Жапондық императорлық флотының "Такао" класты ауыр крейсерлері

Кіріспе

Жапон императорлық әскери-теңіз күштерінің (IJN) ауыр крейсерлер класы.

Такао класы крейсерлері (高雄型) – 1930 жылдың мамырынан 1931 жылдың сәуіріне дейін суға түсірілген Жапон императорлық әскери-теңіз күштерінің (IJN) төрт ауыр крейсерден тұратын класс. Олардың барлығы Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысты.

Сипаттама

Такао класы – бұрынғы «Тайо» класының эволюциясы, ауыр торпедалық қару-жарақ және шайқас кемесіне ұқсас үлкен көпүрлі құрылыммен жабдықталған. «Мйоко» класы сияқты, кемелер Вашингтон теңіз келісімінің шектеулеріне сәйкес болуы тиіс еді. Бірақ «Мйоко» сияқты, «Такаолар» да артық салмаққа ие болды. Бұл олардың борты мен тұрақтылығын айтарлықтай төмендетті. Үлкен мұнаралы көпүрлі құрылым тұрақсыздыққа себеп болды, бірақ артық салмақтың нақты себебі әлі белгісіз, көптеген компоненттер күтілгеннен ауыр болды. Негізгі батареясы бес екілік орналымдағы он қарудан тұрды. Құрылыс кезінде қарудың Mark 2 нұсқасы алғаш рет қолданылды, ал бұрынғы ауыр крейсерлер оны жаңарту кезінде алды. Үш мұнара көпүрлі құрылымның алдында пирамида тәрізді орналасты, ал қалған екеуі негізгі мачтаның артында және авиациялық жабдықтар орналасқан жерде болды. Ұлыбританияның соңғы «Каунти» класындағы крейсерлерін зерттегеннен кейін, негізгі батареяға әуе шабуылына қарсы қабілет беру туралы шешім қабылданды. Мұнаралар бұрынғыларына қарағанда көтеру бұрышының жоғары шегіне ие болды: «Такао», «Атаго» және «Чокай» үшін 70 градус, ал «Майя» үшін 55 градус. Қаруды көтеру механизмі секундына 12 градусқа дейін жылдамдықпен көтеру үшін жақсартылды. Әуе шабуылына қарсы оқ-дәрілерді негізгі қаруларға тиімді жеткізу үшін қосымша оқ-дәрілі лифттер орнатылды. Алайда, кейін бұл шаралар жеткіліксіз екені анықталды. Көтеру механизмі практикалық емес және нәзік деп есептелді (кейінгі жапондық ауыр крейсерлер өз қаруларында 55 градус шегін қолданды). Көтеру жылдамдығы жақсы болғанымен, қайта жүктеу тек 5 градус бұрышта ғана орындалуы мүмкін, бұл жоғары бұрыштарда атыс жылдамдығын азайтты. Айналу жылдамдығы секундына 4 градусқа ғана жететін. Әуе шабуылына қарсы атуды басқару жүйесі негізгі қарулар үшін жеткіліксіз болды. Соңында, мұнара машиналарының тым шулы екені анықталды. Олар сондай-ақ төрт 89 типті екілік орналымдағы сегіз торпедалық түтікпен қаруланды. Тез қайта жүктеу жүйесі әрбір оқ ату қондырғысына бір жұп сөрелермен жабдықталды. Резервте 16 торпеда сақталды, барлығы 24 торпеда. 1938-1939 жылдарғы жөндеуден кейін «Такао» мен «Атаго» кемелеріне 92 типті төрттік орналымдағы он алты торпедалық түтік орнатылды. Сол және оң жаққа бір-бір төрттік тез қайта жүктеу сөрелері орнатылды. 1940 жылы 93 типті торпедаларды тасымалдауға мүмкіндік жасалды. «Чокай» мен «Майя» бұл кең ауқымды өзгерістерден өтпеді, бірақ 1941 жылы 93 типті торпедалармен және оттегі жабдықтарымен қайта жабдықталды. «Майя» 1943-1944 жылдары 4 92 типті төрттік орналымдағы 16 610 мм торпедалық түтікпен қайта жабдықталды, бірақ қосымша оқ-дәрілер немесе тез қайта жүктеу сөрелері болмады. Кемелер бастапқыда төрт бірлік 10 типті 12 см/45 «көкшегізді» әуе шабуылына қарсы қарулармен жабдықталған. 1942 жылы «Такао» мен «Атаго» кемелерінде бұл қарулар төрт екілік орналымдағы сегіз 89 типті 12,7 см/40 қарулармен ауыстырылды. «Майяда» олар 1943-1944 жылдарғы жөндеу кезінде алты екілік орналымдағы он екі 89 типті 12,7 см/40 қарулармен ауыстырылды. «Чокай» суға батқанға дейін төрт 10 типті қаруларын сақтап қалды. Жеңіл әуе шабуылына қарсы қарулар екі «HI» типті 40 мм/62 қару және екі «HI» типті 7,7 мм пулеметтен тұрды. Екі үлгі де Vickers компаниясынан импортталған. Бұл қарулар біртіндеп 93 типті 13 мм және 96 типті 25 мм қарулармен ауыстырылып, толықтырылды.

