Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Алыс Шығыс істері журналы (1937–1947) 1971 жылы UCLA-да негізі қаланған журнал.
Journal of Far Eastern affairs (1937–1947)
the journal founded at UCLA in 1971
Америазия – Алыс Шығыс істеріне арналған журнал, ең алдымен 1940 жылдардағы "Америазия ісімен" танымал. Осы іске журналдың бірнеше қызметкері мен байланыстастары тыңшылық қызметіне күдікпен қаралып, үкіметтік құжаттарды рұқсатсыз иеленумен айыпталды.
Amerasia was a journal of Far Eastern affairs best known for the 1940s "Amerasia Affair" in which several of its staff and their contacts were suspected of espionage and charged with unauthorized possession of government documents.
Жарияланым
Журнал 1937 жылы Фредерик Вандербильт Филд, сонымен қатар редакциялық алқа төрағасы, және Ресейде туған, америкалық азамат Филип Джаффе құрған. Оны Джаффе мен Кейт Л. Митчелл редакциялаған. Филд – басылымның негізгі қаржылық демеушісі болды. Джаффе АҚШ Коммунистік партиясының бас хатшысы Эрл Браудермен достық қарым-қатынаста болды. Журналдың штат қызметкерлері мен жазушыларының арасында Чи Чао тинг сияқты бірнеше коммунист немесе бұрынғы коммунисттер болды, сондай-ақ бір кезде Кеңес агенті деп күдіктелген Джозеф Милтон Бернштейн де бар еді. Журналдың таралымы шағын болды және бір данасы он бес центтен сатылды.
The journal was founded in 1937 by Frederick Vanderbilt Field, who also chaired the editorial board, and Philip Jaffe, a naturalized American born in Russia. It was edited by Jaffe and Kate L. Mitchell. Field was the publication's chief financial backer. Jaffe was a friend of Earl Browder, general secretary of the Communist Party of the United States. The journal's staffers and writers included a number of Communists or former Communists, including Chi Ch'ao ting, and at one time Joseph Milton Bernstein, who has been alleged to be a Soviet agent. The journal had a small circulation and sold for fifteen cents a copy.
Мемлекеттік құжаттар ісі
Кеннет Уэллс, Стратегиялық қызмет кеңсесінің (OSS) талдаушысы, 1945 жылдың 26 қаңтарында жарық көрген «Америазия» журналындағы мақаланың 1944 жылы ол жазған Тайланд туралы есепке өте ұқсас екенін байқады. 1945 жылдың 11 наурызында OSS агенттері «Америазияның» Нью-Йорк кеңсесіне кіріп, Мемлекеттік департамент, Әскери-теңіз күштері және OSS-тің жүздеген құпия құжатын тапты. OSS Мемлекеттік департаментке хабарласты, ол Федералдық тергеу бюросын (FBI) тергеу жүргізуге жіберді. FBI тергеуі Жаффе мен Митчеллдің құжаттарды Мемлекеттік департамент қызметкері Эммануэль Ларсеннен және Әскери-теңіз барлау қызметінің лейтенанты Эндрю Роттан алғандығын көрсетті. Басқа күдіктілердің қатарында Азиядағы соғыс туралы мақалалары «Collier’s» және «Time» журналдарында жиі жарияланатын тәуелсіз тілші Марк Гейн және Мемлекеттік департаменттің «Қытай ісі» бойынша маманы Джон С. Сервис болды. FBI бақылауы Жаффтың Вашингтонда және Нью-Йоркте Сервистің бірнеше рет кездескенін анықтады және бір кездесуде «Сервис микрофондық бақылауға сәйкес, Жафке қытайлықтардың АҚШ үкіметіне сенімді түрде тапсырған мәселелерге қатысты құжатты берген» деп хабарлады. FBI-дың қорытындысында Жаффе Нью-Йорктегі кеңес консулдығына барған және Сервистің келісімінен екі күн өткен соң, Жаффе коммунистік партияның хатшысы Эрл Браудермен және Біріккен Ұлттар Ұйымының Жарғылық конференциясындағы Қытай коммунистік өкілі Тунг Пи Вумен үйінде төрт сағаттық кездесу өткізген. Тергеу барысында FBI «Америазияның» кеңсесіне, Гейн мен Ларсеннің үйлеріне кіріп, тыңдау құрылғыларын және телефондарға бақылау орнатты. 1945 жылдың 6 маусымында FBI Жаффені, Митчеллді, Ларсенді, Ротты, Гейнді және Сервисті қамауға алды. Сонымен қатар, «Америазия» кеңселері тіншіктелді және 1700 құпия Мемлекеттік департамент, Әскери-теңіз күштері, OSS және Соғыс ақпарат басқармасының құжаттары тәркіленді. Құжаттардың тікелей шетелдік державаға жіберілгенін көрсететін ешқандай дәлел табылмағандықтан, Әділет министрлігі тыңшылық актісі бойынша айыптау іздеуден бас тартты. Оның орнына ол алты адамды заңсыз мемлекеттік құжаттарды иеленгені және таратып жүргені үшін айыптауға тырысты. Қамауға алынғандардың ішіндегі жалғыз Мемлекеттік департамент қызметкері Сервис Жафке Қытайдағы жағдай туралы өзінің есептерінің көшірмелерінен, дипломаттардың журналистермен әдетте бөлісетін құпия емес ақпаратты білдіретін шамамен сегіз құжатты берген. Үлкен қазылар алқасы оны айыптауға бірауыздан қарсы дауыс берді. Үлкен қазылар алқасы Жаффе, Ларсен және Ротты айыптады. Сот басталғанға дейін Ларсеннің қорғаушы адвокаты FBI-дың Ларсеннің үйіне заңсыз кіргенін білді. Әділет министрлігі, заңсыз алынған дәлелдерді жоққа шығарудан қорқып, сотта жеңіліске ұшырамас үшін келісім жасасты. Жаффе кінәсін мойындап, 2500 доллар айыппұл төледі, ал Ларсен кінәсін мойындамады және 500 доллар айыппұл төледі. Ротқа қарсы айыптаулар алынып тасталды.
