Антонио Скармета – чилийский писатель, сценарист, лауреат Нац. премии по литературе (2014). Автор романа «Ardiente paciencia», вдохновившего фильм «Почтальон».
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чили жазушысы Антонио Скармета (anˈtonjo esˈkaɾmeta; 7 қараша 1940 жылы туған, нағыз аты – Эстебан Антонио Скармета Враничич) – Чили жазушысы, сценарист және режиссер, Хорватиядан келген Адриатика теңізіндегі Брач аралының иммигранттарының ұрпағы. 2014 жылы Чилидің Ұлттық әдебиет сыйлығымен марапатталды.
Chilean writer
Antonio Skármeta (anˈtonjo esˈkaɾmeta; born Esteban Antonio Skármeta Vranicic on November 7, 1940) is a Chilean writer, scriptwriter and director descending from Croatian immigrants from the Adriatic island of Brač, Dalmatia. He was awarded Chile's National Literature Prize in 2014.
Өмірбаян және мансап
Скармета Антофагастаның Сан-Луис колледжінде және Сантьягоның беделді мемлекеттік орта мектебі - Instituto Nacional General José Miguel Carrera-да оқыды. Оның 1985 жылғы "Арденте пациенсия" ("Шығушы құмарлық") романы мен фильмі 1994 жылы "Оскар" сыйлығын алған "Пошташы" ("Il Postino") фильміне түрткі болды. Киноға құштар Скармета бірнеше сценарий жазды және кем дегенде екі фильмге режиссерлік жасады. Кітаптың кейінгі басылымдары "Неруданың пошташысы" ("El cartero de Neruda") деген атаумен шықты. Одан бері оның туындылары көптеген марапаттарға ие болып, дерлік отыз тілге аударылды. Скармета философия мен әдебиетті Чилиде де, Нью-Йорктегі Колумбия университетінде де оқыды. 1967 жылдан 1973 жылға дейін, Чилиден (алғаш Буэнос-Айреске, содан кейін Батыс Берлинге) кеткен жылға дейін, ол Чили университетінде әдебиет сабақтарын оқытты. 1987 жылы ол 37-ші Берлин халықаралық кинофестивалінің қазылар алқасының мүшесі болды. 1989 жылы Пиночеттің әскери диктатурасы аяқталғаннан кейін, жазушы "еркіндік үшін саяси кеңістік құру" мақсатымен Чилиге оралды. Ол әдебиет және өнерге арналған телешоу жүргізді, оны тұрақты түрде миллионнан астам көрермен тамашалады. 2000 жылдан 2003 жылға дейін ол Германиядағы Чили елшісі қызметін атқарды. Ол Сантьягода және Колорадо Спрингстегі Колорадо колледжінде дәріс оқиды. 2011 жылы оның "Лос-Диас-дель-Арко-Ирис" романы 200 000 доллар көлеміндегі әлемдегі ең ірі әдеби сыйлықтардың бірі – Premio Iberoamericano Planeta Casa de América de Narrativa сыйлығын жеңіп алды. Оның жарық көрмеген "El Plebiscito" пьесасы Пабло Ларрайннің сәтті "No" фильмінің негізі болды. Оның 2010 жылғы "Un padre de película" романы 2017 жылы шыққан бразилиялық "O Filme da Minha Vida" фильмінің негізіне алынды. Скармета өзі бұл жобаны бразилиялық режиссер және актер Селтон Меллоға ұсынған.
Skármeta studied at Colegio San Luis of Antofagasta and at Instituto Nacional General José Miguel Carrera, a prestigious public high school of Santiago. His 1985 novel and film Ardiente paciencia ("Burning Patience") inspired the 1994 Academy Award winning movie, Il Postino (The Postman). Passionate about cinema, Skármeta has written several scripts and directed at least two films. Subsequent editions of the book bore the title El cartero de Neruda (Neruda's Postman). Since then, his fiction has won numerous awards and been adapted into nearly thirty different languages. Skármeta studied philosophy and literature both in Chile and at Columbia University in New York. From 1967 to 1973, the year he left Chile (first to Buenos Aires and later to West Berlin), he taught literature at the University of Chile. In 1987, he was a member of the jury at the 37th Berlin International Film Festival. In 1989, after the end of Pinochet’s military dictatorship, the writer returned to Chile in order "to create political space for freedom". He hosted a television program on literature and the arts, which regularly attracted over a million viewers. From 2000 to 2003 he served as the Chilean ambassador in Germany. He teaches classes at Colorado College both in Santiago, and Colorado Springs. In 2011 his novel Los días del arco iris won the prestigious Premio Iberoamericano Planeta Casa de América de Narrativa, one of the richest literary prizes in the world worth $200,000. His unpublished play El Plebiscito was the basis of Pablo Larraín's successful drama film No. His 2010 novel Un padre de película was the basis of O Filme da Minha Vida, a Brazilian film released in 2017. Skármeta himself suggested the project to Brazilian director and actor Selton Mello.
Шығармалары
"Эль энтусиазмо", 1967 жыл. "Жаланаш төбеде", 1969 жыл. "Еркін лақтыру", 1973 жыл. "Қар жанып тұрғандай түс көрдім", 1975 жыл. "Жалғыз жандар", 1975 жыл. "Ештеңе болған жоқ", 1980 жыл. "Қозғалыс", 1982 жыл. "Шыдамды жалын", 1985 жыл. "Неруданың пошташысы", 1985 жыл. "Мачбол", 1989 жыл. "Композиция", 1998 жыл. "Ақынның тойы", 1999 жыл. "Тромбоншы қыз", 2001 жыл. "Жеңіс биі", 2003 жыл. "Радуга күндері", 2010 жыл. "Қозғалыс еркіндігі", 2016 жыл.
El entusiasmo, 1967. Desnudo en el tejado, 1969. Tiro libre, 1973. Soñé que la nieve ardía, 1975. Novios solitarios, 1975. No paso nada, 1980. La insurrección, 1982. Ardiente paciencia, 1985. El cartero de Neruda, 1985. Matchball, 1989. La composición, 1998. La boda del poeta, 1999. La chica del trombón, 2001. El baile de la Victoria, 2003. Los días del arco iris, 2010. Libertad de Movimiento, 2016.