Кіріспе

Питер Уолш, О. Ф. М., (Петрус Валезиус; шамамен 1618 – 15 наурыз 1688) ирланд теологы және polemistі.

Өмірбаян

Питер Уолш Килдэр округіне қарасты Муртаун қаласының жанында дүниеге келген. Оның әкесі Нааста саудагер болған, ал анасы ағылшын протестанты болған делінеді. Ол Лёвендегі Францискан колледжінде оқыды, онда Кіші монахтар қатарына қосылып, янсеншілдік көзқарастарға бейімделді. 1646 жылы Уолш Килкенниге барды, ол кезде бүлікші "конфедерациялық католиктер" бақылауында болды. Папалық нунций Ринуччиниге қарсы шығып, 1649 жылы король Карл I атынан вице-король Ормондемен бейбітшілікке келісуге көмектесті. Уолш 1646 жылы Ирландияның конфедерациялық католик фракциясы тарапынан тұтқындалды, сондай-ақ Ричард Беллингс сияқты басқа да "бейбітшілік партиясының" жақтастарымен бірге. Олар Ормондемен және ағылшын корольдік әскерлерімен келісімге келгені үшін Конфедерациялық Жиналыста тарапынан қабылданбаған келісімге қарсы болғандардың арасында Рим католик шіркеуінің Папалық нунцийі Ринуччини бастаған радикалды дін қызметкерлері және Оуэн Ро О'Нилл сияқты Ирландия ақсүйектері болды. Олар Ирландиядағы жерлерді бөлісу салдарынан отбасылары жоғалтқан жерлерін және билігін қайтаруды қалады. Уолш 1648-1650 жылдары Килкеннидегі францискан монастырының басшысы болды. 1650-1651 жылдары Мюнстердегі Кастлехэвен армиясының капелланы қызметін атқарды. Кромвельдің қол астындағы барлық католик дін қызметкерлері өлім жазасына кесілді, ал Уолш өміріне қауіп сезіп, Ирландиядан қашып, алдымен Лондонға, содан кейін Мадридке және Голландияға бағыт алды. Кейін ол Лондон қаласында қарапайым өмір сүрді. 1661 жылы ол азаматтық Лондон өкілі болып, сақталған бірнеше ирланд епископтары тарапынан тағайындалды.

Ирландиялық наразылық

Қайта орнату кезінде Уолш өзінің қамқоршысы Ормондқа Ирландияның рим-католиктерін, Үш патшалық соғысы кезінде Парламентті қолдаған протестант сектанттарына қарсы патшалықтың табиғи достары ретінде қолдау көрсетуге шақырды. Уолш олардың жағдайын жеңілдетуге және олардың бір-бірінен кейін болған көтерілістерінен қалған әсерді жоюға тырысты, сонымен қатар Карл II-ге адал наразылық білдіріп, папалық қатесіздікті және мемлекеттік істерге араласуды батыл түрде жоққа шығарды, патшаға толық адалдыққа берілгендігін растады. Ол сегіз жыл бойы осы үндеуге қол жинады, бірақ айтарлықтай қолдауға қарамастан, иезуиттер мен доминиканның қарсылығы дін қызметкерлерін ойыннан шығарды және жоспарды істен шығаруға жақын болды. (Сондай-ақ: 1662 жылғы Ирландия саясаты туралы Ереже актісін қараңыз). 1664 жылы Антверпенде өткен францисканның Бас жиналысы Уолштің Бас министр мен Қасиетті Тақтың билігін әлсірететін жарияланымдарына қарсылық білдірді.

Кейінгі өмірі

1669 жылдан бастап өмірінің соңына дейін Уолш Лондон қаласында тұрды, адалдығы, сенімділігі және білімі үшін көп құрметке ие болды. Ормондтың ықпалы арқылы ол сол епархияның епископынан Винчестер сенешалы лауазымын (жылдық шамамен 100 фунт стерлинг) алды. 1670 жылы Орденнің Бас Шығарылысында ол және оның қолдаушылары Орденнің Бас Министрінің рұқсатынсыз жариялағандықтары үшін басқа монахтардан жазғырылған жандар деп жарияланды, бірақ ол католик шіркеуіне берілгендігін сақтап, англикандықтармен достық қарым-қатынас жасады, олардың қасиетті дәрежелерін қабылдады және олардың шіркеулеріне барып тұрды. Оның өліміне бірнеше күн қалғанда ғана ол шіркеумен келісуге көндірілді деген әңгіме бар, бірақ бұл мәселе даулы. Ол қайтыс болғаннан кейін монахтар оның кітаптары мен құжаттарын алып кетті. Ол Батыс Сент-Данстан шіркеуінің қорымына жерленді.