны Австрияның Нидерландымен айырбастау мақсатымен Пфальц және Баварияның курфюрсі Карл Теодормен келіссөздер жүргізді. Егер бұл жоспар іске асса, Габсбургтер өздерінің негізгі иеліктерін үлкен, біртізбес неміс тілді аймақпен кеңейтіп, сонымен қатар Франциямен соғыс кезінде қорғау қиын және қымбатқа түсетін алыс провинциялардан құтылар еді. Карл Теодор үшін аталған келісімге деген қызығушылық көбінесе мәртебелі мәселе болды, себебі ол өзін Оңтүстік Нидерланды мен Рейн аймағындағы төменгі және жоғарғы Рейн аймағындағы өзінің иеліктері, мысалы Рейн Пфальцы мен Берг-Юлих герцогтығын қоса алған, қайта құрылған Бургундия герцогтігінің билеушісі, мүмкін патша ретінде көріп тұрды.
Soon after he became sole ruler of the Habsburg lands at the death of his mother Maria Theresa in 1780, Joseph II revived an old ambition and entered into negotiations with Elector Karl Theodor of the Palatinate and Bavaria with the aim of trading Bavaria for the Austrian Netherlands. Had the plan been brought to fruition, the Habsburgs would have augmented their core domains with a large contiguous German speaking territory while at the same time getting rid of far away provinces that has proven to be difficult and costly to defend whenever Austria had been at war with France. For Karl Theodor, his interest in the projected deal was mostly a matter of prestige as he envisioned himself as the ruler, possibly with the title of king, of a reconstructed Duchy of Burgundy composed of the Southern Netherlands plus his existing possessions in the Lower and Upper Rhine region, such as the Palatinate of the Rhine and the duchy of Berg Jülich.
Жозеф II-ге қарсылық
Дәл осы келісім амбициялы Фридрих II-ге де, өзін Германияның ең ірі монархы деп есептегенге де, сондай-ақ, жоспарланған аумақтық алмасудың кең ауқымды саяси және стратегиялық салдарынан алаңдаған Ганновер және Саксония электораттарына да ұнамады. Олар Deutsche Fürstenbund құру арқылы өз қарсылықтарын жариялағаннан кейін, Брансвик-Вольфенбюттель, Саксен-Гот, Саксен-Веймар, Мекленбург, Баден және Бранденбург-Ансбах сияқты кіші протестант мемлекеттерінің билеушілері де оларға қосылды. Империяның архиканцлері Майнц архиепископы да ақыры қолдау көрсетті, себебі Карл Теодор мен Иосиф II Бавария мен Австрияның арасында қиын жағдайда орналасқан Зальцбург архиепископтығының секуляризациялану мүмкіндігін де қарастырып жатқаны белгілі болды.
The rumored deal proved unpalatable both to the ambitious Frederick II, who saw himself as the foremost German monarch, and to the Electors of Hanover and Saxony who were disturbed by the far reaching political and strategic implications of the projected territorial swap. Once they publicly declared their opposition though the creation of a Deutsche Fürstenbund, the rulers of lesser Protestant states, including Brunswick Wolfenbüttel, Saxe Gotha, Saxe Weimar, Mecklenburg, Baden and Brandenburg Ansbach, soon joined them. The Archbishop Elector of Mainz, Archchancellor of the Empire, eventually gave his support, not least because it was known that Karl Theodor and Joseph II also mulled over the possible secularization of the Archbishopric of Salzburg, inconveniently wedged between Bavaria and Austria.
Альянстың ыдырауы
Жозеф II өзінің жоспарына қарсылықтың күрттілігі мен күшіне ойран қалды және шағын демонстрациялардан кейін жобасын тоқтатты. Нақты мақсатына жеткен соң, Фюрстенбунд 1789 жылы Франция революциясы басталып, Жозеф II бір жылдан кейін қайтыс болғаннан кейін біртіндеп тарап, толығымен жойылды.
Joseph II was taken aback by the suddenness and strength of the opposition to his plan and after some minor sabre rattling suspended his project. Having attained its true objective, the Fürstenbund gradually disintegrated and disappeared altogether after the outbreak of the French Revolution in 1789 and the death of Joseph II the year after.