Кіріспе

Мауро Болоньини (28 маусым 1922 – 14 мамыр 2001) – итальяндық кино және сахна режиссері.

Алғашқы жылдар

Болоньни Италияның Тоскана аймағындағы Пистоя қаласында дүниеге келген. Флоренция университетінде сәулет саласында магистр дәрежесін алғаннан кейін Болоньни Римдегі Centro Sperimentale di Cinematografia (Италияның Ұлттық кино академиясы) -на түсті, онда ол сахна безендіруін оқыды. Бітірген соң ол кинорежиссураға қызығушылық танытып, Италияда Луиджи Зампаның, ал Францияда Ив Аллегрет пен Жан Деланнойдың ассистенті болып жұмыс істеді.

Кино және теледидар

Болоньни 1950-ші жылдардың ортасында өзінің толық метражды фильмдерін түсіре бастады және "Жабайы махаббат" (Gli innamorati) фильмімен алғашқы халықаралық табысын иеленді. Оның 1950-ші және 1960-шы жылдардың басындағы танымал фильмдері: "Жас күйеулер" (Giovani mariti), "Үлкен түн" (La notte brava), "Римдік балконнан" (La giornata balorda) және Марчелло Мастроянни мен Клаудия Кардиналенің қатысуымен түсірілген, оның шедеврі саналатын "Il bell'Antonio" (бәлкім, оның шедеврі), барлығы Пьер Паоло Пазолининің сценарийы бойынша түсірілді. 1961 жылы Пазолинимен кәсіби байланысын үзгеннен кейін, Болоньни Клаудия Кардиналенің қатысуымен екі махаббат туралы фильм түсірді: "Сүйкімділер" (La viaccia) және "Безаңдау" (Senilità), сондай-ақ "Агостино" және "Жымысқорлық" (La corruzione) фильмдерін түсірді. Одан кейін ол "Куыршақтар" (Le bambole), "Әйелдің үш жағы" (I tre volti), "Перілер" (Le fate) және "Қарлығаштар" (Le streghe) сияқты бірнеше халықаралық антологиялық фильмдерге бұрылды. Болоньни 1966 жылы Катерина Спаак пен Роберт Хоссейннің қатысуымен "Мадемуазель де Мопен" (Mademoiselle de Maupin) фильмімен қайта оралды. Оның 1970-ші жылдардағы фильмдеріне Массимо Раниеридің қатысуымен түсірілген "Метелло" және "Бубу" тарихи драмалары, Жанкарло Джаннини мен Кэтрин Деневтің қатысуымен түсірілген "Мурри ісі" (Fatti di gente perbene) және Энтони Квинн мен Доминик Санданың қатысуымен түсірілген "Мұра" (L'eredità Ferramonti) кіреді. 1981 жылы Болоньни Александр Дюманың романы мен пьесасынан шабыттанған "Камелия ханымның шын тарихы" (La storia vera della signora delle camelie) фильмін түсірді. Осы онжылдық бойы ол толық метражды фильмдер түсірумен қатар, "Парманың жарғылық үйі" және "Бегсімдік дәуірі" телесериалдарын да түсірді. Оның соңғы фильмі 1991 жылы шыққан Джулиан Сэндс пен Джоанна Пакуланың қатысуымен түсірілген, жұмсақ эротикалық драма "Жұма күнгі вилла" (La villa del venerdì) болды.

Сахна және опера

1960-шы жылдардың ортасында Болоньни опералар мен пьесаларды сахналық режиссер ретінде қоюға қызығушылық таныта бастады. Оның режиссерлік дебюті 1964 жылы Палермодағы "Массимо" театрында Вердидің "Эрнани" операсымен болды, онда тенор Марио Дель Монако қатысты. Осы жылы Римдегі "Театро делл'Опера ди Рома" театрында Пуччинидің "Тоска" операсы, сондай-ақ көптеген қойылымдар одан кейін жарық көрді, олардың ішінде: Винченцо Беллинидің "Норма" операсы Миландағы "Ла Скала" театрында (1972) және Мәскеудегі Большой опера театрында (1975); Вердидің "Аида" операсы Венециядағы "Ла Фениче" театрында (1978); және Хензедің "Полличино" операсы Монтепульчанодағы Полициано опера театрында (1995).

Өлім

Болоньни 2001 жылы Италияның Рим қаласында 78 жасында қайтыс болды.