Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Венесуэлалық инженер Хосе Гонсалес Ландер (13 қараша 1933 – 18 қаңтар 2000) – Венесуэланың Каракас қаласында туған инженер. Ол 1966 жылдан 1997 жылға дейінгі трица жылдан астам кезеңде Каракас метрополитенін жоспарлау, жобалау және құрылысын басқарғаны үшін танымал.
Venezuelan engineer
Jose Gonzalez Lander (November 13, 1933 – January 18, 2000) was a Caracas, Venezuela born engineer credited for leading the planning, design and construction of the Caracas Metro during an uninterrupted period of more than thirty years, from 1966 to 1997.
Ерте өмір
Хосе Октавиано Гонсалес Ландер Каракастың Ла Пастора ауданында бухгалтер Октавиано Гонсалес Бенатюльдің (1901-1948) және Жозефина Ландер Фернандестің (1902-1994) отбасында дүниеге келген. Жозефина президент Рауль Леонидің әйелі, бірінші леди Менка де Леонидің туысы болды. Гонсалес Ландердің адвокат Альфредо есімді інісі және Мария Жозефина есімді сіңлісі болды. 1948 жылғы қаңтарда ол 14 жасында әкесі инсульттан қайтыс болды. Ол Эскуэла Эксперименталь Венесуэла (бастауыш мектеп) және Лисео Андрес Белло (орта мектеп) мектептерін 1950 жылы бітірді.
José Octaviano González Lander was born in the La Pastora neighborhood of Caracas to Octaviano González Benatuil (1901 1948) an accountant and Josefina Lander Fernández (1902 1994). Josefina was first cousin to First Lady Menca de Leoni, wife to President Raúl Leoni. Gonzalez Lander had a younger brother, Alfredo, an attorney, and a younger sister María Josefina. In January 1948, his father died of a stroke when he was 14 years old. He attended the Escuela Experimental Venezuela (elementary) and the Liceo Andrés Bello (secondary school) graduating in 1950.
Мемлекеттік қызмет
Гонсалес Ландер мырза өмірін мемлекеттік қызметке арнады. Ол инженерлік мектепте бірінші курсқа студент болып оқып жүрген кезінде инженер-ассистент болып жұмыс істеген. 1958 жылы Каракастағы Венесуэланың Орталық университетінен (Universidad Central de Venezuela) азаматтық инженер мамандығы бойынша бітірген. Оның бітіруі генерал Маркос Перес Хименестің диктатурасының соңғы жылдарындағы студенттік наразылықтарға байланысты екі жылға кешікті. Венесуэла үкіметі оған Массачусетс технология институтының аспирантурасына оқуға стипендия берді, онда ол көлік инженериясы және экономикасы саласын терең зерттеді. Венесуэлаға оралғаннан кейін Гонсалес Ландер Мемлекеттік жұмыстар министрлігінің Көліктік жоспарлау кеңсесіне тағайындалды, онда ол болашақ Каракас метро жүйесінің негізін қалады – қаланың шығыс және батыс бөліктерін байланыстыратын 20 шақырымдық жер астындағы қос рельсті теміржол желісі. Бұл жобаны жүзеге асыру үшін қоғамдық қолдауға 10 жылға жуық уақыт кетті. 1974 және 1977 жылдар аралығында, президент Карлос Андрес Перестің бірінші әкімшілігінің басында ол Жолдар бас директоры ретінде вице-министр міндетін атқарды. 1970 жылдардағы мұнай өрісінің нәтижесінде Каракастың қарқынды өсуі қалалық жол желісінің мүмкіндіктерін шектеді және заманауи тас жолдардағы автомобиль қозғалысының хаостық жағдайына байланысты жылдам транзит жүйесінің қажеттілігі айқын болды. Президент Перес үкіметі осы күрделі жобаның құрылысына толыққанды саяси және қаржылық қолдау көрсетуге шешім қабылдады. Бұл іске жетекшілік етуге Хосе Гонсалес Ландер таңдалды, ол 1977 жылы «Каракас метрополитені» анонимді компаниясын құрды – жүйенің құрылысын жоспарлап, іске асыратын және аяқталғаннан кейін оны пайдалануға беретін тәуелсіз мемлекеттік кәсіпорын (американдық транзиттік басқармасына ұқсас). Бұл елде 1960 жылдары Гури су электр стансасының құрылысы басталғаннан бергі ең ауқымды инфрақұрылымдық жобалардың бірі болды. Бірінші кезеңнің құрылысы өте сәтті аяқталды және 1983 жылдың 2 қаңтарында жолға шықты. Жобаның табысы Гонсалес Ландер мен оның командасының техникалық және басқарушылық шеберлігіне байланысты болды. Көптеген мемлекеттік жобалар нашар басқару және сыбайлас жемқорлық салдарынан тоқтап қалатын елде, Каракас метрополитені және Гонсалес Ландер мырза үлгі алуға лайық болды. Компанияны басқарған 20 жыл ішінде Гонсалес Ландер бірінші желінің және екі тармағының құрылысын қадағалады (Каракас метро станцияларының тізімін қараңыз). Оның басқаруымен аяқталған соңғы теміржол желісі 1994 жылы (3-желі) пайдалануға берілді, сонымен қатар ол 1 және 2-желілердегі ескірген вагондарды жаңалауды бастады. Компанияның табысы жүйенің жұмыс істеуі кезінде метро қызметінің тиімділігін көшірген және барлық жолаушылардың мақтауына ие болған қоректендіруші автобустар желісін құру арқылы жалғасты. Бұл қаладағы жоғары сыйымдылыққа ие автобустардың орталықтан басқарылатын жалғыз желісі болды, онда сол уақытқа дейін жеке меншікке тиесілі «житнейлер» жүріп келді. Оның өкілеттігі кезінде компания жүйенің болашақ дамуына негіз салды, 2010 жылға арналған кеңейту бағдарламасын жасады, ол екі қосымша метро бағытын және екі қолданыстағы желінің ұзартылуын қамтыды. Гонсалес Ландер 1997 жылы зейнеткерлікке шығып, өзі құрған компанияның құрметті президенті атағын алды.
