Генри Шерман Баутелл: Американ саяхатшысы және дипломаты

Кіріспе

Американдық саясаткер

Генри Шерман Бутелл (14 наурыз 1856 – 11 наурыз 1926) – американдық заңгер және дипломат. Ол Иллинойс штатынан Конгресске сайланған, ал президент Уильям Говард Тафттың Португалиядағы ерекше өкілі және толық өкілетті министрі болды.

Өмірбаян

Боутелл Массачусетс штатының Бостон қаласында Льюис Генри мен Анна (Грин) Боутеллдің ұлы ретінде дүниеге келді. Колониялық шежіресі оған Америка революциясының ұлдары мен Колониялық соғыстар қоғамына мүше болу құқығын берді. Ол сондай-ақ АҚШ-тың адал легионының әскери орденінің мұрагерлік мүшесі болды. Жоғары білімін Солтүстік-Батыс университетінде (А.Б. 1874, М.А. 1879) және Гарвардта (А.Б. 1876, А.М. 1877) алды. Заң кеңсесінде тәжірибе жинағаннан кейін, 1879 жылы адвокаттық практикамен айналыса бастады. Ол өте қабілетті және белгілі адвокат болды, мысалы, Балтимор және Огайо теміржолының Чикагоға кіру құқығын қамтамасыз етуде және оның терминалын салуда өзінің біліктілігін көрсетті. Бірақ оның қызығушылығы бастапқыда қоғамдық өмірге қатысты болды, сондықтан ол Республикалық партияда белсенді және пайдалы жұмыс істеді. 1884 жылы штат заң шығарушы органының төменгі палатасына сайланды, ал 1897 жылдан 1911 жылға дейін Конгресте Чикаго округтерін өкілдік етті. Ол Ережелер жөніндегі және Жолдар мен құралдар жөніндегі комитеттерде жұмыс істеді және Әскери-теңіз күштерінің шығыстарын қарастыратын комитеттің төрағасы болды. Ол шешен сөйлейтін және беделді саясаткер болды, бірақ оның тарифтік көзқарастары Чикагодағы бизнес топтарына ұнамады, нәтижесінде ол зейнетке шығуға мәжбүр болды. Президент Уильям Говард Тафт 1911 жылдың 2 наурызында оны Португалиядағы Төтенше елші және Толық өкілетті министр қызметіне тағайындады. Бірақ ол бұл қызметін атқармады, ал 1911 жылдың 24 сәуірінде Швейцариядағы ұқсас лауазымға тағайындалды. Бұл қызметте ол 1911 жылдың 17 мамырынан 1913 жылдың 31 шілдесіне дейін жұмыс істеді. Дипломатиялық қызмет оған ұнаған жоқ, сондықтан ол осы лауазымнан кетті. Бұрын президент Тафт оған (1913 жылдың қаңтарында) АҚШ-тың талаптар сотының бас судьясы лауазымын ұсынған болатын, бірақ ол одан бас тартты. Осымен оның қоғамдық мансабы аяқталды, тек 1913 жылдың қарашасында Чикаго, Берлингтон және Куинси теміржолының қызметкерлері мен басшылары арасындағы маңызды дауды шешкен төрелік кеңесінің төрағасы ретіндегі қызметінен басқа. 1914 жылдан 1923 жылға дейін Вашингтондағы Джорджтаун университетінде конституциялық және халықаралық құқықтан сабақ берді. Ол ғылыми көзқарастас, Чикагода тұрған кезінде сол қаланың Әдеби клубында өте белсенді болды. Оның сөздері, оның оқуын көрсететін, әрқашан әдемі және кейде шешен болып келді. Саяси көзқарастары либералды болғанымен, жеке өмірге және мінез-құлыққа қатысты мәселелерде консервативті болды. Ол күш пен мәдениеттің сирек кездесетін үйлесімі еді. Ол кездесетін әрбір адамды ренжітпеуге тырысып, әрқашан мейірімді және тартымды болғанымен, оның пікірлері нақты болды және ол ешқандай түссіздікке бой алған жоқ. Осы қасиеттері оған заң немесе дипломатия саласында үлкен жетістіктерге жете алуға мүмкіндік берген еді, бірақ саясатта ол тек адал және сенімді "партиялық" саясаткер ретінде танылды, оның ақыл-ой тәуелсіздігі мен табиғи қабілеттерін партиялық платформалар шектеді. Ол қоғамдық өмірде өзінің қабілеттері мен ерте кәсіби жетістіктері уәде еткен атаққа ие бола алмады. 1880 жылдың 29 желтоқсанында Род-Айленд штатының Провиденс қаласынан Евфемия Лусия Клара Гейтсқа үйленді. Ол Италияның Сан-Ремо қаласында қайтыс болды. Одан кейін бірнеше баласы қалды. Ол Уильям М. Эварттың туысы, Еремия Эварттың немересі және Роджер Шерманның шөбересі болды. Оның әкесі Льюис Генри Бутелл (1826 жылдың 21 шілдесі – 1899 жылдың 16 қаңтары) "Роджер Шерманның өмірі" (Chicago: A. C. McClurg and Co., 1896) атты кітапты жазды.