Kenneth Wells, an analyst for the Office of Strategic Services (OSS), noticed that an article printed in the January 26, 1945, issue of Amerasia was almost identical to a 1944 report he had written on Thailand. OSS agents investigated by breaking into the New York offices of Amerasia on March 11, 1945, where they found hundreds of classified documents from the Department of State, the Navy, and the OSS. The OSS notified the State Department, which asked the Federal Bureau of Investigation (FBI) to investigate. The FBI's investigation indicated that Jaffe and Mitchell had probably obtained the documents from Emanuel Larsen, a State Department employee, and Andrew Roth, a lieutenant with the Office of Naval Intelligence. Other suspects include freelance reporter Mark Gayn, whose coverage of the war in Asia appeared regularly in Collier's and Time magazine, and State Department "China Hand" John S. Service. FBI surveillance established that Jaffe met with Service several times in Washington and New York and reported that at one meeting "Service, according to the microphone surveillance, apparently gave Jaffe a document which dealt with matters the Chinese had furnished to the United States government in confidence." An FBI summary reported that Jaffe visited the Soviet consulate in New York and that two days after a meeting with Service, Jaffe had a four hour meeting in his home with Communist Party Secretary Earl Browder and Tung Pi wu, the Chinese Communist representative to the United Nations Charter Conference. In carrying out its investigation, the FBI broke into the offices of Amerasia and the homes of Gayn and Larsen and installed bugs and phone taps. On June 6, 1945, the FBI arrested Jaffe, Mitchell, Larsen, Roth, Gayn and Service. Simultaneously, the Amerasia offices were raided and 1,700 classified State Department, Navy, OSS, and Office of War Information documents were seized. Because no evidence was found indicating that any documents had been forwarded directly to a foreign power, the Justice Department decided not to seek an indictment under the Espionage Act. Instead, it sought to indict the six for unauthorized possession and transmittal of government documents. Service, the only State Department officer arrested, had given Jaffe approximately eight documents, copies of his own reports on conditions in China, that represented non sensitive intelligence that diplomats routinely shared with journalists. The grand jury voted unanimously against indicting him. The grand jury indicted Jaffe, Larsen, and Roth. Before the trial began, Larsen's defense attorney learned of the FBI's illegal break in at Larsen's home. The Justice Department, fearing a loss at trial if evidence were excluded because it was obtained illegally, arranged a deal. Jaffe agreed to plead guilty and pay a fine of $2,500, while Larsen pleaded no contest and was fined $500. The charges against Roth were dropped.
Конгресс тергеулері
"Америасия ісі" тыңшылық және Коммунистердің Мемлекеттік департаментке ену қаупі туралы ескерту жасағысы келгендер үшін шешуші мәселеге айналды. Сенатор Джозеф Маккарти осы іс туралы жиі осы тұрғыдан айтты, оны үлкен қауіпсіздік бұзушылық және орасан зор көлемдегі жасыру деп сақтай келді. 1946 жылы Самуэль Ф. Хоббс төрағалық еткен Өкілдер палатасының сот істері жөніндегі кіші комитеті, ал 1950 жылы Сенаттың Сыртқы қатынастар жөніндегі кіші комитеті, көбінесе Тайдингс комитеті деп аталатын, "Америасия" ісін тергеді. 1955 жылы Сенаттың Ішкі қауіпсіздік жөніндегі кіші комитеті Әділет министрлігінен "Америасия" ісіне қатысты материалдарды сұрады. Құжаттар құпиясынан ажыратылып, Әділет министрлігі 1956 және 1957 жылдары кіші комитетке 1260 құжат тапсырды. Сенаттың Ішкі қауіпсіздік жөніндегі кіші комитеті 1970 жылы "Америасия құжаттары: Қытайдағы апаттың себебі" атты екі томдық баяндама жариялады. Бұл баяндамада Қытай коммунистік революциясының бір бөлігі Сыртқы қызметтегі "Қытай қолдары" деп белгілі қытай саясаты сарапшыларының коммунизмге деген ықыласына байланысты деп көрсетілді.
The "Amerasia Affair" became a touchstone for those who wanted to raise alarms about espionage and the possible Communist infiltration of the State Department. Senator Joseph McCarthy often spoke of the case in these terms, maintaining it was a security breach and cover up of immense proportions. In 1946, a House Judiciary subcommittee chaired by Rep. Samuel F. Hobbs and, in 1950, the Senate Foreign Relations Subcommittee on the Investigation of Loyalty of State Department Employees, commonly known as the Tydings Committee, investigated the Amerasia case. In 1955, the Senate Internal Security Subcommittee sought the Amerasia materials from the Justice Department. The records were declassified and the Justice Department delivered 1,260 documents to the Subcommittee in 1956 and 1957. The Senate Internal Security Subcommittee published a two volume report, The Amerasia Papers: A Clue to the Catastrophe of China, in 1970. It ascribed the Chinese Communist Revolution in part to the Communist sympathies of the Chinese policy experts in the Foreign Service, known as the "China Hands".