Кіріспе
Дэвид Ирвингтің 1963 жылғы кітабы «Дрезденнің қирауы» – британдық автор және Холокостты жоққа шығарушы Дэвид Ирвингтің 1963 жылғы кітабы. Онда ол Екінші дүниежүзілік соғыста 1945 жылдың ақпан айында Дрезден қаласына жасалған одақтастардың бомбалауын сипаттайды. Кітап 1960 жылдардағы нацистік Германияның азаматтық халқына жасалған бомбалаудың моральдық жағын талқылау кезінде халықаралық бестселлерге айналды. Ұзақ жылдар бойы мақталып, құрметке ие болғанына қарамастан, қазіргі таңда бұл кітап 1945 жылдың ақпан айындағы одақтастардың Дрезденді бомбалауы мен қиратуы туралы сенімді немесе беделді дереккөз болып саналмайды.
The Destruction of Dresden is a 1963 book by British author and Holocaust denier David Irving, in which he describes the February 1945 Allied bombing of Dresden in World War II. The book became an international best seller during the 1960s debate about the morality of the World War II area bombing of the civilian population of Nazi Germany. Despite having long being praised and held in high esteem, the book is no longer considered to be an authoritative or reliable account of the Allied bombing and destruction of Dresden during February 1945.
Шығу тегі
1960 жылдары жарық көрген халықаралық бестселлер болған бұл кітап, Ирвингтің екінші дүниежүзілік соғыс кезінде стратегиялық бомбалау туралы "Wie Deutschlands Städte starben" ("Германия қалалары қалай өліп қалды") атты 37 мақаладан тұратын сериясына негізделген. Ол мақалалар неміс журналы "Neue Illustrierte" үшін жазылған.
Өлімдер
Бірінші басылымда Ирвинг екі Корольдік әуе күштерінің шабуылы мен АҚШ Әскери әуе күштерінің бір шабуылының қосылған нәтижесінде "Дрезден халқының 135 000-нан астамы қаза тапқан деп беделді түрде бағаланған" және "құжаттар көрсеткендей, бұл сан ең төменгі 100 000 мен ең жоғары 250 000 аралығында болуы мүмкін" деді. 1965 жылы генерал Айра Си. Икер бұл санды 135 000 деп анықтады. Ирвингтің алғашқы басылымындағы көрсеткіштер кеңінен қабылданып, көптеген стандартты анықтамалық еңбектерде пайдаланылды. Кітаптың кейінгі басылымдарындағы үш онжылдық аралықта ол бұл санды біртіндеп өзгертіп келесідей көрсетті: 1971 жылғы басылымда үш шабуыл "халықтың 100 000-нан астамын өлтірген деп есептелді". 1995 жылғы басылымда бұл үш шабуыл "елу мыңнан жүз мыңға дейін тұрғындардың өмірін құрбан етті" деп жазылған. Ричард Дж. Эванс "басқа жерде ол төменгі санды алып тастап, шабуылдың "жүз мыңға дейін адамның өмірін қиғандығын" айтты". Дебора Липштадтқа қатысты 2000 жылғы сот ісіндегі сарапшы куә Ричард Дж. Эванстың сөзіне сәйкес, Ирвинг Дрездендегі қаза болғандар туралы бағалауын бір адамның, Ханс Войгттің сөзіне негіздеді, ол ешқандай қолдау құжаттарын ұсынбады, нацистер жасаған жалған құжатты пайдаланды және Макс Фунфак есімді куәгерді Дрезденнің бас дәрігерінің орынбасары деп сипаттады. Фунфак 1965 жылғы 19 қаңтарда Ирвингке жазған хатында ол Дрезденде бас дәрігер немесе бас дәрігердің орынбасары болмағанын, бомбалаудан қаза тапқандар туралы ешқандай құжаттама туралы білмейтінін және соғыс кезінде ол тек шабуылдарда қаза тапқандар саны туралы әртүрлі естігенін түсіндірді.
In the 1971 edition, the three raids "estimated authoritatively to have killed more than 100,000 of the population ". In the 1995 edition, the three raids "cost the lives of between fifty and one hundred thousand inhabitants ". Richard J. Evans states that "Elsewhere he dropped the lower figure and said the attack cost 'up to a hundred thousand people their lives'". According to Richard J. Evans, an expert witness for the defence at the 2000 libel trial of Deborah Lipstadt, Irving based his estimates of the dead at Dresden on the word of one individual, Hans Voigt, who provided no supporting documentation, used a document forged by the Nazis, and described one witness named Max Funfack as Dresden's Deputy Chief Medical Officer. Funfack had made it clear by letter to Irving on 19 January 1965 that he had not been either the Chief or Deputy Chief Medical Officer in Dresden, that he had no knowledge of any documentation about the number of people who were killed in the bombing, and during the war he had only heard rumours, which varied greatly, over the number of people who were killed in the raids.
Әдебиетке әсері
Жазушы Курт Воннегут (соғыс тұтқыны ретінде қасапхананың жертөлесінен Дрезден бомбалауын көрген) 1969 жылғы "Басқарухана бес" романы үшін Дрезденнің қирауынан шабыт алды, онда ол қасапханадан шығып, "135,000 Ганс пен Гретель имбир тістің нанындай пісірілген" екенін көргенін жазды.