Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
МГУС-тан көпшақты миеломаға өту әдетте бірнеше кезеңнен тұрады. Сирек жағдайларда, бұл баяу дамитын симметриялық дистальды сенсомоторлы нейропатиямен де байланысты болуы мүмкін.
The progression from MGUS to multiple myeloma usually involves several steps. In rare cases, it may also be related with a slowly progressive symmetric distal sensorimotor neuropathy.
Белгілері мен симптомдары
Моноклональды гаммапатиямен ауыратын адамдарда көбінесе ешқандай белгілер мен симптомдар байқалмайды. Кейбір адамдарда бөртпе немесе жүйке мәселелері, мысалы, ұю немесе қышыну болуы мүмкін. МГУС-та клоналды плазма жасушаларының орташа есеппен 3%-дан астамы қалыпты фенотипке ие, ал көптеген миеломада жасушалардың 3%-дан азы қалыпты фенотипке ие.
People with monoclonal gammopathy generally do not experience signs or symptoms. Some people may experience a rash or nerve problems, such as numbness or tingling. in MGUS, on average more than 3% of the clonal plasma cells have the normal phenotype, whereas in multiple myeloma, less than 3% of the cells have the normal phenotype.
Болжам
Мейо клиникасында МГУС бірнеше миеломаға немесе ұқсас лимфопролиферативтік бұзылыстарға жылына шамамен 1,2% жылдамдықпен, ал 10, 20 және 25 жылдық бақылау кезеңінде тиісінше 17%, 34% және 39% дейін айналды. Дегенмен, пациенттердің көпшілігі егде жаста болғандықтан, МГУС-пен ауыратындардың көп бөлігі басқа себептерден қайтыс болды және миеломаға шалдыққан жоқ. Бұл ескерілгенде, лимфопролиферативтік бұзылыстар тек 11,2% жағдайда дамыды. Кайл және авторлар Олмстед округінде (Миннесота штаты) жалпы халық арасында (клиникалық пациенттер емес) миеломаның таралуын зерттеді. Олар 50 жастан асқан адамдардың 3,2%-ында МГУС кездесетінін, сондай-ақ еркектерде сәл жоғары көрсеткіш байқалғанын (4,0% қарағанда 2,7%) анықтады. Таралу жасқа байланысты өсті: 70 жастан асқандардың 5,3%-ында МГУС болды, ал 85 жастан асқандарда бұл көрсеткіш 7,5%-ға жетті. Көптеген жағдайларда (63,5%) парапротеин деңгейі <1 г/дл болды, ал тек өте аз топта ғана 2 г/дл-ден жоғары деңгей тіркелді. Ганада жүргізілген моноклоналды ақуыз деңгейін зерттеу 50 жастан асқан африкалық еркектерде МГУС таралуы шамамен 5,9% құрады. 2009 жылы алдын ала алынған деректерде көптеген, немесе барлық миелома жағдайларының МГУС-пен алдын ала болғаны көрсетілді. МГУС көптеген миеломадан басқа Вальденстрем макроглобулинемиясына немесе бастапқы амилоидозға да прогрессиялауы мүмкін.
At the Mayo Clinic, MGUS transformed into multiple myeloma or similar lymphoproliferative disorders at the rate of about 1 2% a year, or 17%, 34%, and 39% at 10, 20, and 25 years, respectively, of follow up—among surviving patients. However, because they were elderly, most patients with MGUS died of something else and did not go on to develop multiple myeloma. When this was taken into account, only 11.2% developed lymphoproliferative disorders. Kyle et al. studied the prevalence of myeloma in the population as a whole (not clinic patients) in Olmsted County, Minnesota. They found that the prevalence of MGUS was 3.2% in people above 50, with a slight male predominance (4.0% vs. 2.7%). Prevalence increased with age: of people over 70 up to 5.3% had MGUS, while in the over 85 age group the prevalence was 7.5%. In the majority of cases (63.5%), the paraprotein level was <1 g/dL, while only a very small group had levels over 2 g/dL. A study of monoclonal protein levels conducted in Ghana showed a prevalence of MGUS of approximately 5.9% in African men over the age of 50. In 2009, prospective data demonstrated that all or almost all cases of multiple myeloma are preceded by MGUS. In addition to multiple myeloma, MGUS may also progress to Waldenström's macroglobulinemia or primary amyloidosis.