Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс композиторы және пианиношы (1862–1942)
German composer and pianist (1862–1942)
Эмиль Георг Конрад фон Сауэр (8 қазан 1862 – 27 сәуір 1942) – неміс композиторы, пианиношы, нота редакторы және музыка (пианино) мұғалімі. Ол Франц Листтің шәкірті және өзінің буынындағы ең көрнекті пианиношылардың бірі болды. Жозеф Хофман фон Сауэрді «шын мәнінде ұлы виртуоз» деп атады. Мартин Краузе, Листтің тағы бір шәкірті, фон Сауэрді «Листтің заңды мұрагері» деп атады; ол Листтің басқа шәкірттеріне қарағанда оның тартымдылығы мен гениалдылығына көбірек ие болған.
Emil Georg Conrad von Sauer (8 October 186227 April 1942) was a German composer, pianist, score editor, and music (piano) teacher. He was a pupil of Franz Liszt and one of the most distinguished pianists of his generation. Josef Hofmann called von Sauer "a truly great virtuoso." Martin Krause, another Liszt pupil, called von Sauer "the legitimate heir of Liszt; he has more of his charm and geniality than any other Liszt pupil."
Өмір
Сауэр 1862 жылғы 8 қазанда Гамбургтің еркін және ханзаттық қаласында Эмиль Георг Конрад Сауэр ретінде дүниеге келді. 1879-1881 жылдары Мәскеу консерваториясында Николай Рубинштейннің шәкірті болды. 1884 жылы Италияға сапарында графня фон Сайн-Витгенштейнмен танысты, ол оны бұрынғы жақыны Франц Листке ұсынды. Ол екі жыл бойы Листпен оқыды, бірақ біршама уақыт өзін Листтің шәкірті деп санамады. 1895 жылғы сұхбатта тіпті оны жоққа шығарды: «Мені Листтің оқушысы деп санау дұрыс емес, мен оның жанында бірнеше ай болсам да. Ол кезде ол өте қарт еді, маған көп нәрсе үйрете алмады. Менің басты ұстазым, әрине, Николас Рубинштейн болды». 1882 жылдан бастап Сауэр виртуоз пианист ретінде жиі және сәтті гастрольдік сапарлар жасады; оның өнер мансабы 1940 жылға дейін созылды. 1894 жылы Лондонда, ал 1899 жылы Нью-Йоркте тұңғыш рет өнер көрсетті. 1901 жылы Вена академиясының фортепиано мектебінің директоры болып тағайындалды. Сауэр 1907 жылғы сәуірде осы лауазымнан кетіп, 1915 жылы қайта оралды. Оның кейбір шәкірттері сәтті концерттік немесе басқа да маңызды музыкалық мансаптарға қол жеткізді.
Sauer was born in the Free and Hanseatic City of Hamburg on 8 October 1862 as Emil Georg Conrad Sauer. He studied with Nikolai Rubinstein at the Moscow Conservatory between 1879 and 1881. On an 1884 visit to Italy he met the Countess von Sayn Wittgenstein, who recommended him to her former paramour, Franz Liszt. He went on to study with Liszt for two years, but did not for some time consider himself a Liszt pupil. In an 1895 interview, he even denied it: "It is not correct to regard me as a pupil of Liszt, though I stayed with him for a few months. He was then very old, and could not teach me much. My chief teacher has been, undoubtedly, Nicholas Rubinstein." From 1882, Sauer made frequent and successful tours as a virtuoso pianist; his performing career lasted until 1940. He premiered in London in 1894 and New York in 1899. In 1901 he was appointed head of the Meisterschule für Klavierspiel at the Vienna Academy. Sauer left this post in April 1907 but returned to it in 1915. Some of his pupils continued on to successful concert or other significant music careers;
1917 жылы Аустрия-Мажарстан монархиясы Сауэрді дворян титулына көтерді, оның атына «фон» деген дворяндық префиксі қосылды. Ол сондай-ақ Лондон Корольдік филармониялық қоғамының алтын медалімен марапатталды. Эмиль фон Сауэр екі рет үйленді. Оның екінші әйелі Анжелика Моралес (фон Сауэр) оның мұрасын ұстаздық қызметі арқылы жалғастырды. Сауэр Моралестен екі ұл – Хулио мен Франц өмірге келді. Ол 1942 жылғы 27 сәуірде 79 жасында Австрияның Вена қаласында қайтыс болды.
In 1917, Sauer was raised to the peerage by the Austrian Hungarian Monarchy, which added the nobiliary particle "von" to his name. He was also awarded the Gold Medal of the Royal Philharmonic Society of London. Emil von Sauer was married twice. Angelica Morales (von Sauer), his second wife, carried on his legacy in teaching. Sauer had two sons with Morales—Julio and Franz. He died in Vienna, Austria on 27 April 1942, aged 79.
