Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Девон, Англиядағы темір жол станциясы.
Railway station in Devon, England
Даулиш темір жол станциясы Эксетерден Плимутқа созылған жол бойында орналасқан және Англияның Девон графтығындағы Даулиш теңіз жағалауындағы курортты қаласына қызмет көрсетеді. Станция теңіз қабырғасында салынған, темір жол сияқты, және теңізге жақын орналасқандықтан жиі дауылдардан зардап шегеді. Станциядан оңтүстікке қарай, темір жол жағалау бойымен өтетін бес туннельден жартас арқылы өтеді.
Dawlish railway station is on the Exeter to Plymouth line and serves the seaside resort town of Dawlish in Devon, England. It is located 206 mile (332 km) from , via
The station is built on the sea wall, as is the railway line, and has often suffered from storm damage due its proximity to the sea. South of the station, the railway passes through five tunnels in the cliffs as it follows the coastline.
Тарих
Станцияны Оңтүстік Девон темір жолы 1846 жылғы 30 мамырда ашты. Көлік тұрағында көрінетін, терезелері кірпішпен қаланған қабырға – 1847 жылғы 13 қыркүйектен 1848 жылғы 9 қыркүйекке дейін пойыздарды атмосфералық қуатпен жұмыс істеткен кездегі локомотив депосының қалдықтары. Ол кезде бұл Изамбард Кингдом Брунельдің 7 фут кеңдікті темір жолдарының бірі болған. Бастапқыда станцияның құрлық жағында, теңізге жақын айналма жолы бар бір ғана платформасы болды, бірақ 1858 жылғы 1 мамырда айналма жолына қызмет ету үшін екінші платформа қосылды. Алғашқы ағаш станция мен пойыз сарайы 1873 жылғы 14 тамызда өртенді. Оңтүстік Девон темір жолы темір көпірмен жалғасқан платформалары бар, шыныдан шатыры салынған жаңа станция салды. Басты ғимараттар Станция жолының бойында салынды, ал билет кассасы қарағайдан жасалған карниздермен және жиһаздармен жабдықталды. Жұлдыз тәрізді газ шамдары орнатылды, сондай-ақ багажды платформа деңгейіне көтеруге арналған лифт те орнатылды. Бірінші класс күту бөлмелері Брюссель кілемдерімен және жылтыратылған еменнен жасалған жиһаздармен жабдықталды. Жұмыс мердігері Блатчфорд пен Тависток ұлы болды, ал құны 4000 фунт стерлингті құрады (1875 жылғы 4000 фунт стерлинг қазіргі жылдарда шамамен <есептелген сомаға> тең). Жаңа станция 1875 жылғы 12 сәуірде ашылды. Тейнмутқа қарай созылған желінің ерекшелігі – бір кезде болған жолдың кенеттен төменге түсуі, бұл теңіз көрінісін жоғалтқысы келмеген жергілікті тұрғынның талабынан туындаған. Оңтүстік Девон темір жолы 1876 жылғы 1 ақпанда Ұлы Батыс темір жолына біріктірілді, ал 1892 жылғы 20 мамырда желі стандартты кеңдікке ауыстырылды. Ұлы Батыс өз кезегінде 1948 жылғы 1 қаңтарда Ұлттық темір жолдарға ұлттандырылды. Платформалар көпшілікке төтеп беру үшін бірнеше рет ұзартылды және қазір жағалау күзетшілерінің жаяу көпіріне жақын орналасқан, бірақ Эксетер платформасы 1970 жылы қайтадан қысқартылды. Платформалардың үстіндегі әсем темір және шыны шатырлар 1961 жылы бетон арқалықтармен және шыны панельдермен ауыстырылды, бірақ шыны кейіннен Perspex-ке ауыстырылды. 1965 жылғы 17 мамырда жүк тасымалы тоқтатылды. 2014 жылы болған үлкен дауыл жол төсегін шайып, станцияның солтүстігіндегі теңіз қабырғасында бұзушылықтар жасағаннан кейін, станция аумағындағы теңіз қабырғасын нығайту және ауыстыру жоспарлары жасалды. 80 миллион фунт стерлинг тұратын бұл жұмыс 2020 жылы басталды және 2022 жылдың жазында көбінесе аяқталды. Осы уақыт ішінде теңіз қабырғасының серуендеу жолы платформа деңгейіне дейін көтерілді және екі платформа да қайта жаңартылды. Платформадағы жарықтандыру да жақсартылды. Баспалдақтарды пайдалана алмайтын жолаушылар үшін бұрынғы деңгейдегі өткелдің орнына салынған, қолжетімді жаяу көпір 2024 жылғы 15 наурызда ашылды.
