Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сандзё – "шашыраңқы әуендер" деген мағына беретін дәстүрлі корей музыкасының бір түрі. Сандзё өнері – дәстүрлі корей әуені мен ырғағының нағыз кристалдануы, ол ұрпақтан ұрпаққа ауызша беріліп келеді. Джанггу (сағат тәрізді барабан) тартып ойнайтын домбырашы, көрермендерді қуанту үшін чуимсае (қуаныш білдіретін сөздер) айтады. Сандзёны тыңдағанда көрермендер де өздерінің қуанышты сезімдерін чуимсае арқылы білдіре алады. Күшті чуимсае жақсы орындауды көрсетеді, сондықтан музыкант одан да жақсы орындай алады. Пансори сияқты, чуимсае сандзёда да маңызды рөл атқарады. Чуимсае болмаса, музыканың мәні жоқ. Чуимсае сандзё орындау кезінде музыкант пен көрерменді байланыстырады. Сандзёда корейдің барлық дәстүрлі музыкалық аспаптары қолданылады: гейагеум, геомунго, дагеум, хагеум, пири, тэпёнсо, ажаенг, дансо. Сандзёның 1890 жылы Ким Чан Джо (1865–1920) гейагеум үшін жасалғаны айтылады. Кейіннен ол геомунго және корей сыбызғылары сияқты басқа да дәстүрлі корей аспаптарында орындалды. Оның алғашқы дамуы пансори, синави және корей шаманизмі сияқты басқа дәстүрлі музыка жанрларының ықпалында болды. Дагеум сандзёсы, дагеумда (дәстүрлі корей көлденең сыбызғысы) ойналатын, 1920 жылдары жасалды. Одан бері ол сандзёның ең танымал түрлерінің біріне айналды. Оның бүгінгі күнгі жетекші орындаушысы – И Сэнгган. Сандзё дәстүрлі түрде минсогак, яғни халық музыкасының бір түрі ретінде танылады.
Sanjo, literally meaning 'scattered melodies', is a style of traditional Korean music, involving an instrumental solo accompanied by drumming on the janggu, an hourglass shaped drum. The art of sanjo is a real crystallization of traditional Korean melody and rhythm which may have been handed down by rote generation after generation. The drummer who beats the janggu also makes chuimsae (exclamations) in order to please the audience. The audience can also express their excited feeling with chuimsae while listening to sanjo. A big chuimsae indicates a good performance, so the musician can make a better performance. Like pansori, chuimsae plays an important role in sanjo. Without chuimsae, the music is meaningless. Chuimsae connects musician and audience during a sanjo performance. Almost every Korean traditional musical instrument is used in sanjo: gayageum, geomungo, daegeum, haegeum, piri, taepyeongso, ajaeng, danso. Sanjo was said to be developed around 1890 by Kim Chang jo (1865–1920) for the gayageum. Thereafter, it was expanded to other traditional Korean instruments, including the geomungo and Korean flutes. Its early development was informed by other genres of traditional music, including pansori, sinawi, and the performances of Korean shamanism. Daegeum sanjo, played on the daegeum (a traditional Korean transverse flute) was developed in the 1920s. It has since become one of the most popular forms of sanjo. Its leading practitioner today is Yi Saenggang. Sanjo is traditionally identified as a form of minsogak, or folk music.
Құрамы
Сандзоның құрамы адамдарға, аспаптарға және уақытқа қарай өзгеріп отырады. Дегенмен, әдетте сандзо баяу джиньянгджо ырғағымен (хангуль: 진양조장단; пансори немесе сандзода қолданылатын өте баяу ырғақ) басталып, жылдамдайды және данмори ырғағы сияқты өте шапшаң ырғақпен аяқталып, көрермендерде ынта тудырады. Баяу ырғақтан басталу арқасында, тыңдаушылар әннің әуеніне біртіндеп үңіліп кетеді. Сандзо орындаушының сан алуан жақтарын көрсетеді. Сандзо – қалыптасқан музыка емес. Музыкант өзіндік вариацияларымен жаңа музыка тудыра алады. Сандзода музыканттар заманмен бірге өзгеріп отыратын, шексіз әуендерде жаңа композициялар жасайды.
The composition of sanjo varies depending on the people, instruments and time. However, usually sanjo starts with a slow jinyangjo rhythm (hangul: 진양조장단; very slow rhythm used in pansori or sanjo) and becomes faster, ending with a very fast rhythm like a danmori rhythm and creating enthusiasm in the audience. Starting from a slow rhythm, the audience can gradually sink into the melody of the song. Sanjo expresses various aspects of the player. Sanjos are not fixed music. The musician can make new music with original variations. Sanjo has endless melodies in which musicians make new compositions that change with the times.