Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Венесуэла президенті 1993-1994 жылдары
President of Venezuela from 1993 to 1994
Рамон Хосе Веласкес Мухика (28 қараша 1916 – 24 маусым 2014) – венесуэлалық саясаткер, тарихшы, журналист және заңгер. Ол 1993 және 1994 жылдар аралығында Венесуэла президенті қызметін атқарды.
Ramón José Velásquez Mujica (28 November 1916 – 24 June 2014) was a Venezuelan politician, historian, journalist, and lawyer. He served as the president of Venezuela between 1993 and 1994.
Түпнұсқасы мен жеке өмірі
Веласкес 1916 жылғы қарашада Тачира қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы – журналист және газеттің түзеушісі, сондай-ақ педагог Регина Мухика болған Рамон Веласкес Ордонес. Алғашқы білімін ол өз туған қаласында ата-анасынан үйренген. Бастауыш білімін Сан-Кристобаль-Симон-Боливар қаласында аяқтаған. 1935 жылы Лицео Андрес Белло орта мектебін бітіру үшін Каракасқа сапар шекті. Веласкес жоғары білімін Венесуэланың Орталық университетінде алды, онда 1942 жылы әлеуметтік және саяси ғылымдар бойынша философия докторы ғылымын қорғады және 1943 жылы заңгер мамандығын бітірді.
Velásquez was born in Táchira in November 1916. His parents were Ramon Velasquez Ordoñez, a journalist and proofreader for a newspaper and educator Regina Mujica. For his initial studies he was home schooled by his parents in his hometown. He completed his primary education in San Cristóbal Simón Bolívar. In 1935 he traveled to Caracas to finish high school at the Liceo Andres Bello. Velasquez undertook his higher education at the Central University of Venezuela, from which he received a PhD in social and political sciences in 1942 and a law degree in 1943.
Жазушы
Веласкес 1941 жылы Últimas Noticias газетінде тілші болып жұмыс істеді. Веласкес екі рет El Nacional газетінің президенті болды (1964-1968 және 1979-1981 жылдары). Ол Венесуэланың саяси тарихына арналған көптеген кітаптардың авторы, және өмірінде Венесуэланың ең көрнекті тарихшысы деп есептелді. Ол Ұлттық тарих академиясының президенті болды.
Velásquez became a reporter for Últimas Noticias in 1941. Velásquez was the president of El Nacional on two occasions (1964 1968/1979 1981). He authored numerous books on Venezuela's political history, being generally considered in his lifetime as Venezuela's foremost historian. He was President of the National Academy of History.
Мемлекет адамы
Маркос Перес Хименес диктатурасы кезінде Веласкес «Диктатураның қара кітабы» (Libro negro de la dictadura) жинағын құрастырудағы рөлі үшін бір жылға бас бостандығынан айырылды. Осы кітаптағы құжаттар диктаторлық кезеңдегі қылмыстарды әшкерелеуге көмектесті. 1958 жылы Венесуэла демократияға өткелі келе, Веласкес Тачира штатынан Венесуэла Сенатына, ал кейін Миранда штатынан Венесуэланың депутаттар палатасына сайланды. Ол Ромуло Бетанкур үкіметі кезінде Президент Әкімшілігінің Бас хатшысы (штаб бастығы) қызметін атқарды. Содан кейін ол Ұлттық Конгресс құрамына енді. Рафаэль Кальдераның президенттік мерзімінде Веласкес 1969 жылдан 1971 жылға дейін Байланыс министрі болды. 1984 жылдан 1987 жылға дейін ол «Мемлекеттік реформа жөніндегі комиссия» (Comisión para la Reforma del Estado - COPRE) төрағасы қызметін атқарды.
