Кіріспе
Римнің айналасында 3 ғасырда салынған қорғаныс бекіністері – Аврелиан қабырғалары. Бұл Италияның Рим қаласында Рим императоры Аврелианның тұсында 271 және 275 жылдар аралығында салынған қала қабырғаларының жүйесі. Олар б.з.б. 4 ғасырда салынған Сервий қабырғасын ығыстырды. Қабырғалар Римнің жеті төбесін, Марс алабын және Тибрдің оң жағалауындағы Трастевере ауданын қоршап алды. Қала шекарасындағы өзен жағалаулары бекітілмеген, бірақ Марс алаңы бойында бекіністер болған. Бүкіл қоршалған аумақтың мөлшері – қабырға халық тығыз қоныстанған аймақтардан өтті: шындығында, қала сол кезде Платонийдің 1 ғасырда айтқанынша, тығыз халқы бар аймақтар, "экстрема текторум" ("шатырлы аудандардың шегі") Форумдағы Алтын Тастан басталып созылған (Табиғи тарих 3.67).
The Aurelian Walls are a line of city walls built between 271 AD and 275 AD in Rome, Italy, during the reign of the Roman Emperor Aurelian. They superseded the earlier Servian Wall built during the 4th century BC. The walls enclosed all the seven hills of Rome plus the Campus Martius and, on the right bank of the Tiber, the Trastevere district. The river banks within the city limits appear to have been left unfortified, although they were fortified along the Campus Martius. The size of the entire enclosed area is The wall cut through populated areas: in reality the city at the time embraced Pliny the Elder in the first century AD suggested that the densely populated areas, extrema tectorum ("the limits of the roofed areas") extended from the Golden Milestone in the Forum (Natural History 3.67).
Құрылыс
Толық қоршау аймақты қоршалап өтті. Қабырғалар кірпішпен қапталған бетоннан, қалың және биік салынған, әр 100 римдік фут сайын төртбұрышты мұнаралармен жабдықталған. IV ғасырда жаңарту қабырғалардың биіктігін екі есеге арттырды. 500 жылға қарай, қоршау 383 мұнара, 7020 тік тік бұрыштар, 18 басты қақпа, 5 кішкентай қақпа, 116 дәретхана және 2066 үлкен сыртқы терезеге ие болды.
In the 4th century, remodelling doubled the height of the walls to By 500 AD, the circuit possessed 383 towers, 7,020 crenellations, 18 main gates, 5 postern gates, 116 latrines, and 2,066 large external windows.
Тарих
Біздің заманымыздың үшінші ғасырына қарай Римнің шекарасы ежелгі Сервий қабырғасымен қоршалған аумақтан әлдеқайда кеңейді, ол республикалық кезеңде б.з.д. IV ғасырының соңында салынған еді. Рим келесі ғасырлардағы кеңею мен консолидация кезінде қалаға қарсы жаулық қауіп-қатерлердің болмауына байланысты бекініссіз қалды. Рим азаматтары Римнің бекіністерге мұқтаж болмағанымен мақтанатын, себебі Рим тыныштығы мен рим әскерінің қорғауы орнатылған еді. Алайда, үшінші ғасыр дағдарысы кезінде, варвар тайпалары германдық шекарадан өте бастағанда және рим әскері оларды тоқтатуға күш жібергенде, жаңартылған қорғаныс қажеттілігі өте шұғыл болды. 270 жылы варвар ютунгтер мен вандалдар Солтүстік Италияға басып кірді, Placentia (қазіргі Пьяченца) қаласының түбінде римдіктерге ауыр жеңіліс сыйлады, бірақ ақырында кері қайтарылды. 271 жылдың жазында Римнің өзінде де қайтадан қиындықтар туындады, мұнда монета цехының жұмысшылары көтеріліс жасады. Нәтижесінде болған қатал шайқаста бірнеше мың адам қаза тапты. Аурелианның қабырғаларды төтенше шара ретінде салуы 270 жылғы варварлардың шабуылына жауап болды; тарихшы Аурелий Виктор бұл жобаның қаланың осалдығын азайтуға бағытталғанын нақты айтады. Бұл сондай-ақ Аурелианның рим халқының адалдығына сенгенін көрсететін саяси сигнал ретінде де, императордың билігіне берік қол жеткізгендігінің жариялануы ретінде де қарастырылуы мүмкін. Қабырғалардың құрылысы Римде ондаған жылдар бойы жүзеге асырылған ең ірі құрылыс жобасы болды және олардың құрылысы Римнің үздірілмейтін күшін көрсететін нақты мәлімдеме болды. Максенций б.з. 306-312 жылдары қабырғаның кейбір бөліктерін екі есеге дейін биіктетті және күзет мұнараларын жақсартты. 401 жылы, Гонорий тұсында қабырғалар мен қақпалар жаңартылды. Осы кезде Тибрдің арғы жағындағы Адрианның мазары қаланың қорғанысына бекініс ретінде қосылды.
Кейінгі пайдалану
Аурелий қабырғалары 846 жылы Римге жасалған араб шабуылын тоқтатты және шабуылшылардың талан-таражға салуын, тарихи қазыналарды тонауын Рим қабырғаларының сыртындағы нысандармен, соның ішінде Ескі Санкт-Петер және Санкт-Павел базиликаларымен шектеді. Бұл осалдық 848-852 жылдар аралығында Ватикан төбесін қоршау үшін Леонин қабырғаларын салуға себеп болды. Аурелий қабырғалары Рим қаласы үшін маңызды әскери қорғаныс құрылысы болып 1870 жылдың 20 қыркүйегіне дейін сақталды, сол күні Италия Корольдігінің Берсальери әскері Порта Пия маңындағы қабырғаны бұзып, Римді басып алды. Қабырғалар 19 ғасырға дейін Рим қаласының шекарасын анықтады, ал құрылыс аймағы қабырғалармен шектелді. Аурелий қабырғалары бүгінгі күні өте жақсы сақталған, бұл негізінен 19 ғасырға дейін Римнің басты бекінісі ретінде үздіксіз пайдаланылуының нәтижесі. Порта Сан-Себастьяноның жанындағы Музео делле Мура қабырғалардың құрылысы және қорғаныс жүйесінің жұмыс істеуі туралы ақпарат ұсынады. Қабырғалардың ең жақсы сақталған бөліктері Мюро Тортодан (Вилла Боргезе) Корсо д'Италияға, Кастро Преториоға дейін; Порта Сан-Джованниден Порта Ардеатинаға дейін; Порта Остиенседен Тибр өзеніне дейін; және Порта Сан-Панкрацио төңірегінде орналасқан.