The station was opened by the South Devon Railway on 30 May 1846. The wall with bricked up windows that can be seen in the car park is the remains of the engine house that used to power the trains while they were worked by atmospheric power from 13 September 1847 until 9 September 1848. At this time it was one of Isambard Kingdom Brunel's 7ft broad gauge railways. The station initially had just one platform on the landward side with a loop line closer to the sea, but a second platform was added to serve the loop line on 1 May 1858. The original wooden station and train shed was burnt down on 14 August 1873. The South Devon Railway built a new station with the platforms connected by an iron bridge, roofed with glass. The principal buildings were constructed adjoining Station Road, and the booking office was fitted with pitch pine cornice and fittings. Star gas pendent lights were installed, and a lift for taking up luggage to the platform levels. The first class waiting rooms were furnished with Brussels carpets and polished oak furniture. The contractor was Blatchford and Son of Tavistock and the cost was £4,000 (4000.0 in 1875 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). The new station was opened on 12 April 1875. An unusual feature of the section of line running towards Teignmouth was the sudden 'dip' in the track that once existed, resulting from the demand by a local resident who did not wish to lose his view of the sea. The South Devon Railway was amalgamated into the Great Western Railway on 1 February 1876, and on 20 May 1892 the line was converted to ussg standard gauge. The Great Western in turn was nationalised into British Railways on 1 January 1948. The platforms have been extended several times to cope with the crowds and now nearly reach Coastguards' Footbridge, although the Exeter platform was shortened again in 1970. The decorative iron and glass canopies above the platforms were replaced by concrete beams and glass panels in 1961 but the glass has since been replaced by Perspex. Goods traffic was withdrawn on 17 May 1965. After a major storm in 2014 washed out the track bed and made an breach in the sea wall north of the station, plans were developed to reinforce and replace the sea wall around the station area. This work, which was expected to cost £80 million, started in 2020 and was largely completed in late summer 2022. During this time the sea wall walkway was raised to platform level and both platforms were resurfaced. The platform lighting was also improved. An accessible footbridge, built to replace the previous at grade crossing for passengers who can't use stairs, opened on 15 March 2024.
Сигналдық қораптар
Алғашқы сигналдық пост күту залының солтүстік жағындағы теңізге қарайтын платформада орналастырылды, бірақ 1920 жылдың 9 қыркүйегінде ол қарама-қарсы платформадағы жаңа екі қабатты сигналдық постпен алмастырылды. Тар платформаға сыйымды болу үшін кірпіштен салынған төменгі қабаты, ішінде араластыру жабдығы орналасқан, әдеттегіден тарлау болды, ал жоғарғы қабаты толық өлшемді жұмыс кеңістігін жасау үшін кеңейтілді.
The first signal box was provided on the seaward platform beside the north end of the waiting room but this was replaced by a new two storey signal box on 9 September 1920 on the opposite platform. So as to fit on the narrow platform the brick built lower storey which contained the interlocking equipment was narrower than usual, with the upper storey was vaulted out from this to give a full size operating floor.
Орналасқан жері
Станция қала орталығындағы бақтарға жақын, жағажайға іргелес орналасқан. Бас жағы жолақты, жалпақ тас қабырғамен қапталған. Қалған қабырғалары, теңізге қараған шығыс жағын қоспағанда, сыланған. Станция ғимараттары II санаттағы мүліктер тізіміне енген. Эксетер Сент-Дэвидстен Даулиш арқылы Пейгтонға дейінгі теміржол бағыты "Ривьера желісі" деп таныстырылады. Бристоль Темпл Мидс, Кардифф Орталық немесе Лондон Паддингтоннан келетін бірнеше алыс қашықтыққа жүретін Ұлы Батыс теміржолының пойыздары, сондай-ақ Мидлендс, Солтүстік Англия және Шотландиядан келетін бірнеше CrossCountry пойыздары да Даулиште тоқтайды.
The station is adjacent to the beach near the gardens at the centre of the town. The main frontage is in banded rusticated masonry. The remaining walls are rendered except for the east elevation, which faces the sea, which is in rubble stone. The station buildings are Grade II listed. The line from Exeter St Davids through Dawlish to Paignton is marketed as the "Riviera Line". A few longer distance Great Western Railway trains from Bristol Temple Meads, Cardiff Central or from London Paddington also call at Dawlish as do a few CrossCountry services from the Midlands, North of England and Scotland.