The Takao class was an evolution from the preceding , with heavier torpedo armament and a large, almost battleship like bridge structure. Like the Myōkō class, the ships were ostensibly intended to remain within the strictures of the Washington Naval Treaty, initially designed to weigh However, like the Myōkōs, the Takaos ended up overweight, at This markedly reduced their freeboard and stability. The large tower bridge added to the instability, but the cause of much of the excess weight remains unclear, as many components were heavier than expected. Their main battery was ten guns in five twin mounts, for the first time the Mark 2 version of the gun was used during construction, all previous heavy cruisers received it during upgrades. Three of the turrets were located before the bridge in a pyramidal distribution, with the other two aft of the main mast and aircraft handling facilities. After investigation of the recent County class cruisers of the United Kingdom, it was decided to give the main battery some anti aircraft ability. The turrets were equipped with increased elevation limits versus their predecessors, 70 degrees in the Takao, Atago, and Chōkai, and 55 degrees in the Maya. The gun elevation gear was improved to achieve a maximum rate of twelve degrees per second. Additional shell lifts were installed to ease supply of AA shells to the main guns. However, it was later realized that these arrangements were inadequate. The elevating gear was considered impractical and delicate (later Japanese heavy cruisers used a reduced 55 degree limit on their guns). Although the elevation rate was better, reloading could be performed only at a fixed five degrees of elevation, which reduced rate of fire at higher angles. The rate of train was still only four degrees per second. Switching of anti aircraft fire control was found inadequate for the main guns. Finally, the turret machinery was found to be too noisy. They were also armed with eight torpedo tubes arranged in four Type 89 twin mounts. A rapid reload installation was provided, with four twin racks, one per launcher mount. There were sixteen reload torpedoes held in reserve, for a total of twenty four. After refit in 1938 1939, Takao and Atago were fitted with sixteen torpedo tubes in Type 92 quadruple mounts. Two quadruple rapid reload racks were fitted, one each to port and starboard. Arrangements were made to carry Type 93 torpedoes, which were equipped in 1940. Chōkai and Maya did not receive these more extensive modifications, but were refitted with the Type 93 torpedo and oxygen equipment in 1941. Maya was refitted 1943 1944 with sixteen 610mm torpedo tubes in four Type 92 quad mounts, but there were no reloads or rapid reload racks. The ships were initially equipped with four single Type 10 12 cm/45 "high angle" anti aircraft guns. These cannons were replaced in 1942 on the Takao and Atago with eight Type 89 12.7 cm/40 guns in four twin mounts. They were replaced on Maya with twelve Type 89 12.7 cm/40 guns in six twin mounts during a 1943 1944 refit. Chōkai retained the four Type 10s until it was sunk. Light anti aircraft armament comprised two "HI" Type 40mm/62 guns and two "HI" Type 7.7mm machine guns. Both designs were Vickers imports. These guns were progressively replaced and supplemented with Type 93 13mm guns and Type 96 25mm guns during refits.

