Кіріспе

тырнақ ауруы Паронихия – тырнақтың айналасындағы терінің қабынуы. Бұл қабыну кенеттен пайда болуы мүмкін, мұндай жағдайда себебі көбінесе Staphylococcus aureus бактериясы болады, немесе бірте-бірте дамуы мүмкін, онда себебі көбінесе Candida albicans саңырауқұлағы болады. Бұл термин грек тілінен келген: «пара» – «айналасында», «оникс» – «тырнақ», ал «ia» – абстрактті есім жұрнағы. Қауіп факторларына қолды жиі жуу және тырнақ тілімін салдарынан құтырған теріге түсетін жарақаттар жатады.

Түрлері

Паронихия, әлде "ісінген тырнақ" деп те аталады, жедел немесе созылмалы болып, кенеттен немесе біртіндеп дамуы мүмкін.

Жедел

Жедел паронихия – саусақтың немесе, сирек жағдайларда, аяқ тырнағының тырнақ тегін қоршаған тіндік қатпарларының алты аптадан кем уақытқа созылатын жұқпалы ауруы. Жедел паронихия көбінесе тырнақ тегіне немесе тырнақ қатпарларына тікелей немесе жанама түрде түскен жарақаттан туындайды, және бұл жарақат ыдыс жуу, тікен немесе қабықтан жарақат алу, тырнақты шағу, манікюр жасау кезінде немесе тырнақтың ішке қарай өсуі сияқты шағын оқиғалардың салдары болуы мүмкін.

Антибиотиктер

Қатысты дәлелдер жоқ, сондықтан жергілікті қолданылатын антибиотиктерге қарағанда ауызға берілетін антибиотиктерді ұсынуға болмайды, және бұл дәрігердің тәжірибесіне байланысты болуы мүмкін. Қолданылатын антибиотиктер S. aureus-қа қарсы тиімді болуы керек. Жергілікті қолданылатын антибиотиктерге үш компонентті антибиотикалық май, бацитрацин немесе мупироцин жатуы мүмкін. Жергілікті емдеу нәтиже бермеген немесе жағдайы ауыр науқастарға ауызға берілетін антибиотиктер қарастырылады; диклоксациллин немесе цефалексин қолданылуы мүмкін. Анаэробты бактерияларға қарсы антибиотиктерді тағайындау қажеттігі туындаған жағдайларға, ауыз қуысы арқылы инфекция жұқтыру мүмкіндігі бар пациенттер жатады; мұндай жағдайларда клиндамицин немесе амоксициллин-клавуланат қосылуы керек.