Кіріспе

Американдық азаматтық құқық қорғаушы және жазушы (1940–2015)

Энн Муди (15 қыркүйек 1940 – 5 ақпан 2015) – Миссисипи штатының ауылдық аймағында кедей және қара болып өскендегі өмірі мен NAACP, CORE және SNCC ұйымдары арқылы Азаматтық құқық қозғалысына қатысқан тәжірибесі туралы жазған американдық автор. Муди Миссисипи штатының Сентрвилл қаласында өскен кезінде-ақ нәсілшілікке және сегрегацияға қарсы күресін бастады.

Өмір

Муди 1940 жылдың 15 қыркүйегінде Эсси Мэй Муди деген атпен дүниеге келді, ол сегіз баланың ең үлкені болған. Ата-анасы оның 5-6 жасында ажырасып кеткен соң, ол баскетболдан стипендия алып оқуға түсты. Оларға үнемі ұн, тұз, қант және горчица құйып мазақтаған, бұл Джексон Daily News газетінің суретінде көрсетілген. Отырылымнан екі апта өткен соң, Миссисипидегі NAACP жетекшісі Медгар Эверс Джексон қаласындағы үйінің алдында қаныпешене өлтірілді. Энн Муди Джексон қаласында, Миссисипи штатында, 13 адаммен бірге, оның ішінде Джоан Трумпауэр, Дорис Эрскин, Жанет Кинг және Лоис Чаффимен пошта кеңсесі ішінде наразылық көрсетуге тырысқаны үшін тұтқындалды. Олардың бәрі әлі жарияланбаған. Муди сонымен қатар ядролық қаруға қарсы қозғалысқа да қатысқан. 1990 жылдардың басында ол кіші қарындасы Адлин Мудидің күтімімен Миссисипи штатына қайта қоныстанды. Кейінгі жылдары Муди деменциямен ауырды.

Өмірбаян

Мудидің «Миссисипиде есейю» (1968) автобиографиясы сенатор Эдвард Кеннеди тарапынан 1960-шы жылдардағы Азаматтық құқықтар қозғалысына дейін және оның кезінде жас афроамерикандықтардың өмірін «қуатты және әсерлі» бейнелегені үшін жоғары бағаланды. Оның Миссисипидегі ауылдық өмірге қатысты көзқарасы, көптеген афроамерикандық оңтүстік тұрғындары, әсіресе әйелдер, жиі кездесетін түрлі зорлық-зомбылық оқиғаларын аңғарды. Мудидің анасы, нәрсенің қалай болғанын сұраққа салуға немесе сегрегация тұжырымын күмәндануға жол бермейтін отбасында өсті. 1972 жылы Муди Берлинде суретші резидентурасында жұмыс істеді. Ол Корнеллде жұмыс істеді және 1975 жылы «Мырза Өлім: Төрт әңгіме» атты әңгімелер жинағын жариялады. «Жетпісті жылдарға жаңа үміт» әңгімесі «Мадемуазель» журналының күміс жүлдесін жеңіп алды. Ол Остин Страустан 1977 жылы ажырасты. Муди 1985 жылы Дебра Спенсермен өткізілген жоғарыда аталған сұхбаттан басқа, қоғамдық шараларға қатысудан немесе сұхбат беруден бас тартты. Муди азаматтық құқықтар қозғалысы кезінде және одан кейін көпшілік назарынан тыс қалды, себебі оған (көптеген адамдар сияқты) сол күш-жігер кезінде алған физикалық және психологиялық жаралардан жазылуға уақыт қажет болды. Ол Нью-Йорк қаласында тұрды, Нью-Йорк қаласының кедейлікпен күресу бағдарламасында кеңесші болып жұмыс істеді және қайтыс болғанға дейін «Сазды шатқал» атты кітап үстінде жұмыс істеді.