Кіріспе

Морихиро Хигасикуни (東久邇 盛厚), бұрынғы принц Морихиро (盛厚王) – Жапон императорлық армиясының офицері, Жапон императорлық отбасының тармақ желісінің мүшесі, император Мэйдзидің немересі және император Хирохито мен императрица Коджунның үлкен қызы Шигеко Хигасикунидің күйеуі.

Ерте өмір

Принц Морихиро 1916 жылдың 6 мамырында принц Нарухико Хигасикунидің (кейін 1945 жылы премьер-министр болып қызмет еткен) және оның әйелі, принцесса Ясудың Тошикосының тұңғыш баласы ретінде дүниеге келді. Принц Морихиро император Мэйдзидің немересі болумен қатар, император Хирохитоның бірінші туысы және күйеу баласы болды, себебі оның анасы император Мэйдзидің тоғызыншы қызы, ал әйелі император Хирохито мен императрица Коджунның үлкен қызы еді. Ол Токиода дүниеге келді және Жапон империясы кезіндегі императорлық отбасының көптеген еркек мүшелері сияқты, ерте жасынан әскери мансапқа дайындалды.

Әскери мансап

Гакушуин пэрс мектебін және Орталық әскери дайындық мектебін бітіргеннен кейін, Хигасикуни ханзадасы Пэрс палатасында бір сессия жұмыс істеді. 1937 жылғы маусымда Жапон императорлық армиясының 49-шы түлегі болып, тамыз айында далалық артиллерияның екінші лейтенанты қызметіне кірді. Келесі наурыз айында ол IJA бірінші артиллерия полкінің лейтенанты болып тағайындалды және Маньчжурияға жіберілді. 1939 жылғы жазғы Номонхан оқиғасы кезінде Квантун армиясының 1-ші ауыр далалық артиллерия полкінің 1-ші батареясын басқарды. Соғыс қызып тұрғанда, кеңес әскерінің қарсы шабуылына қарсы бұйрықсыз кері шегінді және 1939 жылғы 2 тамызда Жапонияға қайтарылды. Оқиға жапондық әскери цензурамен жасырылды, бірақ кеңес әскері үшін үлкен үгіт материалдарына айналды. Осы кемшілікке қарамастан, 1941 жылғы наурыз айында ол артиллерия капитаны болып тағайындалды. 1942 жылғы желтоқсаннан 1943 жылғы желтоқсанға дейін Армия соғыс колледжінде оқыды, бітіргеннен кейін майор шеніне көтеріліп, резервке жіберілді.

Кейінгі өмірі

1947 жылдың қазан айында Хигасикуни және Жапон императорлық отбасының басқа да тармақтары одақтастардың Жапонияны оккупациялауы кезінде өз мәртебелерінен және жеңілдіктерінен айырылып, қатардағы азаматтарға айналды. Қатардағы азамат ретінде ол Хоккайдо көмір кеніші және кеме компаниясының ғылыми-зерттеу бөлімінің басшысы болғанға дейін бірнеше сәтсіз кәсіптік әрекеттерге тырысты. 1969 жылы Токиодағы Сент-Лукас халықаралық ауруханасында өкпе рагынан қайтыс болды.