Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
4 дөңгелекті атпен тартылатын арба
4 wheeled horse drawn carriage
Баруш – екі жылқымен тартылатын, үлкен, ашық, төрт дөңгелекті, ауыр әрі сәнді арба. Ол 19 ғасыр бойы сәнге ие болды. Арбаның корпусы төрт жолаушыға арналған орындарды ұсынады: екі жолаушы алдыңғы орындықта, екі жолаушы көлікті жүргізушінің биік орнатылған тақтасының артында. Жолаушыларды жаман ауа-райынан қорғау үшін былғары шатырды көтеруге болады.
A barouche is a large, open, four wheeled carriage, both heavy and luxurious, drawn by two horses. It was fashionable throughout the 19th century. Its body provides seats for four passengers, two back seat passengers vis à vis two behind the coachman's high box seat. A leather roof can be raised to give back seat passengers some protection from the weather.
Этимология
Баруш – неміс тіліндегі "баруше" сөзінің ағылшыншасы, итальян тіліндегі "барокчо" немесе "бирокчо" арқылы және түп нұсқасы ежелгі Рим империясының латын тіліндегі "биротус" ("екі дөңгелек") сөзінен шыққан. Аталған атау кейін қате болып шықты, себебі бұл арбаның кейінгі нұсқасы төрт дөңгелекпен жасалған.
Barouche is an anglicisation of the German word barutsche, via the Italian baroccio or biroccio and ultimately from the ancient Roman Empire's Latin birotus, "two wheeled". The name thus became a misnomer, as the later form of the carriage had four wheels.
Даму және өзгерістер
Баруш ертедегі калаш немесе калешка стиліне негізделген: бұл кішкентай доңғалақты, ішінде төрт жолаушыға арналған орындықтары, жеке жүргізуші орындығы және бүгілетін шатыры бар жеңіл карета. Бүгілетін шатыр тағы екі түрдің де ерекшелігі болды: шаиз – бір немесе екі адамға арналған екі дөңгелекті арба, оның корпусы былғары бауларға немесе берік тіреулерге ілінген, көбінесе бір жылқымен тартылса; және Виктория – екі адамға арналған төрт дөңгелекті, төменгі жақтан жасалған, әдемі карета, жүргізуші алдындағы орынды биік етіп орналастырған. Виктория баруштан артқа қарап отыратын жолаушыларға арналған тұрақты орындықтардың орнына, оларға арналған қосымша, төменге бүктелетін орындықтарымен ерекшеленеді.
The barouche was based on an earlier style of carriage, the calash or calèche: this was a light carriage with small wheels, inside seats for four passengers, a separate driver's seat and a folding top. A folding calash top was a feature of two other types: the chaise, a two wheeled carriage for one or two persons, a body hung on leather straps or thorough braces, usually drawn by one horse; and a victoria, a low four wheeled pleasure carriage for two with a raised seat in front for the driver. A victoria is distinguished from a barouche by having fold down occasional seating for the rear facing passengers, instead of permanent seats in that position.
Баруш вагонының сипаттамасы
Баруш – 19 ғасырда қолданылған, төрт дөңгелекті, шалқақ көлік. Ішінде екі қатар орындық орналасқан, олар бір-біріне қарама-қарсы қаратылған, алдыңғы қатар артқы қатармен бетпе-бет отырады. Оның жұмсақ, гармошкадай жиырылатын жартылай шатыры артқы орындықтың үстінен жабылады, ал алдында жоғары орналасқан, сыртқы қорапша тәрізді, бақталас орындық бар. Бүкіл көлік С-төбелер мен былғары бауларға, сондай-ақ кейінгі кезде қосымша эллипстік серіппелерге тіреліп тұрады. Оны екі жылқы тартады және 19 ғасырда әсемдік пен жазғы серуендеу үшін пайдаланылған. Көліктің құрылымы сырт көрінісіне қарағанда ауыр, себебі оның мықты шатыры болмаған.
A barouche was an expensive four wheeled, shallow vehicle used in the 19th century with two double seats inside, arranged vis à vis, so that the sitters on the front seat face those on the back seat. It has a soft collapsible half hood folding like a bellows over the back seat and a high outside box seat in front for the driver. The entire carriage is suspended on C springs and leather straps and more recently additional elliptical springs. It is drawn by a pair of horses and was used in the 19th century for display and summer leisure driving. Designed to give a powerful impression of luxury and elegance, the structure of the carriage is heavier than it looks because of the lack of a rigid roof structure.
Танымал мәдениетте
Джейн Остиннің романдарында «Леди Далримпл, мистер және миссис Палмер, сондай-ақ Генри Кроуфорд баруштерге ие болды», онда басқа кейіпкерлер де мінген, ал Джейн Остин өзі 1813 жылы кем дегенде бір рет баруште тасып жүрді. Генри Кроуфорд – «Мансфилд Парк» романының кейіпкері, оның барушы романдағы екі маңызды эпизодтың тақырыбы болды; Леди Далримпл – «Ынтымақ» романында, ал мистер мен миссис Палмер – «Сезім мен Сағыныш» романының кейіпкерлері. Барушпен жүру Италияның Ницца қаласындағы сәнді ойын-сауық ретінде Луиза Мэй Алкоттың «Кішкентай әйелдер» романының 37-тарауында еске алынады. Николай Гогольдің «Өлі жандар» романының басты кейіпкері Чичиковты оның қызметшісі Селифан өз барушысында жиі айдап жүреді, сонымен қатар ол басқа көлік құралдарымен апатқа да ұшырайды.
In the novels by Jane Austen, "Lady Dalrymple, Mr. and Mrs. Palmer, and Henry Crawford owned barouches" in which other characters rode, and Jane Austen herself on at least one occasion in 1813 rode in a barouche. Henry Crawford was a character in Mansfield Park and his barouche was the topic of two important scenes of the novel; Lady Dalrymple was in Persuasion, while Mr and Mrs Palmer were characters in Sense and Sensibility. Barouche driving is mentioned as a fashionable pastime in Nice, Italy, in chapter 37 of Little Women by Louisa May Alcott. Chichikov, the main character of Nikolai Gogol's "Dead Souls", is frequently driven around in his own barouche by his servant Selifan and is also involved in a crash with another carriage.