Тарих

Такао класындағы крейсерлер әмбебап соғыс кемелері болды және Тынық мұхиты соғысы кезінде көптеген шайқастарда маңызды рөл атқарды. Барлық төрт кеме Мидуэй шайқасына қатысты, бірақ ешқайсысы да шайқасқа түспеді, Атаго мен Чокай Кондоның Мидуэйге шабуыл жасау күшінің 4-ші крейсерлік дивизиясының (Сентай) 1-бөліміне кірді. Такао мен Майя 4-ші крейсерлік дивизияның 2-ші бөлімі ретінде Алеут аралдары кампаниясының бір бөлігі болды. Мидуэйден кейін кемелер Соломон аралдарына көмекке жіберілді. Такао, Майя және Атаго әуе кемелерін сүйреп жүргенде, Чокай 8-ші флоттың және вице-адмирал Микаваның 1942 жылғы 8 тамыздағы Саво аралы шайқасындағы соққы күшінің флагманы болды. Ол үш американдық крейсерді батырып, төртіншісіне ауыр зақым келтірді, сондай-ақ Австралиялық крейсер Канберраны соншалықты зақымдады, оны батыруға тура келді. Чокай бірнеше рет соққыға ұшыраса да, жапондық күштің қалған бөлігі тек сыртқы зақымдар алды. 1943 жылы төрт кеме Жапонияда біраз уақыт болды, содан кейін Труктің және Жаңа Британияның жанына жіберілді. 1943 жылғы 5 қарашада Рабаул портында тұрғанда, Такао, Атаго және Майя контр-адмирал Шерманның 38-ші жедел тобының (TF) – USS Saratoga және USS Princeton әуе кемелерінің, екі зениттік крейсер мен тоғыз эсминецтің шабуылына ұшырады. 11 қарашада TF 38 және қосымша АҚШ әуе кемелерінің шабуылы жапондық кемелерге одан әрі зақым келтірді, және барлық үш кеме жөндеу үшін Жапонияға қайта оралуға мәжбүр болды. Осы жөндеу кезінде Майя әуе кемелеріне қарсы крейсерге қайта жабдықталды. 1944 жылы төрт кеме Филиппин теңізі шайқасына қатысты, онда 4-ші крейсерлік дивизия екі суперлінейлік кеме – Ямато мен Мусаши, екі жылдам линкор – Конго мен Харуна, үш жеңіл әуе кемесі, сегіз ауыр крейсер (соның ішінде төрт Такао), бір жеңіл крейсер және жеті эсминецтен құралған C күшінің құрамында болды. Такао класындағы төрт кеме вице-адмирал Куританың Лейте шығанағы шайқасы үшін, немесе жапондықтарға белгілі Шо 1 операциясы үшін орталық күшке бекітілді. Кемелер 1944 жылғы 22 қазанда соңғы шайқасына Брунейден шықты. 1944 жылғы 23 қазанда Палаван бұғазынан өтіп бара жатқанда, күшке USS Darter және USS Dace суасты қайықтары шабуыл жасады. Дартер Такао мен Атагоға екі торпедадан, ал екіншісіне төрт торпедадан оқ атты. Атаго ауыр зақым алып, тез батып кетті, бірақ адмирал Курита батып кеткеннен аман қалды. Такао ауыр зақымдалды және Сингапурға екі эсминецпен сүйретіліп әкелінді, бірақ ол келгеннен кейін ешқашан қайта жүзбеді. Дэйс Майяны төрт торпедамен батырды. 4-ші крейсерлік дивизияның соңғы кемесі Чокай негізгі күшпен бірге Сибуян теңізі шайқасынан аман-есен өтті. Алайда, Самардан кейінгі шайқаста ол 5 дюймдік снарядтардан (мүмкін, американдық эскорттық әуе кемесі USS White Plains-тен) немесе, көбінесе, жапондық линкордың 14 дюймдік оқтарынан зақым алды. Зақымдалған кеме американдық әуе күштерінің шабуылына ұшырады және тоқтады. Эсминец Фудзинами Чокайдың аман қалғандарын алып, 25 қазан күні түнде кемені батырды. Өкінішке орай, олардың сынақтары осымен бітпеді – 1944 жылғы 27 қазанда Фудзинамиге американдық әуе кемелері шабуыл жасады, ал оның торпедалары бомба жарылысынан жарылды. Бұл жарылыс эсминецті екіге бөлді, ол Чокайдан аман қалғандармен бірге суға батты.

