Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эдо меишо зуе (江戸名所図会) – 1868 жылға дейінгі Токио қаласы, сол кезде Эдо деп аталған, танымал жерлерді, меишо деп аталатын орындарды сипаттаған және олардың көрінісін бейнелеген суреттелген нұсқаулық. Ол жапондық ағаш өрмелеу баспа техникасымен жеті томдық 20 кітапқа бөлініп басылды. Алғаш рет 1834 жылы (1-3 томдар, 10 кітап) жарық көрген, ал 1836 жылы қайта басылып шықты (4-7 томдар, барлығы 20 кітап), онда шағын түзетулер енгізілді. Яғни, бұл Эдо дәуірінің соңында (1603–1867) бірден танымал болып, меишо-зуе («танымал орындар туралы нұсқаулықтар») басылымының өркендеуіне ықпал етті.
Edo meisho zue (江戸名所図会) is an illustrated guide describing famous places, called meisho, and depicting their scenery in pre 1868 Tokyo, then known as Edo. It was printed using Japanese woodblock printing techniques in 20 books divided among seven volumes. Initially published in 1834 (volumes 1–3, 10 books) and republished in 1836 (volumes 4–7, all 20 books) with slight revisions—i. e., all during the late Edo period (1603–1867), it became an immediate hit and prompted a “boom” in the publication of further meisho zue (“famous site guides”).
Тарих
Бұл 40 жылдан астам уақыт бойы жасалды. Оны Саито Гесшин (1737–1799) ойлап тапқан, ол Жапонияның Кансай аймағындағы танымал орындар туралы нұсқаулықтардың көбеюіне ықпал етіп, Эдоға да мұндай нұсқаулық қажет деп шешті. Ол шамамен 1791 жылы жұмысты бастаған, жариялауға рұқсат алып, алғы сөз жазғаны белгілі, бірақ оны аяқтамай қайтыс болды. Осыдан кейін Юкионың күйеу баласы Сайто Юкитака Агатамаро (1772–1818) жаңа орындарды қосу және басқа да ақпаратты қайта зерттеу үшін жаңа зерттеулер жүргізе бастады, бірақ ол да жұмысын аяқтауға аздай қалғанда кенеттен қайтыс болды. Юкитаканың ұлы Сайто Юкинари Гесшин (1804–1878) сол кезде 15 жаста болғандықтан, әкесі тастап кеткен жұмысты бірден жалғастыра алмады; алайда Юкинари әкесі мен атасының сүйіспеншілікпен атқарған еңбегін аяқтауға бекінді. Барлық зерттеулерді, жазуды, редакциялауды және түзетуді 1834 жылы аяқтағаннан кейін, ол жариялылыққа инновациялық және егжей-тегжейлі адам географиясын ұсынды, ол бүгінгі күнге дейін Эдо кезеңінің соңғы жылдарының тарихын зерттейтін ғалымдар мен хобби тарихшылары үшін құнды ресурс болып табылады. Оны Хасегава Сеттан (1778–1843) суреттеген. Оның суреттері осы еңбектің атаққа ие болуына және ұзақ жылдар бойы танымал болуына зор үлес қосты – бүгін де адамдар тарихи орындарды аралау үшін осы нұсқаулықты пайдаланады.
It took form over a span of more than 40 years. It was conceived by Saitō Gesshin (1737–1799) who, influenced by the proliferation of famous site guides about places in Japan's Kansai region, decided Edo needed one, too. He is thought to have begun work around 1791 and is known to have gotten permission to publish and written a foreword, but he died before he could finish. From this point forward, Yukio's son in law Saitō Yukitaka Agatamaro (1772–1818) began work, undertaking new research to add new sites and re researching other information; but he, too, died suddenly shortly before he could complete his task. Yukitaka's son, Saitō Yukinari Gesshin (1804–1878), was only 15 at the time, so he was not able to take up immediately where his father had left off; nonetheless, Yukinari was determined to complete his father's and grandfather's labor of love. When he finally managed to bring all the research, writing, editing, and correcting to fruition in 1834, he delivered to the public an innovative and highly detailed human geography that even today serves as a valuable resource for academic and hobby historians of late–Edo period Tokyo. It was illustrated by Hasegawa Settan (1778–1843). His illustrations are credited with contributing as much to the work's fame and long popularity—people still refer to it today for walking tours of historical sites—as does the prose.
Мазмұны
Бұл еңбек Мұсаши провинциясының тарихын, Эдо қаласының негізі қалануын және Эдо қамалының салынуын баяндайды. Содан кейін қала мен оның айналасын аудан-аудан, қала-қала сипаттап, әр аймақты аралап, танымал орындарда тоқтағандай етіп береді. Сипаттамаларда әдетте атаудың немесе орынның шығу тегі және тарихы туралы мәліметтер, сондай-ақ оны атап өтетін белгілі әдеби шығармалардан (мысалы, Мацуо Башоның хайкулары) цитаталар кездеседі. Жалпы көлем тұрғысынан, «Эдо Мейшо Зуэ» Эдоның шегінен асып, оған жақын аймақтардың сипаттамалары мен суреттерін қамтиды, батысқа қарай бүгінгі Хино, шығысқа қарай Фунабаши, солтүстікке қарай Омия және оңтүстікке қарай Йокогама сияқты алыс жерлерге дейін жетеді.
The account starts by explaining the history of Musashi Province, the settlement of Edo, and the founding of the Edo Castle, then it moves on to describe the city and its surroundings block by block, town by town, in a manner reminiscent of a walk through of each area with stops at famous sites. The descriptions often include information about the origins of the place or site's name and its history, as well as quotations from well known works of literature (such as Matsuo Bashō’s haiku) that mention it. In overall scope, Edo Meishō Zue goes beyond the confines of the Edo proper and includes descriptions and illustrations of surrounding areas as well, venturing as far away as today's Hino to the west, Funabashi to the east, Ōmiya to the north, and Yokohama to the south.