Ханна Кванмо (1926-2005) – норвежский политик, депутат парламента, вице-председатель Нобелевского комитета. Биография, политическая деятельность, награды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Норвегиялық саясаткер (1926–2005)
Norwegian politician (1926–2005)
Ханна Кристин Кванмо (14 маусым 1926 – 23 маусым 2005) – Норвегияның Социалистік солшыл партиясының саясаткері. Ол 1973 жылдан 1989 жылға дейін Нордланд округін өкілдік еткен Парламент мүшесі, ал 1977 жылдан 1989 жылға дейін Социалистік солшыл партиясының тұңғыш парламенттік басшысы болды. 1991 жылдан 2002 жылға дейін Норвегия Нобель комитетінің мүшесі болды, 1993 жылдан 1998 жылға дейін комитет төрағасының орынбасары қызметін атқарды. Нобель комитетінде жұмыс істеген кезеңінде Аун Сан Су Чжи, Нельсон Мандела, Ясир Арафат және Кофи Аннан сияқты тұлғаларға Нобель бейбітшілік сыйлығын табыстау туралы шешімдерге қатысты. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы жылдары толығымен нацистік идеологияға бағынған Германияның Қызыл Крестінде жұмыс істеді және 1947 жылы Норвегияға қайтқаннан кейін мемлекетке опасыздық жасағаны үшін сотталды. Кәсібі бойынша ол мұғалім болған.
Hanna Kristine Kvanmo (June 14, 1926 – June 23, 2005) was a Norwegian politician for the Socialist Left Party. She served as a Member of Parliament from 1973 to 1989, representing the county of Nordland, as the first parliamentary leader of the Socialist Left Party from 1977 to 1989. She was a member of the Norwegian Nobel Committee from 1991 to 2002, and served as the committee's vice chair from 1993 to 1998. During her term on the Nobel committee, she participated in the decisions to award the Nobel Peace Prize to individuals such as Aung San Suu Kyi, Nelson Mandela, Yasser Arafat and Kofi Annan. She worked for the thoroughly nazified German Red Cross in the ending years of the Second World War, and she was convicted for treason following her repatriation to Norway in 1947. By profession, she was a teacher.
Ерте өмір
Ханна Кванмо Норвегияның Харстад қаласында жұмысшы отбасында өскен. Әкесі балықшы, анасы фабрика жұмысшысы болған. Оның ата-анасы ажырасып, оны көбінесе анасы тәрбиеледі. 18 жасында (1944 жылы) Кванмо Германияның Қызыл Крестіне медбикелікке оқуға түсті. Ол біраз уақыт Шығыс майданында қызмет етті, соғыстың соңғы күндерін Берлинде тәжірибелі медбике болып жұмыс істеді. Германия жеңілгеннен кейін ол Германияның британдық аймағында ұсталды; 1947 жылдың соңында Норвегияға қайтарылды, онда ол мемлекетке қарсы қызмет еткені үшін сотталып, кінәлі деп танылды. Оған 8 ай түрме жазасы және 10 жылға азаматтық құқықтарынан айыру жазасы берілді; Жоғарғы Сотқа шағым түсіргеннен кейін түрме жазасы тоқтатылды.
Hanna Kvanmo grew up in a working class family in the Norwegian town Harstad. Her father was a fisherman and her mother was a factory worker. Her parents were divorced, and she was brought up mostly by her mother. As an 18 year old (in 1944), Kvanmo joined the German Red Cross as a nursing student. She was stationed for some time on the Eastern Front, and in the last days of the war, she worked as a practical nurse in Berlin. After the German defeat, she was interned in the British sector of Germany; she was returned to Norway in late 1947 where she was tried and convicted for treason. She received an 8 month prison sentence and a ten year suspension of her rights as a citizen; the prison sentence was suspended after an appeal to the Supreme Court.
Мансап
Бірнеше жыл жеке ана болып, тазалаушы және аспаз болып жұмыс істегеннен кейін ол үйленді және университетке емтиханды (examen artium) үздік нәтижемен тапсырып, 1962 жылдан 1973 жылға дейін Рана гимназиясында гимназия мұғалімі болып жұмыс істеді. Кванмо Ранадағы жергілікті саясатқа қатысты және 1973 жылы Социалистік солшыл партиясы (SV) атынан Стортингке сайланды. 1977 жылдан бастап партияның парламенттік жетекшісі қызметін атқарды. 1975 және 1981 жылдары ол БҰҰ Бас ассамблеясының делегаты болды. 1985 жылдан 1989 жылға дейін оның орынбасары Асле Амундсен болды. 1989 жылы парламенттен зейнетке шықты. 1991 жылдан 2002 жылға дейін Норвегия Нобель комитетінің мүшесі болды, 1993-1998 жылдары комитет төрағасының орынбасары болды. Соғыс кезіндегі әрекеттері кейінірек Социалистік солшыл партиясындағы саяси мансабында жиі сұрақ тудырды. Ол 1990 жылы жарық көрген кітабында өзінің көзқарасын және неліктен неміс әскеріне қосылғанын түсіндірді. Бұл кітап Норвегияда шамамен 83 000 дана сатылып, бестселлер атанды. Кванмо Еуроодақтың қарсыласы болды. Парламенттен зейнетке шыққаннан кейін ол күйеуімен бірге Норвегияның оңтүстігіне, Арендал қаласына көшіп кетті.
After several years as a single mother working as a cleaning lady and cook, she married and passed the university entrance exam (examen artium) with distinction and worked as a gymnasium teacher at Rana Gymnasium from 1962 to 1973. Kvanmo joined local politics in Rana, and in 1973 she was elected to the Storting, representing the Socialist Left Party (SV). From 1977 she served as the parliamentary leader for the party. In 1975 and 1981 she was also a delegate to the UN general assembly. From 1985 to 1989, her vararepresentant was Asle Amundsen. She retired from parliament in 1989. From 1991 to 2002, she was a member of the Norwegian Nobel Committee, serving as the committee's vice chairman 1993 1998. Her activities during the war were often questioned later in her political career in the Socialist Left Party. She described her perspective and her reasons for joining the German war effort in a book in 1990. The book sold approximately 83,000 copies in Norway, and was considered a best seller. Kvanmo was an opponent of the EU. After her retiring from parliament she moved with her husband to southern Norway and the town of Arendal.
Көзқарастар
Ол 1970-ші жылдардың соңында Израиль-Мысыр бейбітшілігін келіссөздер арқылы ілгерілетуге тырысқан Мысыр президенті Анвар Садатты және Израиль премьер-министрі Менахим Бегинді қатаң сынады. Ханна Кванмо басшылығындағы Социалистік солшыл партия 1980-ші жылдары Норвегия парламентінде Палестина Азат ету Ұйымын мойындауды қолдаған жалғыз партия болды. Кейін ол Израиль премьер-министрі Шимон Переске берілген Бейбітшілік сыйлығын қайтарып алуды ұсынды.
She was highly critical of Egyptian President Anwar Sadat and Israeli Prime Minister Menachem Begin for their efforts of negotiating Israeli–Egyptian peace in the late 1970s. The Socialist Left Party, with Hanna Kvanmo as its leader, was the only party in the Norwegian Parliament that advocated recognizing the Palestine Liberation Organization in the 1980s. She later wished to withdraw the Peace Prize awarded to Israeli Prime Minister Shimon Peres.