Жеймс Бремнер: Шотландиялық кеме жасаушы және теңіз құрылысшысы

Кіріспе

Шотландтық кеме жасаушы (1784–1856)
Новая Шотландиядағы әскери тұлға

Джеймс Бремнер (25 қыркүйек 1784 – 1856 тамыз), белгілі шотландтық кеме жасаушы, порты мен кемелерді құрылысқа көтеруші.

Өмір және жұмыс

Джеймс, Жанет пен Джеймс Бремнердің тоғыз баласының ең кішісі, Шотландиядағы Кейс маңындағы Стейнде, Уик округінде, Кейтнесс приходінде дүниеге келді. Оның алған білімі – тек Киелі кітап. 16 жасында ол Гринок қаласындағы "Роберт Стил және ұлдары" кеме жасаушы компаниясында алты жылдық оқуға шәкірт болып істеді. Оқуын аяқтаған соң Уикке оралып, Уик портына жақын Пултенэйтаунда жеке кеме жасау шеберханасын ашты. Мұнда ол 56-дан астам кеме жасады, олардың көлемі 45 тоннадан 600 тоннаға дейін болды. Сол кезде ол бүкіл Ұлыбританияда батып кеткен және жағалауға тірелген кемелерді құтқарудағы шеберлігімен де танымал болды. Уикте бүлік болғанда ол екі тараптың да жаралыларына көмек көрсетіп, нәтижесінде бүлікке қатысқандықтан сотталды. Әріптестері оны кінәсіз деп тапты және жергілікті халықтың қуанышты ұранымен соттан иықтарына көтеріп алып кетті. 1846 жылы Брунельдің "СС Ұлыбритания" кемесі Ирландияның Дандрум шығанағының құмды жағасына отырғанда, Брунель көмек үшін оның ұлы Александр Бремнерге жүгінді. Александр әкесіне хабарласып, сәтті құтқару әдістемесін әзірлеуді сұрады. Бремнер қолданған әдіс кейіннен бір ғасырдан кейін Оңтүстік Джорджиядағы жағажайдан кемені қайта суға түсіру үшін пайдаланылды, содан кейін ол Бристольдегі туристік нысан ретіндегі соңғы тоқталыс орнына жеткізілді. Ол Томас Телфордпен жиі хат алмасып, Брунельдің Теміз өзенінің астындағы туннельді салғанда инженерлік консультанты ретінде жұмыс істеді. Оның мансабында 236-дан астам апатқа ұшыраған кемелерді құтқару жұмыстары болды. Кемелерді салумен және құтқарумен қатар, ол Шотландиядағы 19 порт құрылысында жұмыс істеді, соның ішінде Уик шығанағындағы Телфорд портын кеңейту де бар. Ол қысқы дауылдардың порт қабырғаларын бұзып, көлденең орналастырылған тастарды жылдырып, әлсірететінін көрді. Ол қабырғаларды қайта салғанда, оларды тік орналастырып, осы құрылымдық кемшілікті жойды. Бремнер 1833 жылы Азаматтық инженерлер институтының мүшесі болды және инженерлік жұмыстарының бірнешесі үшін Телфорд медалімен марапатталды. Бремнер өмірінің басында үйленді және көптеген ұл-қыздары болды. Оның әйелі 1856 жылы қайтыс болды, ал Бремнердің өзі сол жылдың тамызында дүние салды. 1903 жылы оның есіміне Уик портына қарап тұрған биік жерде биік обелиск орнатылды, ол бүгінге дейін тұр.

James, the youngest of the nine children of Janet and James Bremner, was born in Stain, near Keiss, in the parish of Wick, Caithness, in Scotland. His only education was the Bible. At the age of 16, he was apprenticed for six years to the shipbuilders "Robert Steele & Sons" of Greenock. After he had completed his apprenticeship he returned to Wick and started his own shipbuilding yard in Pulteneytown, near Wick Harbour, where he built 56 or more vessels, ranging in size from 45 tons to 600 tons. At this time, he also became well known throughout the United Kingdom for his skills in rescuing sunken and stranded vessels. When there was an insurrection in Wick he treated the injuries of combatants from both sides and was tried for Sedition as a consequence. His peers found him Not Guilty and he was carried from the court on the shoulders of the cheering local populace. When, in 1846, Brunel's SS Great Britain went aground on the sands of Dundrum Bay, Ireland, it is to his son, Alexander Bremner, that Brunel turned for help after various leading salvage experts had either declared the salvage impossible or failed in an attempt. Alexander called in his father to develop a successful methodology. The method used by Bremner was later used to refloat her off a beach in South Georgia over a century later, after which she was brought back to her final resting place as a tourist attraction in Bristol. He frequently corresponded with Thomas Telford and was employed by Brunel as an engineering consultant when he built the Thames Tunnel under the Thames. His career involved the rescue of perhaps 236 or more stricken vessels. As well as building and rescuing ships, he worked on 19 harbour structures in Scotland, not least an extension to Telford's harbour in Wick Bay. He had watched Winter gales destroy harbour walls by lifting and working loose the horizontally laid stones. When he rebuilt the walls he simply relaid them on their ends to eliminate this structural weakness. Bremner became a member of the Institution of Civil Engineers in 1833, and he was awarded the Telford Medal for several of his papers on engineering. Bremner married early in his life and had numerous sons and daughters. His wife died in 1856 and Bremner himself died in the August of the same year. In 1903 a tall obelisk was erected to his memory on high ground overlooking Wick Harbour, where it stands to this day.