Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Крути́цкое подворье (Крути́цкое Патриаршее подворье) – Ресейдің Мәскеу қаласының Таганский ауданында, Кремльден оңтүстік-шығысқа қарай 3 шақырым жерде орналасқан Ресей Православ шіркеуінің діни-әкімшілік мекемесі. Крутицы атауы (көпше түрі), яғни тік өзен жағалаулары, бастапқыда Яуза өзенінен шығысқа қарайғы төбелерді білдірген. 13 ғасырдың соңында құрылған Крутицы Метохионында 16 ғасырдың негіздері орнында 17 ғасырдың соңында салынған тарихи ғимараттар бар. 17 ғасырдағы шақырымды даму кезеңінен кейін, Крутицы 1780 жылдары императорлық билік тарапынан жабылып, дерлік екі ғасыр бойы әскери қойма ретінде пайдаланылды. Оны Петр Барановский қалпына келтірді және Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін біртіндеп жұртшылыққа ашылды; 1991-1996 жылдары Крутицы шіркеуге қайтарылып, Мәскеу және барлық Ресей патриархының жеке метохионы ретінде қайта құрылды.
Krutitsy Metochion (Крути́цкое подворье), full name: Krutitsy Patriarchal Metochion (Крутицкое Патриаршее подворье) is an operating ecclesiastical estate of Russian Orthodox Church, located in Tagansky District of Moscow, Russia, 3 kilometers south east from the Kremlin. The name Krutitsy (pl. ), i. e. steep river banks, originally meant the hills immediately east from Yauza River. Krutitsy Metochion, established in the late 13th century, contains listed historical buildings erected in the late 17th century on the site of earlier 16th century foundations. After a brief period of prosperity in the 17th century, Krutitsy was shut down by imperial authorities in the 1780s, and served as a military warehouse for nearly two centuries. It was restored by Petr Baranovsky and gradually opened to the public after World War II; in 1991 1996, Krutitsy was returned to the Church and re established as the personal metochion of Patriarch of Moscow and all Russia.
Дамудың негізі
1261 жылы Ресейді моңғолдар басып алғаннан кейін, орыс православие дін қызметкерлері Алтын Орданың астанасында Сарай епархиясын құрды, оның ашық мақсаты Сарайдағы көптеген славян халқына қызмет ету болды (кейбір славяндар күштеп әкелінді, ал кейбіреулері моңғол қызметіне ерікті түрде қосылды; орыс князьдары Сарайға үнемі салық төлеуге және құрмет көрсетуге міндетті болды). Кейбір православие дінбасылары, грек және орыс екеуі де, моңғолдарды христиан дініне айналдырып, осылайша москвиліктерге саяси ықпал етуді ойлады. Моңғолдар христиан шіркеулеріне өте төзімді болды және Шыңғыс ханның анасы несториан дінінде болған деген болжам бар. Жаңа епархия Сарай және Дон епархиясы деп аталды.
After the Mongol invasion of Russia, in 1261, Russian Orthodox clergy established the Diocese of Sarai in the capital city of the Golden Horde, with an overt mission to serve the numerous Slavic population of Sarai (some Slavs were abducted by force, some joined the Mongol service voluntarily; Russian princes had to pay regular visits of homage to Sarai). Some Orthodox priests, both Greek and Russian, entertained an idea of converting the Mongols to Christianity and thus acquire political influence for the Muscovites. The Mongols were quite tolerant to Christian churches, and it is speculated that Genghis Khan's mother was a Nestorian. The new diocese was styled as Diocese of Sarai and Don
Мәскеу князі Даниил осы одақтың пайдасын бағалай отырып, епархияға Мәскеу өзенінің жағасындағы жерлерді сыйға берді, бұл жерлер стратегиялық тұрғыдан Сарайға тікелей өзен жолында және Коломна мен Рязаньға баратын құрлық жолының жанында орналасқан. 1272 жылы епархия жаңа жердегі алғашқы шіркеуді аяқтады. XV ғасырда Алтын Орда бірнеше соғысып жатқан княздықтарға ыдырады, оның православие халқы тарап кетті, сондықтан 1454 жылы епархия Мәскеуге көшірілді. Епископ Васиан өзінің епархиясын жоғалтты, бірақ Крутицы епискобының жаңа атағын алды және бұрынғы атағын сақтап қалды. 1492 жылы жаңа епархия төменгі Еділ және Дон аймақтарында өз аумағын алды; оның епископтары саяси ықпалға ие болды және 1589 жылы Крутицы митрополиттері, Сарай және Дон епископтары атағын алды. Қиыншылықтар заманында Кремль соборларын басып алушылар басып алған кезде Крутицы Успенский соборы уақытша Мәскеудің басты соборы болды; кейіннен поляктардың тонауына қарамастан, жеңімпаз тарапқа адалдық рухани мәселелер мен саясаттағы одан әрі өркендеуге және ықпалға кепілдік берді. 1650 жылдары Крутицы Патриарх Никон мен Ескі нанымдылар арасындағы қатыгез дау-жанжалдардың ортасы болды (содан кейін соңғылары үшін түрмеге айналды). Крутицының алтын ғасыры 1664-1676 жылдары митрополит Павел II билігі кезінде болды. Павел II-і жаңа Успенский соборы, митрополиттік палата және Мәскеудегі алғашқы фонтаны бар әсем бақты салуға кірісті. Оның ізбасарлары Галереяны және Теремокты одан әрі жетілдірді.
