Кіріспе

Португалиялық теңіз офицері және зерттеуші (1841–1917)

Герменгильдо де Брито Капело (1841–1917) – Португалия теңіз күштерінің офицері және зерттеуші. 1870-ші және 1880-ші жылдары еуропалықтарға белгісіз болған Ангола мен Мозамбик арасындағы аумақты картаға түсіруге көмектескен. Роберто Ивенспен бірге ол Ангола мен Мозамбик арасындағы Орталық Африканы теңізден теңізге кесіп өткен алғашқы еуропалық ретінде танымал. Герменгильдо Капело кейін Португалия королі Луи I-нің, содан кейін король Карлос I-нің жеке көмекшісі болды, ал кейін вице-адмирал дәрежесіне жетті. Оның әскери қызметі 1910 жылы Португалия королі Мануэль II елден қуылғанда аяқталды.

Ерте өмір

Герменгильдо де Брито Капело Лиссабонның оңтүстігінде орналасқан Португалияның Пальмела қаласында дүниеге келді. Ол алты бауырдың бірі еді, ал әкесі – майор Феликс Антонио Гомес Капело. 1860 жылы Капело Оңтүстік-Батыс Африкадағы Анголаға теңіз жолымен сапар шекті және Португалия Әскери-теңіз күштерінің құрамында D Estefânia кемесінде қызмет етті, оған Луис ханзадасы басшылық етті. Ол үш жыл теңіз базасында болғаннан кейін 1863 жылы Лиссабонға оралды. 1866 жылы ол тағы да Африкаға сапар шекті, Анголаға барды және 1869 жылға дейін онда қалды. 1876 жылы Лиссабонға қайтып келгенге дейін ол Мозамбик, Кабо-Верде, Гвинея және Цин империясының Қытайына саяхаттар жасады.

Барлау сапарлары

1875 жылы Лиссабон географиялық қоғамының (Sociedade de Geografia de Lisboa) негізін қалаушы Лучано Кордейро Африканы зерттеу және өркениеттеу жөніндегі португалиялық ұлттық комиссияны (Comissão Nacional Portuguesa de Exploração e Civilização da África) құрды, ол көбінесе Африка комиссиясы деп аталады. Кордейроның мақсаты – Португалияның Африкадағы колониялары туралы халықтың санасын ояту және Африкадағы біртұтас португалиялық саяси аумақты анықтау үшін қажетті ғылыми-географиялық экспедицияларды қаржыландыру үшін халықтан жазылымдар жинау болды. Осы экспедициялар Кванго өзенін және оның Заир өзенімен байланысын анықтауға, сондай-ақ Замбези өзенінің су алабының картасын жасауға мүмкіндік берді, бұл Оңтүстік Африка картасын толықтыруға көмектесті. Португалияның Африкадағы ұстанымын қорғап, ол Еуропалық экспансиялық қозғалыстың, Лиссабон географиялық қоғамын құруға ықпал етті. Бұл экспедициялардың саяси мақсаты 1885 жылы өткен тарихи Берлин конференциясына дейін болды. Еуропалық елдердің барлық зерттеушілері аумақтық пайдалар үшін бәсекеге түсті, бұл Португалияны өз отарлық позициясын және Африкадағы қатысуының тиімділігін жедел түрде қайта қарауға мәжбүр етті. Португалияның Ангола мен Мозамбик арасындағы аймақты үлкен португалиялық аумаққа қосу ниеті 1890 жылы Ұлыбританияның Португалияға британдық ультиматумын беруіне әкелді.

Жоспарлау

1877 жылы 11 мамырда Герменгильдо Капело теңіз қызметкері Роберто Ивенс пен Серпа Пинтомен бірге Орталық Африкаға ғылыми экспедицияны жетектеуге тағайындалды. Лиссабон географиялық қоғамының қолдауымен бұл экспедицияның мақсаты "Кванго өзенін және оның Заир [Конго өзені] мен батыс жағалаудағы португалдық территориялармен байланысын зерттеу", сондай-ақ Замбези және Кунене өзендерінің бастауынан оңтүстік және оңтүстік-шығысқа қарай жатқан аймақты зерттеу болды.