Ойнау
Бастапқыда өзінің жеке пікіріне қарамастан, Сауэр фортепианоға Листтің бастапқы көзқарасын, сондай-ақ фортепианоның Лист мектебі деп аталатын, клавиатураны толық меңгеруді талап ететін музыкалық техникаға күшті романтикалық көзқарасты баса көрсеткен деп есептеледі. Өзінің сыныптасы Мориц Розентальдан айырмашылығы, клавиатураны оркестрлік күшпен басып тастай алатын фон Сауэр фортепианоны жұмсақ, тегіс әрі жылтыратылған түрде ойнайтын. Оның жазбалары оны жайбарақат темптерге және темпераменттен гөрі егжей-тегжейлілікке бейім пианист ретінде көрсетеді. Оның ойнауы кейде кеңдігі жетпейтін болса да, әрқашан сәнді және ұқыпты аяқталған.
Regardless of his own opinion initially, Sauer was considered to have emphasized the original Liszt approach to piano as well as a strong Romantic approach to a musical technique which demanded total command of the keyboard in what was known as the Liszt School of piano. Unlike his fellow pupil Moriz Rosenthal, who could overwhelm the keyboard with orchestral force, von Sauer was said to caress the piano in a suave, polished manner. His recordings show him as a smooth pianist who was inclined toward relaxed tempos and the exactitude of detail over temperament. While his playing may have sometimes lacked breadth, it was always elegant and beautifully finished.
Композициялар
Иоганн Брамстың толық фортепиано туындыларын, сондай-ақ Пишна, Плейди және Кулақтың бірнеше академиялық еңбектерін редакциялаумен қатар, Сауэр фортепиано концерттері, фортепиано сонаталары, концерттік этюдтер, фортепиано пьесалары және әндер жазды. Оның шығармалары аса маңызды емес деп есептеледі. Бірақ, Олег Маршев оның фортепиано музыкасының алты дискісін жазды.
Along with editing the complete piano works of Johannes Brahms and a number of academic works by Pischna, Plaidy and Kullak, Sauer wrote piano concertos, piano sonatas, concert études, piano pieces, and lieder. His compositions have been considered of minor importance. Nevertheless, six CDs of his piano music were recorded by Oleg Marshev.
Ойнау
Эмиль фон Сауэр – 1940 жылғы тікелей жазбалар. Шопен, Сауэр, Шуберт, Шуман, Сгамбатидің шығармалары. Виллем Менгельберг Корольдік Концертгебу оркестріне дирижерлік етеді (Арбитер CD 114). Эмиль фон Сауэр: Толық коммерциялық жазбалар (3 CD жинағы, Marston Records). Эмиль фон Сауэр Листің 1-ші және 2-ші фортепиано концерттерін орындайды. Феликс Вейнгартнер жетекшілігімен Консерватория концерттері оркестрі (Dutton Labs UK B0001DCXLK).
Emil von Sauer—1940 live recordings. Works by Chopin, Sauer, Schubert, Schumann, Sgambati. Willem Mengelberg conducts the Royal Concertgebouw Orchestra (Arbiter CD 114). Emil von Sauer: The Complete Commercial Recordings (3 CD set, Marston Records). Emil von Sauer Plays Liszt: Piano Concertos Nos 1 and 2. Orchestre des Concerts du Conservatoire conducted by Felix Weingartner (Dutton Labs UK B0001DCXLK).
Композициялар
Фортепиано концерті №1 Стивен Хоугтың Бірмингем қаласының симфониялық оркестрімен, Лоренс Фостердің жетекшілігімен орындалды. 1994 жылы жазылған. Бұл CD-де сонымен қатар Ксавер Шарвенканың фортепиано концерті №4, Ф минорында, Op. 82 (Hyperion No. 66790) де бар. Фортепиано концерті №2 Олег Маршев Джеймс Лоугранның жетекшілігімен Орхус симфониялық оркестрімен орындады (Danacord DACOCD 596). Фортепиано сонатасы №2 және Олег Маршевтің басқа фортепианолық шығармалары (Danacord DACOCD 534). Олег Маршев орындаған Концерттік этюдтер (Danacord DACOCD 487).
Piano Concerto No. 1 played by Stephen Hough with the City of Birmingham Symphony Orchestra conducted by Lawrence Foster. Recorded in 1994. The CD also contains Xaver Scharwenka's Piano Concerto No. 4 in F minor, Op. 82 (Hyperion no. 66790). Piano Concerto No. 2 played by Oleg Marshev with the Aarhus Symphony Orchestra conducted by James Loughran (Danacord DACOCD 596). Piano Sonata No. 2 and Other Piano Works played by Oleg Marshev (Danacord DACOCD 534). Études de Concert played by Oleg Marshev (Danacord DACOCD 487).