Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Панама президенті (1905–1981)
President of Panama (1905–1981)
Роберто Франсиско Чиари Ремон (2 наурыз 1905 – 1 наурыз 1981) 1949 жылы және 1960 жылдан 1964 жылға дейін Панама президенті болды. Ол Либералдық партияның мүшесі еді.
Roberto Francisco Chiari Remón (March 2, 1905 – March 1, 1981) was the President of Panama in 1949 and from 1960 to 1964. He belonged to the Liberal Party.
Президент болғанға дейін
Ол сауда палатасының президенті болды. Әкесі Родольфо Чиари және бауырларымен бірге отбасының қант фабрикасында жұмыс істеді. Бауырларының ішінде саясатқа қызығушылық танытқан жалғыз адам ол болды. 1940 жылы Ұлттық Ассамблеяға сайланды. Рикардо де ла Гвардия басқарған кезде Денсаулық сақтау және Халық шаруашылығы министрі болды. Доминго Диас Аросеменаның вице-президенттерінің бірі болды және 1949 жылы қысқа мерзімге президент міндетін атқарды. 1952 жылғы президент сайлауында жеңіліске ұшырады. Келесі 8 жыл бойы Либералдық партиясының төрағасы болды.
He was president of the Chamber of Commerce. He worked in the sugar company of his family with his father Rodolfo Chiari and brothers. He was the only one of his brothers that was interested on politics. He was elected to the National Assembly in 1940. During the Ricardo de la Guardia administration he was Minister of Health and Public Works. He was one of Domingo Díaz Arosemena's vice presidents and briefly served as acting president in 1949. He lost the presidential elections of 1952. He was president of his Liberal Party for the next 8 years.
1960 жылғы сайлау
Ол таза әрі бейбіт сайлауда сайланды. Ол бұрынғы президент Рикардо Ариас және Виктор Гойтияға қарсы сайлау науқаны жүргізді.
He was elected in a clean and peaceful election. He was campaigning against former president Ricardo Arias and Victor Goytia.
Әкімшілік
Чиари үкіметі білім беру саласында көп жұмыс істеді. Әлеуметтік қамсыздандырудың бас ауруханасы ашылды және кең ауқымды вакцинация бағдарламасы әзірленді. Оның басшылығындағы кезең 1964 жылғы 9 қаңтардағы тарихи оқиғалармен есімдеріне түсті, бүгінде осы күн Шehидтер күні ретінде белгілі. Балбоа орта мектебінде панамалық және американдық студенттер арасында АҚШ туының орнына Панама туын көтеру құқығы үшін туған дау кезінде Панама туының кездейсоқ жыртылуы оқиғасы болды. Бұл туға жасалған құрметсіздік азаматтар мен АҚШ әскері арасында төрт күнге созылған қақтығысқа әкеп соқты. Нәтижесінде 22 панамалық және 4 американдық қаза тапты. Осы оқиғалардан кейін Чиари АҚШ-пен дипломатиялық қатынастарды үзу туралы шешім қабылдады, осылайша Панама Латын Америкасы елдері арасында бұл қадамды жасаған алғашқы ел болды. Бұл 1977 жылғы Торрихос-Картер келісімдеріне жол ашты, ол Канал аймағын таратып, АҚШ Панама каналын Панамаға 1999 жылдың 31 желтоқсанында берді. Осы себепті Чиари «Құрметті президент» (el presidente de la dignidad) деп танылды.
Chiari's government worked hard on the education sector. The General Hospital of the Social Security was inaugurated and an extensive vaccination program developed. His administration is most remembered for the historic events of January 9, 1964, known today as Martyrs' Day. During a dispute between Panamanian and American students regarding the right to raise the Panamanian flag instead of the U. S. flag at Balboa High School, the Panamanian flag was accidentally torn. This flag desecration sparked four days of fighting between civilians and the US Army. 22 Panamanians and four Americans died. Following these events, Chiari made the decision to break diplomatic relations with the United States, making Panama the first Latin American country to make this call. This spurred negotiations that ultimately ended in the 1977 Torrijos Carter Treaties, which disbanded the Canal Zone and relinquished U. S. control of the Panama Canal to Panama on December 31, 1999. Because of this, Chiari is known as el presidente de la dignidad (The President of Dignity).
Төрайымнан кейінгі кезең
Билікті тастағаннан кейін Чиари қоғамдық өмірден шеттетіліп, жеке компанияларында жұмыс істеуге қайта оралды. 1967-1969 жылдары ол Өнеркәсіптік синдикаттың президенті болды.
After leaving office, Chiari retired from public life and returned to work in his private companies. He was president of the Industrial Sindicate from 1967 to 1969.