Уолтер Хазенклевер: Өмір және шығармашылық тағдыры
Walter Hasenclever
Вальтер Хазенклевер (1890-1940) – неміс ақын, драматург, экспрессионист. Нацистер кезінде қуғынға ұшырап, Францияда қаза тапты. Өмірі мен шығармалары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс ақыны және драматургы (1890–1940)
German poet and playwright (1890–1940)
Вальтер Георг Альфред Хасенклевер (8 шілде 1890 – 22 маусым 1940) – неміс еврейі, экспрессионист ақыны және драматургы. Нацистер билікке келгеннен кейін оның шығармаларына тыйым салынды, ол Францияға эмиграцияға кетті. Францияда оны "жау шетелдігінен" деп айыптап түрмеге қамады. Ол Акс-ан-Прованс маңындағы Лес-Миллсте (Камп-де-Милл) қайтыс болды.
Walter Georg Alfred Hasenclever (8 July 1890 – 22 June 1940) was a German Jewish Expressionist poet and playwright. His works were banned when the Nazis came to power and he went into exile in France. There he was imprisoned as a "foreign enemy". He died in Les Milles (Camp des Milles) near Aix en Provence.
Ерте өмір
Германияның Аахен қаласында дүниеге келген, дәрігер Карл Георг Хасенклевердің (1855–1934) және оның әйелі Матильда Аннаның (құрметті аты Рейсс; 1869–1953) ұлы Уолтер Хасенклевер 1908 жылы Оксфорд университетінде құқық білімін оқуға түсті, бірақ кейін Лозанна университетіне ауысты. 1909 жылдан 1914 жылға дейін Лейпцигте оқыды, онда ол әдебиет пен философияға қызығушылық танытты.
Born in Aachen, Germany, the son of the doctor Carl Georg Hasenclever (1855–1934) and his wife Mathilde Anna (née Reiss; 1869–1953), Walter Hasenclever began studying law at Oxford University in 1908 before changing to the University of Lausanne. From 1909 to 1914 he studied in Leipzig, where he became interested in literature and philosophy.
Мансап
1910 жылы ол өзінің алғашқы өлеңдер жинағын "Шаһарлар, түндер және адамдар" (Städte, Nächte und Menschen) деп жариялады. 1914 жылы "Ул" (Der Sohn) пьесасы оның алғашқы табысты экспрессионистік драмасы болды. Бастапқыда Хасенкливер соғысты қолдады және әскери қызметке өз еркімен келді. Бірақ көп ұзамай ол соғыстан бас тартып, психикалық ауруға шалдыққандай болды және 1917 жылы қызметтен босатылды. Сол жылы ол Софоклдің "Антигона" трагедиясын көркемдегені үшін Клейст сыйлығымен марапатталды. Ол суретші Оскар Кокошканың жақын досы болды, ол 1918 жылы Дрезденде Кате Рихтермен бірге "Достар" атты картинасында оны бейнелеген, онда Хасенкливер санаторияда болған сырқаттан емделіп жатқан еді. 1924 жылы Хасенкливер Курт Тухольскиймен танысты; сол кезде ол 8 Uhr Abendblatt журналының француз тілшісі болып жұмыс істеді, көп уақытын Парижде өткізді, онда ол драматург Жан Жиродукспен де дос болды. 1926 жылы ол "Жақсы мырза" (Ein besserer Herr) комедиясын, ал 1928 жылы "Некелер көкте жасалады" (Ehen werden im Himmel geschlossen) комедиясын қойды. 1930 жылы ол Грета Гарбо үшін Metro Goldwyn Mayer компаниясына сценарийлер жазды; сол кезде ол Берлиндегі "суретшілер колониясында" тұрды.
In 1910 he published his first volume of poems, Towns, nights and people (Städte, Nächte und Menschen). In 1914 his play The Son (Der Sohn) was his first successful Expressionist drama. At first, Hasenclever was pro war and volunteered for military service. Soon he came to reject the war, simulated mental illness, and was released from duty in 1917. That same year he was presented with the Kleist Prize for his passionate adaptation of Sophocles' Antigone. He was a good friend of the artist Oskar Kokoschka who depicted him in his 1918 work "The Friends" with Käthe Richter in Dresden, where Hasenclever was recuperating from his supposed illness in a sanatorium. In 1924, Hasenclever met Kurt Tucholsky; at this time he worked as a French correspondent for the magazine 8 Uhr Abendblatt, spending a lot of time in Paris, where he also befriended the dramatist Jean Giraudoux. In 1926 he produced the successful comedy A Better Gentleman (Ein besserer Herr) and in 1928 the comedy Marriages are Made in Heaven (Ehen werden im Himmel geschlossen). In 1930, he wrote scripts for Metro Goldwyn Mayer for Greta Garbo; at this time he lived in Berlin in an "artists' colony".
Шөгеру, тұтқындалу және өлім
1933 жылы Ұлттық социалистер билікті алған кезде оның еңбектеріне тыйым салынды, кітаптарды өртеу акцияларында өртелді, содан кейін кітапханалардан алынып тасталды. Хасенкливер Ниццаға эмиграцияға кетті. 1934 жылы ол Эдит Шлеферге үйленді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Хасенкливер Францияда "жау шетел азаматы" ретінде екі рет тұтқындалды. Франция Германияның басып алуына түскенде, ол Францияның оңтүстік-шығысындағы Камп-де-Милл лагеріне қамалды. 1940 жылғы 22 маусымның таңында нацистердің қолына түспеу үшін барбитураттың Веронал препаратын артық дозада қабылдап, өз-өзіне қол жұмсады.
When the National Socialists took power in 1933, his works were banned, burned during the book burning, then removed from libraries. Hasenclever went into exile in Nice. In 1934, he married Edith Schläfer there. During the Second World War Hasenclever was imprisoned twice as a "foreign enemy" in France. When France fell to Germany, he was in the prison camp of Camp des Milles in the south east of France. In the early hours of 22 June 1940 he killed himself with an overdose of the barbiturate Veronal, so as not to fall into the hands of the Nazis.
Мұра
1996 жылдан бері Уолтер Хасенкливер сыйлығы екі жылда бір рет неміс тілінде жазатын жазушыға табыс етіледі. Жеңімпаздар қатарында Питер Рюмкорф (1996), Джордж Табори (1998), Оскар Пастиор (2000), Марлен Стьеревиц (2002) және Фридрих Кристиан Делиус (2004) бар. Қаржы қаражаты Уолтер Хасенкливер қоғамынан (Walter Hasenclever Gesellschaft), сондай-ақ Ахен қаласынан, Шиллер қоғамынан және Хасенкливер оқыған Эйнхард гимназиясынан түседі.
Since 1996 the Walter Hasenclever Prize has been awarded to a German language writer every two years. Winners have included Peter Rühmkorf (1996), George Tabori (1998), Oskar Pastior (2000), Marlene Steerewitz (2002) and Friedrich Christian Delius (2004). The funds come from the Walter Hasenclever Society (Walter Hasenclever Gesellschaft) as well as the town of Aachen, the Schiller Society, and Hasenclever's old school, the Einhard Gymnasium.