During the dictatorship of Marcos Pérez Jiménez, Velásquez was jailed for a year for his role at the compilation of the Libro negro de la dictadura (Black book of dictatorship). The files of this book helped expose the crimes of the dictatorial period. In 1958, as Venezuela transitioned to democracy, Velásquez was elected to the Venezuelan Senate for the state of Tachira, and later to the Venezuelan Chamber of Deputies for the state of Miranda. He served as Secretary General (Chief of Staff) of the Presidency during the government of Rómulo Betancourt. After that, he was part of the National Congress. During Rafael Caldera's Presidential administration, Velásquez served as Minister of Communications from 1969 until 1971. From 1984 to 1987 he was President of the Comisión para la Reforma del Estado (COPRE), the Commission on the Reform of the State.
Төраға
1993 жылы президент Карлос Андрес Перестің импичментінен туындаған дағдарыстың нәтижесінде Конгресс Веласкесті Республика Президенті етіп тағайындады, конституциялық кезең 1994 жылы аяқталды. Ол 1993 жылдың 5 маусымынан 1994 жылдың 2 ақпанына дейін қызмет етті. Елде кеңінен құрметтелген тұлға болғандықтан, оның кандидатурасына осындай міндетті жүктеуге жалпы келісім болды. Каракса және айналасындағы аймақтарды саз сулар шайып кеткеннен кейін құтқару жұмыстарына шамамен 1400 жұмысшы мен еріктілер, сондай-ақ Қызыл Крест еріктілері мен 800 өрт сөндіруші қатысты. Дауылдан зардап шеккендер уақытша Фуэрте Тиуна әскери базасында орналастырылды. Жолдардан құлаған ағаштар мен саз тез арада тазартылды, бірақ көптеген жолдар қосымша саз көшкіні қаупіне байланысты бастапқыда жабық қалды. Үкіметке есірткі сатушы Ларри Товар Акуньяға жасалған «наркоиндульто» көлеңке түсірді, осы оқиғада Президент Әкімшілігінің жеке хатшылығы Президенттің заңсыз қолтаңбасын алып, белгілі есірткі сатушыны босатуға рұқсат берді. Оның қысқа мерзімдік үкіметі кезінде Banco Latino банкінің банкротқа ұшырауы, одан кейін валютаның елден шығуы және Техериас қаласындағы трагедия сияқты оқиғалар орын алды. Оның үкіметтік шараларының бірі – Ұлттық Конгресске берілген өкілеттіктер аясында қосылған құн салығын енгізу болды.
In 1993, as a result of the crisis produced by the impeachment of President Carlos Andrés Pérez, Congress appointed Velásquez President of the Republic, finishing the constitutional period in 1994. He served from 5 June 1993 to 2 February 1994. As a highly respected national figure there was general consensus around his name for such a task. About 1,400 workers and volunteers helped in rescue efforts after the mudslides struck Caracas and surrounding areas, assisted by Red Cross volunteers and 800 firefighters. Storm victims were temporarily housed at the Fuerte Tiuna army base. Roads were quickly cleared of debris and mud, although many were not reopened initially due to the threat for additional mudslides. The government was overshadowed by the so called narcoindulto to trafficker Larry Tovar Acuña, in this case the Private Secretariat of the Presidency obtained irregularly signed by the President for the release to a known drug dealer. Other events under his brief government include the bankruptcy of Banco Latino with subsequent leakage of foreign currency abroad and tragedy of Tejerías. Among his governmental measures was the introduction of Value Added Tax as part of the Enabling Act entrusted to the National Congress.
Жеке өмір және өлім
1948 жылы Рамон Хосе Веласкес Лигия Бетанкур Мариньоға (1920 – 14 шілде 2008) үйленді, ол 1993 жылдан 1994 жылға дейін Венесуэланың бірінші ханымы болды. 2014 жылдың 24 маусымында Веласкес 97 жасында табиғи себептерден қайтыс болды. Ол бұрынғы президент Хайме Лусинчи 2014 жылдың 21 мамырында қайтыс болғаннан кейін 5 апта өткен соң дүние салды.
In 1948, Ramón José Velásquez married Ligia Betancourt Mariño (1920 – 14 July 2008) who served as First Lady of Venezuela from 1993 to 1994. On 24 June 2014 Velásquez died at the age of 97 from natural causes. He died 5 weeks after former President Jaime Lusinchi did on 21 May 2014.