Кіріспе
1848-49 жылдары Австрия Сербиясындағы автономиялық аймақ. Сербияның Воеводинасы – 1848 жылғы төңкерістер кезінде Австрия империясының құрамында өзін-өзі жариялаған, қысқа ғана өмір сүрген серб автономиялық провинциясы. Ол 1849 жылға дейін сақталды, содан кейін Сербия воеводиясы және Темешвар банаты деп аталған жаңа (ресми) австриялық провинцияға айналды.
The Serbian Vojvodina was a short lived self proclaimed Serb autonomous province within the Austrian Empire during the Revolutions of 1848, which existed until 1849 when it was transformed into the new (official) Austrian province named Voivodeship of Serbia and Banat of Temeschwar.
Атауы
Неміс тілінде ол Serbische Woiwodina деп аталды. Серб тілінде де ол Серб Войводство (Серб Кириллицасы: Српско Војводство, Серб Войводствосы; "Серб Войводствосы"), Серб Войводовинасы (Серб Кириллицасы: Српска Војводовина; "Серб Войводовинасы") және Войводовина Сербия (Серб Кириллицасы: Војводовина Србија; "Сербияның Войводовинасы") деп белгілі.
Тарих
1848 жылғы революция кезінде венгрлер Австрия империясынан тәуелсіздік талап етті. Алайда, олар сол кезде Габсбургтер Венгрия Корольдігінде тұрған басқа ұлттардың ұлттық құқықтарын мойындамады. Сондықтан, Воеводина сербтері Венгрия Корольдігінен (сол кезде Габсбургтер Австриясының бір бөлігі болған) бөлінуге кірісті. 1848 жылдың 13-15 мамыр аралығында Сремски-Карловциде құрылтай өткізілді, онда серб өкілдері Воеводинаны Сербияға қосуды және Печ патриархатын қайта орнатуды талап етті. Сербтер Сербия Воеводинасының (Сербия Герцогтығының) конституциясын жариялады, оған Срем (Сырмия), Бачка (Бачка), Банат және Баранья (Бранау) аймақтары кірді. Олар сондай-ақ "еркіндік пен толық теңдікке негізделген" Хорватия Корольдігімен саяси одақ құрды. Румындардың ұлттығын да мойындады. Сремски-Карловци митрополиті Иосиф Раджачич патриарх болып сайланды, ал Стеван Шупльикац – бірінші герцог (воевода) болды. 1840 жылғы мәліметтерге сәйкес, Воеводинада сербтер 49,1% құрады (1828 жылы болған 51,1% абсолютті көпшілікпен салыстырғанда). Бұл аймақтарда сербтерден басқа венгрлер, немістер, румындар және хорваттар сияқты басқа этникалық топтар да тұрды. Жаңа венгр үкіметі сербтердің саяси әрекеттеріне күш қолдану арқылы жауап берді. Алайда, сербтер жаңа воеводствоға толық қанағаттанбады, себебі ол этникалық тұрғыдан әртүрлі болды және Банаттың румындар тұратын шығыс бөлігін қамтыды, бірақ сербтер көпшілік тұратын кейбір аймақтардан бас тартты.
Елордалар
Сербиялық Воеводинаның алғашқы астанасы Сремски-Карловци қаласы болды. Кейіннен ол Земун, Велики-Бечкерек (қазіргі Зреньянин) және Темишвар (Тимишоара) қалаларына көшірілді.
Ту және герб
Сербияның Воеводинасының гербі негізінен сербтердің гербімен (қара бүркіттің кеудесіне төрт кириллица әріпі "S" орналасқан сербтік айқасы) Австрия Габсбургтер империясының гербіне ұқсас болды. Сербия гербін ұстаған құс – серб ақ бүркітінің орнына австриялық қара бүркіт болды, бұл жаңа құрылған Воеводинаның Венадағы императорлық сарайға адалдығын көрсету мақсатында жасалды. Герб серб ұлттық үш түсті туға қосылды. Осылайша, бұл ту Сербия княздығының туынан өзгеше болды, оның мемлекеттік туының ортасында басқа герб бейнеленген.
Билеушілер
Стеван Шупликац, серб Воеводинасының тұңғыш воеводасы (1848). Жосиф Ражачич, серб Воеводинасының басқарушысы (1848-1849).