Кіріспе
Саксония герцогы Людольф (шамамен 805/820 – 11/12 наурыз 866) – 844 жылдан бастап Саксония герцогтігіндегі каролингтік шенеунік және граф болған. Лиудольфтер әулеті, сондай-ақ Оттон әулеті деп белгілі, оның атымен аталады; ол әулеттің ең ерте расталған өкілі.
Liudolf (c. 805/820 – 11/12 March 866) was a Carolingian office bearer and count in the Duchy of Saxony from about 844. The ruling Liudolfing house, also known as the Ottonian dynasty, is named after him; he is its oldest verified member.
Өмір
Людольф – маркграф Бруно мен оның әйелі Гислының ұлы болды. Людольфтың Батыс Харц тауларының етегінде және Лайна өзені бойында кең иеліктері болды, сонымен қатар ол Шығыс франк патшасы Людовик Немістің викингтердің шапқындарына және полаб славяндарына қарсы соғыстарында әскери басшы (дукс) қызметін атқарды. Кейінгі авторлар Людольфті Шығыс саксонияның герцогы (dux Orientalis Saxonum, шамамен 850 жылдан бері) және Эстфалия графы деп атады. Шамамен 830 жылы Людольф франк әміршісі Биллунг пен оның әйелі Аиданың қызы Одаға үйленді. Франк ақсүйегінің қызына үйлену арқылы Людольф сакс соғыстарынан кейін Каролинг империясының тұтастығын сақтау туралы Карл I-нің ұсыныстарын іске асырды. Ода 913 жылдың 17 мамырында, шамамен 107 жасында қайтыс болды. Олардың кем дегенде жеті баласы болды: Бруно (830/840 – 880), әкесінен кейін саксониялық басшы болды, Брунидтер әулетінің алғашқы атасы; Ода (шамамен 845 – 874), Стаде графы Лотар I-ге үйленді; Отто Иллюстративті (шамамен 851 – 912), 880 жылы ағасынан кейін басшылыққа келді, король Генрих I-нің әкесі; Лиутгард (шамамен 840 – 885), 874 жылы Шығыс франк билеушісі Людовик Кішіге, король Людовик Немістің екінші ұлына үйленді; Хатумода (шамамен 840 – 874), 852 жылдан бастап Брунсхаузеннің алғашқы аббатиссасы; Герберга (896/897 жылы қайтыс болды), 874 жылдан бастап Брунсхаузеннің аббатиссасы, кейін Гандерсхаймнің аббатиссасы; Кристина (919/920 жылы қайтыс болды), 896/97 жылдардан бастап Гандерсхаймнің аббатиссасы. 845/846 жылдары Людольф пен оның әйелі Римге қажылық сапар жасады, және Папа Сергий II-нің келісімімен, шамамен 852 жылы Папалар Анастасий мен Иннокентийге арналған қасиетті канониссалар үйін құрды. Монастырь, олардың Брунсхаузендегі жеке шіркеуінде орналасты, және Хилдесхайм епископы Альтфридпен киеленді, ал Людольфтің кіші қызы Хатумода оның алғашқы аббатиссасы болды. 881 жылы монастырь Гандерсхайм аббаттығын құру үшін көшірілді, 919 жылы Людольфтің немересі Генрих I оны императорлық монастырь деңгейіне көтерді. Неміс патшасы Людовик патшалық саясатпен айналысқан кезде Людольф, ата-бабаларынан мұра еткен атағы мен жерлеріне сүйене отырып, саксониялық ақсүйектер арасында жетекші орынға көтерілді – бұл оның қызы Лиутгардтың король Людовик Кішіге үйленуінен анық көрінеді. Ол өзінің Брунсхаузендегі монастырында жерленген. Оның ұлдары Бруно мен Оттоның орнын басуына ешқандай қарсылық болған жоқ.
Bruno (c. 830/840 – 880), succeeded his father as a Saxon leader, supposed progenitor of the Brunonids
Oda of Saxony (c. 845 – 874), married to Lothar I, Count of Stade
Otto the Illustrious (c. 851 – 912), succeeded his brother in 880, father of King Henry the Fowler
Liutgard (c. 840 – 885), married the East Frankish ruler Louis the Younger, second son of King Louis the German, in 874
Hathumoda (c. 840 – 874), first Abbess of Brunshausen from 852
Gerberga (d. 896/897), Abbess of Brunshausen from 874 and later of Gandersheim
Christina (d. 919/920), Abbess of Gandersheim from 896/97
In 845/846, Liudolf and his wife went on a pilgrimage to Rome, and upon approval by Pope Sergius II they founded a house of holy canonesses dedicated to Pope Saints Anastasius and Innocent around 852. The monastery, duly established at their proprietary church in Brunshausen, was consecrated by the Hildesheim bishop Altfrid and Liudolf's minor daughter Hathumoda became its first abbess. The convent was relocated in 881 to form Gandersheim Abbey, elevated to an Imperial monastery by Liudolf's grandson Henry the Fowler in 919. While King Louis the German was preoccupied with Imperial politics, Liudolf, relying on the rank as well as the allodial lands he had inherited from his ancestors, rose to a leading position among the Saxon nobles – made evident by the marriage of his daughter Liutgard with King Louis the Younger. He is buried in his proprietary monastery of Brunshausen. His successions by his sons Bruno and Otto met with no resistance.