Mr. Gonzalez Lander dedicated his life to public service rising through the ranks of the Ministry of Public Works where he started as an assistant engineer when he was in his freshman year in engineering school. He graduated in 1958 with a degree in Civil Engineering from Universidad Central de Venezuela in Caracas. His graduation was delayed almost two years due to student unrest during the final years of General Marcos Pérez Jiménez' dictatorship. The Venezuelan government granted him a scholarship to attend graduate school at the Massachusetts Institute of Technology where he concentrated in Transportation Engineering and Economics. On his return to Venezuela Mr. Gonzalez Lander was put in charge of the Ministry of Public Works' Office of Transportation Planning where he spearheaded the design of the backbone of the future Caracas Metro system, a 20 km underground double track rail line connecting the East and West ends of the city. This effort would expand for 10 years before the project could muster enough public support for its construction. Between 1974 and 1977, at the beginning of the first administration of President Carlos Andres Pérez, he served in a Vice Minister role as General Director of Roadways. Caracas' rapid growth as a result of the oil boom of the 1970s strained the capacity of the city's road network and the need for a rapid transit system became evident as automotive traffic along its modern expressways became chaotic. The government of President Pérez decided to provide full political and financial support to the construction of this complex project. The man selected to head this effort was Jose Gonzalez Lander who, in 1977, founded the Compañía Anónima Metro de Caracas, an independent government enterprise that would plan and execute the construction of the system and would operate it once completed (similar to an American Transit Authority.) This was one of the most ambitious infrastructure projects undertaken in the country since the Guri Dam was started in the 1960s. Construction of the first phase was very successful and revenue service started on January 2, 1983. The success of the project was in large measure attributed to Mr. Gonzalez Lander's and his team's technical and managerial skills. In a country where most public endeavors are stifled by poor management and charges of corruption, the Caracas Metro and Mr. Gonzalez Lander became an example to follow. During his 20 years at the helm of the company, Gonzalez Lander oversaw the construction of the first line and of two branches (see List of Caracas Metro stations.) The last rail line completed under his management was opened to revenue service in 1994 (Line No. 3); he also initiated the replacement of obsolete rail cars for Lines 1 and 2. The success of the company continued during the operation of the system with the creation of a network of feeder buses which replicated the efficiency of the underground service and gained the praise of all its users. This became the only centrally controlled network of high capacity buses in the city where, up to that point, surface transportation was provided by driver owned jitneys. During his tenure the company also laid the foundation for the future growth of the system establishing an expansion program for the year 2010 that included two additional Metro corridors and two extensions of existing lines. Mr. Gonzalez Lander retired in 1997 and received the honorary title of President Emeritus of the company he founded.
Халықаралық
Гонсалес Ландер Венесуэланың делегацияларын қоғамдық көлік және қала құрылысы саласындағы көптеген халықаралық ұйымдарда басшылық етіп, көп саяхаттады. 1974-1979 жылдары ол Панамерикандық автомобиль жолдары конгресінің Атқару комитетіне төрағалық етті. 1980 жылдың қазан айында Гонсалес Ландер Америкадағы көлік жүйелерін қарастыру жөніндегі панельге қатысуға шақырылды, оны Eno Transportation Center ұйымдастырды. Оның басшылығымен Каракас метрополитені Латын Америкалық метрополитендер мен жер асты жолдары қауымдастығын (ALAMYS) құруға көмектесті, оның алғашқы конференциясы 1986 жылы Каракаста өтті. Ол сондай-ақ Халықаралық қоғамдық көлік қауымдастығының (UITP) белсенді мүшесі болды, онда ол Атқару комитетінің мүшесі және түрлі шараларда қонақ спикер ретінде қатысты.