Экспедиция

1877 жылы 7 шілдеде Эрменгильдо Капело, Роберто Ивенс және Серпа Пинто сапарға шықты, бірақ кейін экспедицияның мақсаттары бойынша араларында келіспеушілік туды. Серпа Пинто үшін мақсат – Мозамбикке жеткенше шығысқа қарай зерттеулер жүргізу еді. Ал Капело үшін Преторияға, тіпті Оңтүстік Африкадағы Дурбанға жету мақсат болып көрінді. Соның салдарынан экспедиция екіге бөлінді. Капело мен Ивенс Биэ аймағын және Иака жерлерін зерттеді, Луандо, Кубанго және Тохикапа өзендерінің бағытын анықтады. 1880 жылы 1 наурызда Лиссабонға Эрменгильдо Капело мен Роберто Ивенстен жеңіс туралы хабар жетті. Экспедицияның табысы "Де Бенгела ас Террас де Яка" ("Бенгеладан Яка жерлеріне") кітабында баяндалған.

Анголадан Мозамбик жағалауына дейін

Бие жазығы және Замбези өзені аймағында қол жеткізген табыстарын нығайтып, Виктория сарқырамасына жеткен соң, Герменгильдо Капело мен Роберто Ивенс екінші, жолбасшылыққа толы экспедицияға ұмтылыс жасады.

Жоспарлау

Португалиялық колониялардың жалпы атласын жасау қажеттілігі, сол кездегі Теңіз Асты Министрі Пинейру Шагасты 1883 жылғы 19 сәуірде картографиялық комиссия құруға басты. Комиссияның мақсаттарының бірі – Ангола мен Мозамбик арасындағы сауда жолын картаға түсіру еді. Бұл мақсат 5 қарашада бекітілді және комиссия қажетті дайындықтарды бастады. Осы маңызды миссияны орындау үшін екі теңіз офицерін таңдау қиын болды, себебі олар алда не күтіп тұрғанын білмеді, сондықтан жасқа қоса, карта жасау дағдылары мен ынта да маңызды рөл атқарды. Герменгильдо Капело мен Роберто Ивенс Африканы жаңадан зерттеу миссиясын жүзеге асыру үшін таңдалды.

Экспедиция

1884-1885 жылдары Капело мен Айвенс Ангола жағалауы мен Хуила жазығы арасын, содан кейін Мозамбиктегі Квилиманның ішкі аймақтарын зерттеді. Олар гидрографиялық зерттеулерін және өзен ағыны мен су желісінің үлгілерін қадағалап отырып, кездескен халықтың этнографиялық және тілдік ерекшеліктерін де жазып, Ангола мен Мозамбик жағалаулары арасындағы ұзақ іздеген құрлық жолын ашты. Осы екі аймақ арасындағы кең байтақ ішкі аймақтарды зерттеді. Олардың еңбектері екі томдық «Анголадан қарсы жағалауға дейін» (De Angola à Contra Costa) атты кітапта баяндалған. Капело мен Айвенс экспедицияны 1884 жылдың 6 қаңтарында бастап, 1886 жылдың 20 қыркүйегінде Лиссабонға оралды, онда Португалия королі Луис I оларды құрметпен қарсы алды.

Кейінгі мансап

Герменгильдо Капело «Оверсиз институтының» вице-президенті болды, оның алғашқы президенті королева Дона Амелия болған. Оның көрегендігі және ұйымдастыру және басқару дағдылары Португалияға Роберто Ивенс, Андраде Корво, Лучано Кордейро, Пиньейро Чагас, Антонио Энес және Оливейра Мартинспен бірге зор қызмет етті. Португалия үкіметі Португалияның жетістіктеріне осы маңызды үлес қосылғанын мойындады. Капело Португалия королі Луис I және король Карлос I-нің жеке көмекшісі, король Мануэль II-нің әскери үйінің басшысы, Занзибар сұлтанымен Португалияның толық өкілетті министрі болды және Ангола провинциясының географиялық картасын жасады. Капело 1902 жылдың 17 мамырында контр-адмирал, ал 1906 жылдың 18 қаңтарында вице-адмирал шеніне көтерілді. Король Мануэль II-ге адал болған Капело 1910 жылдың 5 қазанында жер аударылғанға дейін Оның Маjestісімен бірге болды. Сол айдың 24-і күні Капело қызметтен босатылып, әскери мансабы аяқталды.

Құрметтер

Портода оның құрметіне көше және метро станциясы аталған. Сондай-ақ ол 1956 жылы басылған 1000 анголалық эскудо банкнотасында бейнеленген.