The Takao class cruisers were versatile warships and played a major role in many battles during the Pacific War. All four ships were involved in the Battle of Midway although none saw combat, with Atago and Chōkai in Kondō's Midway invasion Force as Cruiser Division (Sentai) 4, Section 1. Takao and Maya, as Cruiser Division 4, Section 2, were a part of the Aleutian Islands campaign as escorts for the Second Carrier Striking Force. Following Midway, the ships were sent to assist in the Solomon Islands campaign. While Takao, Maya and Atago were employed primarily escorting aircraft carriers, Chōkai was the flagship of the 8th Fleet and Vice Admiral Mikawa's strike force at the Battle of Savo Island on 8 August 1942, inflicting what has been credited as the worst blue water defeat in United States Navy history by sinking three American cruisers and severely damaging a fourth, as well as damaging the Australian cruiser Canberra to the extent that she had to be scuttled. Although Chōkai took several hits in return, the remainder of the Japanese force received only superficial damage. In 1943, the four ships spent some time in Japan, then deployed to Truk and New Britain. On 5 November 1943, while anchored in Rabaul harbor, Takao, Atago and Maya were damaged by American aircraft from Rear Admiral Sherman's Task Force (TF) 38, comprising the carriers USS Saratoga and USS Princeton, escorted by two anti aircraft cruisers and nine destroyers. A follow up attack on 11 November by TF 38 and additional U. S. carriers damaged more Japanese ships, and all three ships had to return to Japan for repairs. During these repairs, Maya was modified to become an anti aircraft cruiser. In 1944, all four ships took part in the Battle of the Philippine Sea, where Cruiser Division 4 was part of C Force, composed of the two superbattleships Yamato and Musashi, two fast battleships Kongō and Haruna, three light carriers, eight heavy cruisers (including the four Takaos), one light cruiser and seven destroyers. The four Takao class ships were assigned to Vice Admiral Kurita's Center Force for the Battle of Leyte Gulf, or Operation Sho 1 as it was known to the Japanese. The ships left Brunei on 22 October 1944 for what would be their last battle. On 23 October 1944, while passing through the Palawan Passage, the force was attacked by the submarines USS Darter and USS Dace. Darter attacked both Takao and Atago, hitting the former with two and the latter with four torpedoes. Atago was mortally damaged and sank rapidly, although Admiral Kurita survived the sinking. Takao was severely damaged and was escorted to Singapore by two destroyers, but after her arrival would never sail again. Dace sank Maya with a salvo of four torpedoes. Chōkai, the last remaining ship of Cruiser Division 4, continued with the main force, pulling through the Battle of the Sibuyan Sea unscathed. However, in the later action off Samar she was hit either by 5 inch shells (possibly from the American escort carrier USS White Plains) or, more likely, by 14 inch fire from a Japanese battleship. Crippled, the ship was attacked by American aircraft and stopped dead in the water. The destroyer Fujinami took off Chōkai's survivors before scuttling the ship on the night of 25 October. Unfortunately, their trials were not over – on 27 October 1944, Fujinami was attacked by American carrier aircraft, and her torpedoes were detonated by a bomb explosion. This explosion broke the destroyer in half, sinking with all hands, including the Chōkai survivors.

Кемелер

Осы кластағы төрт кеме суға жіберілді. Олардың барлығы Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет етті және соғыс аяқталғанға дейін батып немесе қолдануға жарамсыз болды. + Құрылыс деректері Аты Канжи Салушысы Құрылысы басталды Суға жіберілді Қызметке кірді Тағдыры Жапондық крейсер Такао 高雄 Йокосука әскери-теңіз кеме жасаушы зауыты 1927 жылдың 28 сәуірі 1930 жылдың 12 мамыры 1932 жылдың 31 мамыры Палаван жотасында 1944 жылдың 23 қазанында «Дартер» суасты қайығымен зақымдалды. 1945 жылдың 21 қыркүйегінде Сингапурда жауланды. 1946 жылдың 29 қазанында Малакка бұғазында «HMS Newfoundland» жеңіл крейсерімен нысана ретінде батырылды. Жапондық крейсер Атаго 愛宕 Куре теңіз арсеналы 1930 жылдың 16 маусымы 1932 жылдың 30 наурызы 1944 жылдың 23 қазанында Палаван жотасында «Дартер» суасты қайығымен батырылды. Жапондық крейсер Мая 摩耶 Кобе Кавасаки кеме жасау зауыты 1928 жылдың 4 желтоқсаны 1930 жылдың 8 қарашасы 1932 жылдың 20 маусымы Палаван жотасында 1944 жылдың 23 қазанында «Dace» суасты қайығымен батырылды. Жапондық крейсер Чокай 鳥海 Мицубиси Нагасаки кеме жасаушы зауыты 1928 жылдың 26 наурызы 1931 жылдың 5 сәуірі 1932 жылдың 30 маусымы 1944 жылдың 25 қазанында Самар шайқасында артиллериялық оқтар мен әуе шабуылынан зақымдалды; «Фуджинами» жапондық эсминецімен суға батырылды.