Mr. González Lander traveled extensively heading Venezuela’s delegations in multiple international organizations specialized in public transportation and urban development. Between 1974 and 1979 he presided the Executive Committee of the Pan American Highway Congress. In October 1980, Gonzalez Lander was invited by Eno Center for Transportation to participate in a panel to review the Transportation Systems in the Americas. The Caracas Metro, under his leadership, helped create the Latin American Association of Metros and Undergrounds (ALAMYS) which had its first conference in Caracas in 1986. He was also an active member of the International Association of Public Transport (UITP) where he was member of the Executive Committee and guest speaker on various occasions.
Таныс алу
Гонсалес Ландер кәсіби мансабында көптеген наградалар алды, оның ең маңыздылары – Венесуэла үкіметінен Франсиско де Миранда ордені және Либертадор ордені; Франция үкіметінен Құрмет Легионы ордені; Италия үкіметінен Италия Республикасының Еңбегі үшін ордені; және Нидерланды королевасы Беатрикс қолдарынан алған Оранж-Нассау орденінің командирі.
Gonzalez Lander received multiple decorations during his professional career, most notably the Orden Francisco de Miranda and Orden Libertador from the Venezuelan government; the Ordre National de la Légion d'Honneur from the French Government; the Ordine al Merito della Repubblica Italiana from the Italian Government; and Commander of the Order of Orange Nassau which he received from the hands of Queen Beatrix of the Netherlands.
Жеке өмір
Отбасы мен жақын достары оны бала кезінде "Пепито" деп лақаптап шақыратын. 1960 жылы ол Каракаста Мария Изабель Маркано Каминоға үйленді және екі баласы болды. Ол аспирантурада оқыған кезеңін қоспағанда, отбасы әрқашан Каракаста тұрды. Гонсалес Ландердің сурет салу қабілеті де жоғары болған. 18 жыл бойы ол ондаған майлы бояумен салған картиналар жасады, көбінесе олар ХХ ғасырдың басындағы Каракастың қалалық көріністерін және отбасы мүшелерінің көптеген портреттерін бейнелейтін. Көптеген достары мен әріптестері оның 1971 жылғы ақырғы сары түсті VW қоңызын әдемі есте сақтайды, ол демалыс күндері онымен қаланың айналасын аралап жүрген. Алпыс жасқа келгенде денсаулығы нашарлап, бұл көп жыл бойы темекі шегудің салдарынан болды. Ол 2000 жылдың 18 қаңтарында 66 жасында Каракаста қайтыс болды.
His family and close friends called him by his childhood nickname of "Pepito". He married Maria Isabel Marcano Camino in Caracas in 1960 and had two children. Except for the time the couple spent in Boston, MA during his graduate studies, the family always lived in Caracas. Gonzalez Lander was also an accomplished amateur painter. During a period of 18 years he painted dozens of oil canvases mostly depicting urban scenes of early twentieth century Caracas and many portraits of his family. Many of his friends and colleagues remember with amusement his 1971 bright yellow VW beetle which he drove on weekends around the city. His health took a downward turn in his early sixties partly a result of years of cigarette smoking. He died in Caracas on January 18, 2000 at the age of 66.
Мұра
1998 жылғы 2 желтоқсанда Каракас қаласы "Инженер Хосе Гонсалес Ландер" Батыс автобус терминалын ашты, ол орналасқан жеріне байланысты "Ла Бандера" деп кеңінен танымал. Оның құрметіне метроның операциялық басқару орталығы мен оқу орындарын қамтитын ғимарат "Хосе Гонсалес Ландер" деп аталды. 2000 жылғы 22 маусымда Каракастың Колинас-де-Белло-Монте ауданындағы балалар саябағына Хосе Гонсалес Ландер есімі берілді. Барута муниципалитетінің мэрі, сол кезде Ивонн Аттас ханым, оның бюстінің ашылуымен өткен салтанатты шараға қатысты (кейін алынып тасталған). 2021 жылғы 22 шілдеде Венесуэла инженерлер қоғамы (Colegio de Ingenieros de Venezuela) Гонсалес Ландер есімін қоғамның Құрмет залының қабырғаларына жазды. Қоғам президенті Энцо Бетанкур мырза және Венесуэладағы Франция елшісі Ромен Надаль мырза салтанатты шарада сөз сөйледі.
On December 2, 1998 the City of Caracas opened the "Ingeniero José González Lander" West Bus Terminal better known as La Bandera due to its location. In his honor, the building that houses Metro’s Operations Control Center and its training facilities was named "Jose Gonzalez Lander." On June 22, 2000, a children’s park in the Caracas neighborhood of Colinas de Bello Monte was named José Gonzalez Lander. The Mayor of the Municipality of Baruta, at the time Ms. Ivonne Attas, was present at the dedication ceremony which included the unveiling of a bust statue in his likeness (since removed.) On July 22, 2021, the Venezuelan Society of Engineers (Colegio de Ingenieros de Venezuela) added the name of Mr. Gonzalez Lander to the walls of the Society’s Hall of Honor. The President of the Society, Mr. Enzo Betancourt, and the French Ambassador to Venezuela, Mr. Romain Nadal, were keynote speakers at the ceremony.