Кіріспе
Нейцзя мектебінің оқушылары жиі қолданатын жаттығу әдісі – Жан Цзюан (t=站樁). Жан Цзюан – икьцюан, ссиньикьцюан, багуацзан және тай-чи сияқты нейцзя (ішкі кунг-фу) мектебінің оқушылары жиі қолданатын жаттығу әдісі. Жан Цзюанды кейде "Қазыққа тіреліп тұру", "Тұру Цигуны", "Ағаштай тұру", "Тіректе тұру" деп аударады.
Zhan zhuang (t=站樁) is a training method often practiced by students of neijia (internal kung fu), such as yiquan, xingyiquan, baguazhang and tai chi. Zhan zhuang is sometimes translated Standing on stake, Standing Qigong, Standing Like a Tree, Post standing, Pile standing, or Pylon Standing.
Тарих
Бастапқыда жан-цзюаньды таоисттер қолданған денсаулық сақтау әдістері болды; соңғы ғасырларда, статикалық тік тұру әдістері бар жекпе-жекшілер оларды жан-цзюаньдың ішкі механикасымен біріктіріп, одан да жақсы жаттығу жасады. Жауынгерлік өнердегі жан-цзюаньдың мақсаты әрқашан жауынгерлік қабілетке ие дене құрылымын дамыту болды, бірақ қазіргі уақытта көптеген жаттығушылар өздерінің жаттығуларында денсаулықты сақтауға қайта оралды және жан-цзюаньды жауынгерлік әдіс ретінде үйрететін адамдар азайды. «Жан-цзюань» деген сөз – қазіргі термин, оны Ван Сяньцзай енгізді. Сын-икванның шәкірті Ван, жан-цзюаньға толығымен негізделген «Икван» («Нығайған Жұдырық») кунг-фу әдісін жасады. Икванның оқу әдісі – жан-цзюань және қозғалыста Тұрақты Посттың сезімін жалғастыратын қозғалыстар. Ең көп таралған жан-цзюань әдісі Хун Юань (c=浑圆, «Толық Дөңгелек», «Дөңгелек Тегіс») немесе Ченг Бао (c=撑抱, «Ағаш Құшақтау» позасы) деп аталады. Бұл позаның шығу тегі толығымен даосизмге тән, көптеген түрлері бар және ол Икванның барлық салаларындағы негізгі жаттығу позасы болып табылады. Бұл тәжірибе соңғы кезде тай-чи және цигун мектептерінде де кең таралды. Сын-икванде Сан Ти Ши (t=三體勢) ғасырлар бойы негізгі жаттығу болып келді.
Егжей-тегжейлі
Жаң зуанмен таныс емес адамдар алдымен қатты бұлшықет шаршағын және одан кейін дірілді сезінуі мүмкін. Кейіннен, жеткілікті төзімділік пен күш дамығаннан кейін, жаттығушы жаң зуанды «қарсы күштер» сезімін, сондай-ақ денедегі белгілі бір шиеленістерге сезімталдық пен орталық тепе-теңдікті дамыту үшін пайдалана алады. Жаң зуанның дәстүрлі қытай медицинасымен тығыз байланысы бар. Кейбір мектептер осы практиканы ци ағынындағы бұғаттарды жою құралы ретінде қолданады, себебі жаң зуанды дұрыс орындағанда, организмге қалыпқа келтіруші әсер етеді деп санайды; кез келген әдеттегі шиеленіс немесе тіндердің қысқаруы (немесе созылуы) практика арқылы қалыпқа келтіріледі және организм өзінің табиғи мүмкіндіктерін қайта меңгереді. Мұндай қалыпты организмде бұлшықет-сүйек ауруларының пайда болу ықтималдығы төмендейді деп есептеледі, сондай-ақ, жаң зуанды босаңсқан позаларды дамыту үшін жаттығу, пайдалы тыныштандыратын әсерге алып келеді деп сендіріледі. Дантиан да жаң зуан практикасына қатысады. Жаң зуанды жаттығуға жұмсалатын уақыт стильдер мен мектептерге байланысты өзгереді; адам бір позада екі минуттан екі сағатқа дейін тұруы мүмкін. Көптеген стильдер, әсіресе ішкі стильдер, жаң зуанды цигунмен және басқа да үйлесімді дене әдістерімен біріктіріп, жауынгерлік мақсаттар үшін организмнің толық үйлесімділігін дамытады. Осы жаттығулар организмнің орталық нерв жүйесін күшейтеді және тиімді күресу үшін қажетті үйлесімділікті дамытуға көмектеседі. Ийцюаньда денсаулықты нығайтуға бағытталған және жауынгерлікке бағытталған позалар арасында нақты айырма жасалады. Багуажанның шеңберде жүру практикасында дененің жоғарғы бөлігі жаң зуан позасында ұсталады, ал дене төменгі бөлігі динамикалық болады.