Кіріспе

The Captive Heart – 1946 жылы түсірілген британдық соғыс драмасы, режиссері – Базил Дирден, басты рөлде – Майкл Редгрейв. Бұл фильм Францияның түсуі кезінде тұтқынға алынған Чехословакия армиясының офицерінің және бес жыл соғыс тұтқындығында өткізген уақыты туралы. Осы жылдарда ол британдық армия офицерінің жесірімен алыс қарым-қатынас орнатады. Фильм 1946 жылғы Канн кинофестиваліне ұсынылды. Фильм RAF ерікті резервіндегі чехословакиялық офицер Йозеф Брайкс және британдық WAAF қызметкері, RAF ұшқышының жесірі Гертруда Делармен араласуының нақты оқиғасына негізделген.

Сюжет

1940 жылы Францияда, Чехословакия армиясының капитаны Карел Хашек Дахаудан қашып, қайтыс болған британдық офицер Джеффри Митчеллдің кімлігін қабылдайды. Кейін ол немістер француздарды басып алғанда тұтқынға түскен британдық әскери тұтқындардың қатарына қосылады. Олар Германияның батысындағы түрме лагеріне қамалады. Хашек бастапқыда өз әріптес тұтқындарынан тыңшы деп күдік көреді. Кейбіреулер оны дарға асуды қалайды, бірақ аға британдық офицер, майор Далримпл Хашекті тыңдап, оның айтқанына сенеді. Күдіктен сақтану үшін ол Митчелл әлі тірі деген ойын сақтайды және оның жесірі Селиямен хаттасады. Соғысқа дейін Митчелл әйелі мен екі баласын тастап кеткен. Бірақ Хасак жазған хаттар Селияның махаббатын қайта оятуға көмектеседі. Біраз уақыттан кейін, Хашек Дахауда болған кезде лагерьді басқарған Херр Форстер лагерге келеді. Хашек өзінің ашыққа шығуынан қорқады. Форстер оның мінсіз неміс тіліне ризашылық білдіреді және оны танитындай сезінеді, бірақ кім екенін анықтап ала алмайды. Кейін Форстер Хашекке ол Митчелл емес екенін білетінін және оның суретін Берлинге сәйкестендіру үшін жібергенін айтады. Ұзақ өтпей, бірнеше тұтқындардың елге қайтарылатыны туралы жарияланады, бірақ Хашек медициналық тексеруге барғанда кері қайтарылады. Оны құтқару үшін оның білмейтін жоспар жасалады. Түннің бір уақытында, қарақшылықпен айналысатын жекелей Матьюс командирдің кеңсесіне бұзып кіреді. Ол елге қайтарылатын адамдардың тізімін тауып, өзінің атын Митчелл/Хасек атымен ауыстырады. Жоспар сәтті аяқталады және Хашек Ұлыбританияға "қайтарылады". Ол Селияның үйіне барады және күйеуінің қазасы туралы хабарлайды. Ол қатты қайғыға батып, Хашек кетеді. Бірақ ол жазылғаннан кейін, оның хаттарын қайта оқып, хат авторына ғашық болғанын түсінеді. Хашек VE күні оған телефон соғып, онымен сөйлесуге асығады.

Өндіріс

Орындардың қатарында Вестертимкеге жақын орналасқан, соғыс аяқталғаннан кейін көбінесе бұрынғы күйінде сақталған бұрынғы теңізшілердің әскери тұтқын лагері Марлаг және Астон Ровант теміржол станциясы болды.

Қабылдау

Кәсіпкерлік басылымдарға сәйкес, фильм 1946 жылы британдық прокатта "елеулі табысқа ие болған" туынды болды. Тағы бір дереккөздің мәліметінше, ол "Зұлым әйел", "Сент-Мэридің қоңыраулары" және "Пикадилли оқиғасынан" кейін 1946 жылы британдық прокатта төртінші орында тұрды. Kinematograph Weekly журналының мәліметінше, 1946 жылы Ұлыбританиядағы прокатта "ең табысты фильм" – "Зұлым әйел" болды, ал "екінші орындарды" "Сент-Мэридің қоңыраулары", "Пикадилли оқиғасы", "Утопияға жол", "Ертең мәңгілік", "Қысқа кездесу", "Ғажайып адам", "Аңкерлер", "Китти", "Тұтқын жүрек", "Жасыл жүгері", "Испан теңізі", "Оны өз күйінде қалдыр", "Гилда", "Караван", "Милдред Пирс", "Көк далия", "Жылдар арасында", "О.С.С.", "Спелбаунд", "Лассидің қайраты", "Менің абыройым", "Лондон қаласы", "Цезар мен Клеопатра", "Флотпен танысу", "Екі әлемнің адамдары", "Олардың даңқы", "Оверландерлер" және "Беделия" бөлісті.