Boutell was born at Boston, Massachusetts, the son of Lewis Henry and Anna (Greene) Boutell. A colonial ancestry entitled him to membership in the Sons of the American Revolution and in the Society of Colonial Wars. He was also an hereditary member of the Military Order of the Loyal Legion of the United States. His college education was secured at Northwestern (A. B. 1874, M. A. 1879) and Harvard (A. B. 1876, A. M. 1877). After studying law in an office, in 1879 he was admitted to the bar and began practice in Chicago. Although both able and prominent as an attorney, representing, for example, the Baltimore and Ohio Railroad in securing a right of way into Chicago, and in the erection of its terminal there, his tastes from the beginning ran to public life, and he was soon both active and useful as a worker in the Republican Party. In 1884, he was a member of the lower house of the state legislature, and from 1897 to 1911 a representative of Chicago districts in Congress. There he was a member of the committees on Rules, and on Ways and Means, and was chairman of the Committee on Expenditures of the Navy. He was an effective speaker and of considerable influence, but his tariff views were unacceptable to business interests in Chicago, which forced his retirement. President William Howard Taft then appointed him to the post of Envoy Extraordinary and Minister Plenipotentiary to Portugal, on March 2, 1911. He never assumed its duties, and on April 24, 1911, he was given a similar appointment to Switzerland. In this post he served from May 17, 1911, to July 31, 1913. He did not find the diplomatic service to his liking, and resigned. Before he did so he had declined the chief justiceship of the United States court of claims tendered him by President Taft (January 1913). With this his public career ended, except for service (November 1913) as chairman of a board of arbitration which settled an important dispute between the operatives and officers of the Chicago, Burlington and Quincy Railroad. From 1914 to 1923, he taught constitutional law and international law in Georgetown University, in Washington, D. C.

He was short of stature, very erect and dignified of carriage, alert in movement. Distinctly of the scholarly type, he was very widely read, and active, so long as he resided in Chicago, in the Literary Club of that city. His speeches, which reflected his reading, were always graceful and sometimes eloquent. In his political opinions he was fairly liberal, but in the regulation of purely personal affairs and conduct he was notably conservative. He was a rare combination of force and urbanity. Although unfailingly careful to avoid giving offense to anybody with whom he came in contact, invariably gracious, and charming in manner, his opinions were not lacking in definiteness, and he was not in any way colorless. These qualities should have won him great distinction either in law or diplomacy, but in politics they left him merely a staunch and dependable "party" man, whose mental independence and natural talents were hampered by party platforms. He did not win in public life the renown of which his abilities and early professional success gave promise. On December 29, 1880, he was married to Euphemia Lucia Clara Gates of Providence, Rhode Island. He died at Sanremo, Italy. Several children survived him. He was the great nephew of William M. Evarts, great grandson of Jeremiah Evarts and the great great grandson of Roger Sherman. His father Lewis Henry Boutell (July 21, 1826 – January 16, 1899) wrote the book, The Life of Roger Sherman (Chicago: A. C. McClurg and Co., 1896)