Кіріспе

Аквагенді қышыма – теріде көзге көрінбейтін зақымдануларсыз, сумен тікелей жанасу нәтижесінде пайда болатын, қатты, күшті, тітіркендіретін қышыма сезімімен сипатталатын тері жағдайы.

Презентация

Көрінісі адамдар арасында әртүрлі болады. Кейбір адамдарда 10 мен 120 минут аралығында созылатын жеке шабуылдар болады, ал басқалары атмосфералық ылғалдылық деңгейі және/немесе терлеу салдарынан дерлік үнемі белгілермен мазаланып жүреді. Қышыну көбінесе аяқтарда, қолдарда, кеудеде, арқада және іште пайда болады, бірақ басқа жерлерде де кездесуі мүмкін. Сумен тікелей жанасқанда қышынумен қатар қызыл дөңгелектер (көкпек) пайда болса, ол аквагендік уртикария деп аталады.

Патогенез

Бұл жағдайдың нақты механизмі белгісіз. Кейбір зерттеулер қышудың терідегі фибринолиздік белсенділіктің жоғарылауына, симпатикалық нерв жүйесінің қате белсендірілуіне, ацетилхолинестеразаның активтілігінің күшеюіне немесе маст жасушаларының дегрануляциясының артуына байланысты туындайтынын көрсетеді, бұл гистамин және басқа да химиялық заттардың организмге шығарылуына себеп болады.

Диагностика

Аквагенді қышыма үшін белгілі бір медициналық тест жоқ. Диагноз пациенттің қышынуының барлық басқа мүмкін себептерін жоққа шығару арқылы қойылады, оның ішінде полицитемия вера да бар. Қышыма көптеген қауіпті аурулардың белгісі болғандықтан, соңғы диагнозды қою алдында басқа себептерді мұқият тексеру қажет.

Емдеу

Бета-аланин – көптеген елдерде тамақтануға қосымша ретінде еркін қолданылатын, қажетсіз аминқышқылы, көптеген жағдайларда симптомдарды басуға немесе айтарлықтай азайтуға қабілетті екені анықталды. Көрсеткіштерге сәйкес, адамдар көбінесе сумен қарым-қатынасқа түспей тұрып 750 мг-дан 2 граммға дейінгі дозада қолданады. Бір зерттеуде 13 жастағы ер балаға күніне екі рет 2 граммнан қабылдау симптомдардың "қатты және тұрақты жақсаруына" алып келді, бұл оған ыңғайлы түрде душ қабылдауға, жаттығулар жасауға және жүзуге мүмкіндік берді. Қызығы, ыстық ванналар немесе душ көптеген науқастарға көмектеседі, мүмкін, себебі жылу терідегі мастоциттерге гистамин бөліп шығаруға және содан кейін 24 сағатқа дейін оны толықтырудан айыруға себеп болады. Лоратадин, доксепин немесе циметидин сияқты H1 және H2 блокаторлары дәстүрлі түрде фармакологиялық емдеудің бірінші қадамы болған, бірақ барлық адамдар осы препараттардан жеңілдік таба бермейді. Антигистаминдық препараттар тиімді болған жағдайларда, лоратадин жеңіл жағдайлар үшін, ал доксепин ауыр жағдайлар үшін тиімдірек көрінеді. Налтрексон, гидрокортизон немесе пропранолол кейбір адамдарда қышынуды басуға көмектеседі. Сондай-ақ, сертралин немесе басқа селективті серотонин кері қабылдау ингибиторлары (СҚКИ) емдеудің бір жолы болып табылады. Габапентин өте тиімді.

Этимология

Атауы латын тілінен алынған: aquagenic, судың әсерінен туындаған дегенді білдіреді, және pruritus, қышыну дегенді білдіреді.