Prince Daniel of Moscow, appreciating the benefits of this alliance, donated to the diocese lands on Moscow River banks, strategically placed on the direct river route to Sarai, near the land road to Kolomna and Ryazan. In 1272, Diocese completed the first church on a new site. In the fifteenth century the Golden Horde disintegrated into several warring principalities, its Orthodox population dispersed, thus in 1454 the Diocese relocated to Moscow. Bishop Vassian lost his see, but acquired a new title Bishop of Krutitsy, and retained the old one. In 1492 the new Diocese acquired its own territoried in lower Volga and Don areas; its bishops gained political influence and in 1589 acquired the style of Metropolitans of Krutitsy, Bishops of Sarai and Don. During the Time of Troubles, when Kremlin Cathedrals were taken over by pretenders, Dormition Cathedral of Krutitsy was, temporarily, the main cathedral of Muscovy; despite later plundering by the Poles, loyalty to the winning party guaranteed further prosperity and influence in spiritual matters and politics. In the 1650s, Krutitsy was a site of bitter disputes between Patriarch Nikon and Old Believers (and, subsequently, a jail for the latter). The golden age of Krutitsy coincided with the rule of Metropolitan Paul II in 1664 1676. Paul II launched an ambitious construction program, building a new Dormition Cathedral, Metropolitan's Chamber, and an exquisite garden with Moscow's first fountain. Further improvements, notably the Gallery and Teremok, were completed by his successors.
Өлім
1711 жылы император Петр I патриархатты жойып, шіркеуді мемлекетке бағындырғанда, Крутицы митрополиттері епископ дәрежесіне төмендетілді (1719-1722 жылдардағы құрметті митрополит Игнат Смоладан басқа). Көп ұзамай Крутицы 1737 жылғы өртке ұшырады; ескі ағаш шатырлар өртеніп, олардың орнына қалайыдан жаңасы салынды, зақымдалған фрескалар жай ғана әктелді. 1744-1751 жылдары қиын жағдайдағы аббатхана семинария ашты, бірақ ақырында осы мүмкіндіктен де айырылды. 1764 жылы мемлекет Сарай және Дон епархиясын жойды; 1785 жылы Крутицы епархиясын жойды және аббатхананы жапты, оның қасиеттері мен мұрағаттары Чудов монастырына көшірілді. Бос қалған жерлер императорлық әскерге берілді; Крутицы әскери базаға айналды. 1812 жылғы Мәскеу өрті кезінде Успенский соборы настолько өртеніп кетті, әскери губернатор Александр Тормасов оның қалдықтарын бұзып, орнына казарма немесе тұрақ салуға бұйрық берді. Шіркеу өкілдерінің араласуынан кейін бұл бұйрық тоқтатылды, бұзу жұмыстары басталғаннан кейін. 1817 жылы собор, ақыры, жаңа шатыр алды; жоғарғы шіркеу 1823 жылы қайта ашылды. 1833 жылы Крутицы жаңа демеуші тапты – Ұлы князь Александр, болашақта Александр II. Оның ықпалымен Константин Тон және Евграф Тюрин жасаған қалпына келтіру жұмыстары отыз жылдан астам уақытқа созылды, 1868 жылға дейін аяқталды. Дегенмен, әскерилер жердің көп бөлігін және Риверсайд жатақханасын өздерінде қалдырды және ескі аббатхананы жаңа қоймалар мен казармалармен қоршады (бұл казармалар бүгінгі күнге дейін сақталып, жұмыс істеп тұр). Осы казармаларда Александр Герцен сияқты тұтқындар да ұсталды. 1917 жылғы Ресей революциясынан кейін Успенский соборы 1924 жылға дейін өз қызметін жалғастырды. Содан кейін ол жабылып, тоналып, фрескалар майлы бояумен жабылды. Барлық жерлер қайтадан әскерилерге берілді. 1936-1938 жылдары Воскресенский шіркеуі казармаға айналдырылды, ескі зират тегістеліп, футбол алаңына айналдырылды. Крутицы епархиясы 1920 жылы қайта құрылды, содан кейін 1947 жылы Коломна епархиясымен біріктірілді.
In 1711, when emperor Peter I abolished patriarchy and subordinated the Church to State, Metropolitans of Krutitsy were downgraded to bishops (with an exception of revered Metropolitan Ignat Smola in 1719 1722). Soon, Krutitsy was hit by the fire of 1737; old wooden roofs burnt down and were replaced with tin, damaged frescoes simply whitewashed. In 1744 1751 the struggling abbey operated a seminary, and eventually lost this privilege too. In 1764 the state abolished the redundant Diocese of Saray and Don; in 1785, it abolished Diocese of Krutitsy and shut down the abbey, its relics and archives moved to Chudov Monastery. Vacant property passed to the Imperial Military; Krutitsy became a military base. Dormition Cathedral burnt down in the Fire of Moscow (1812) to such extent that Alexander Tormasov, military governor of Moscow, ordered to demolish the remains and build barracks or stables instead. The order was cancelled after intervention of the clergy, when demolition was already underway. In 1817 the cathedral finally acquired a new roof; upper church opened in 1823. In 1833, Krutitsy found a new sponsor Grand Duke Alexander, future Alexander II. With all his influence, restoration by Konstantin Thon and Yevgraph Tyurin lasted for more than thirty years, to 1868. The military, however, retained most of the lands and Riverside Dormitory, and encircled the old abbey with a ring of new warehouses and barracks (still existing and operational today). These barracks also doubled as jail, handling prisoners like Alexander Herzen. After the Russian Revolution of 1917, Dormition Cathedral operated until 1924. Then, it was closed, looted, frescoes covered with oil paint. All land was again granted to the military. In 1936 1938, Resurrection church was rebuilt into barracks, the old cemetery levelled and converted to a football field. Diocese of Krutitsy was created again in 1920, then in 1947 merged with Diocese of Kolomna.
Қалпына келтіру
Сол 1947 жылы көрнекті реставратор Петр Барановский Крутицыны өзінің реставрация шеберханасының бас кеңсесі етіп белгіледі. 1960-шы, 1970-шы және 1980-шы жылдары ғимараттарды жаңартуға көп еңбек жұмсалды. Осы арада мүлік әлі де әскерилердің басқаруында болды, олар 1964 жылы Успенский соборынан бастап ғимараттарды біртіндеп босатуға кірісті. 1947 жылғы Крутицыны қалпына келтіру жөніндегі жарлыққа қарамастан, ол тек 1966 жылы ғана ескерткіш ғимарат ретінде тіркелді, сол кезде мемлекет жақын жердегі төменгі қабаттағы шағын аудандарды кеңейтуді бастады. 1982 жылы Крутицы Мемлекеттік тарихи мұражайдың филиалы болды (әлі күнге дейін солай). Соңында, 1991 және 1996 жылдары Крутицы ғимараттары шіркеуге қайтарылды және қазіргі Патриархтың метохионы атағын алды. 2007 жылдың маусым айына дейін Воскресенск шіркеуі мен жағалаудағы қарыздық үйінде қайта жаңарту жұмыстары жалғасуда. Крутицы метохионының ресми сайтында 1953 жылы Лаврентий Берия Крутицыда тұтқындалғаны туралы мәлімдеме бар. Алайда, бұл академиялық тарихшылармен расталмады, сондықтан Берия 26 маусымда тұтқындалған кезде қаза тапқан болуы мүмкін, ал кейіннен болған «ұстау» және «сот» оның өлімін жасыру үшін жасалған шаралар болды.
The same 1947, Petr Baranovsky, an outstanding Russian restorer, made Krutitsy the headquarters of his restoration workshop. Much work was undertaken to renovate the buildings in the 1960s, 1970s, and 1980s. Meanwhile, the property was still run by the military, which gradually vacated the buildings, starting with Dormition Cathedral in 1964. Despite the 1947 decree on Krutitsy restoration, it was listed as a memorial building only in 1966, when the state launched massive redevelopment of adjacent low rise neighborhoods. In 1982, Krutitsy became a branch of State Historical Museum (and still remains). Finally, in 1991 and 1996 the buildings of Krutitsy were returned to the church, and acquired their present title of Patriarch's Metochion. As of June, 2007, restoration is still under way in Resurrection Church and Riverside Dormitory. The official site of the Krutitsy Metochion voices a version that in 1953 Lavrentiy Beria was jailed at Krutitsy. However, it this not corroborated by academic historians, and it is just as likely that Beria was murdered during his June 26 arrest and subsequent "detention" and "trial" was a coverup.