Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австриялық таверна
Austrian tavern
Шығыс Австрияда Heuriger (; австриялық диалектте айтылуы: Heiriga) – жергілікті шарапшылардың өсім маусымында арнайы лицензия бойынша жаңа шараптарын ай сайын кезекемен ұсынатын таверна. Австрияның әр штатында қаладағы қанша Heuriger бір уақытта және жыл бойы қанша уақытқа ашық бола алатыны туралы ережелер шамалы өзгеше. Heurige жас шарапты, қарапайым тағамдарды және кейбір жерлерде Schrammelmusik-ті ұнататын көпшілік арасында бөлісетін ынтымақ атмосферасымен танымал. Олар Германияның Рейнланд аймағындағы Straußwirtschaften, Фриули-Венеция-Джулиядағы Frasche және Словениядағы Osmica-ға ұқсас. Heuriger – австриялық және бавариялық неміс тілдерінде "heuriger Wein" (осы жылғы шарап) сөзінің қысқартылған түрі. Бастапқыда бұл шарапшылардың үй-жайларында орналасқан қарапайым ашық таверналар болатын, онда адамдар тамақ әкеліп, жаңа шарап ішетін. Қазіргі кезде таверналар көбінесе жүзімдіктерден алыс орналасқан және тамақ пен сусынды бірге ұсынады. Алма немесе алмұрт сидрын ұсынатын Heurige Mostheurige деп аталады. Вена қаласының белгілі шарап өсіретін аймақтарында (Гринцинг, Сиверинг, Неустифт, Лизинг) көптеген тамақтану орындары Heurige-ге ұқсас рустикалық интерьерге ие, бірақ олар стандартты лицензияға ие және сырттан сатып алынған шарапты сатады.
In eastern Austria, a Heuriger (; Austrian dialect pronunciation: Heiriga) is a tavern where local winemakers serve their new wine under a special licence in alternating months during the growing season. Each state in Austria has slightly varying rules on how many Heuriger of a town can be open at any given time and for how long in total during the year. The Heurige are renowned for their atmosphere of Gemütlichkeit shared among a throng enjoying young wine, simple food, and – in some places – Schrammelmusik. They correspond to the Straußwirtschaften in the German Rheinland, the Frasche in Friuli Venezia Giulia, and Osmica in Slovenia. Heuriger is the abbreviation of "heuriger Wein" (this year's wine) in Austrian and Bavarian German. Originally, they were simple open air taverns on the premises of winemakers, where people would bring along food and drink the new wine. Nowadays, the taverns are often situated at a distance from the wineyards and offer both food and drinks. Heurige where apple or pear cider is served are called Mostheurige. In the well known wine growing areas of the city of Vienna (Grinzing, Sievering, Neustift, Liesing) many eating establishments have a rustic interior design similar to Heurige, yet they have a normal licence and sell wine they buy from outside sources.
Тарих
1784 жылдың 17 тамызында Австрия императоры Иосиф II барлық тұрғындарға өздері өндірген шарап пен шырынды сатуға және ұсынуға рұқсат беретін жарлық шығарды. Бастапқыда мейрамханалармен бәсекелестікті болдырмау үшін тамақ сатуға тыйым салынды, бірақ уақыт өте бұл шектеулер жеңілдетілді. "Аусг'стект" белгісі шарап шаруасының "Хюригер"де шарапты саудаға ұсынып жатқанын көрсетеді. Жылдар бойы Дюрнштейн, Гайнфарн, Гамлиц, Гунтрамсдорф, Гумпольдскирхен, Гринцинг, Кенигстеттен, Лангенлоис, Мауэр, Неустифт ам Вальде, Перхтолдсдорф, Пфаффштаттен, Раст, Сиверинг, Траскирхен, Трибусвинкель және Вахау аймағы сияқты "Хюригер"лерге танымал аймақтар қалыптасты. Көптеген қалаларда жыл сайын фестивальдер өткізіледі, олар көбінесе "Гроßхюригер" деп аталады, яғни "үлкен Хюригер", онда қаланың барлық Хюригерлері бірнеше күндік көше фестивалін ұйымдастырады. Австриядағы ең ірісі – жаз айларында жыл сайын өткізілетін Пфаффштаттендегі "Гроßхюригер". Австрияның басқа шарап өндіретін аймақтарында да ұқсас мекемелер бар, Штирияда олар "Бушеншанк" деп, ал Германияда және басқа неміс тілді аймақтарда "Штраусен", "Безенвиртшафт" немесе "Хекенвиртшафт" деп аталады.
On 17 August 1784 Austrian Emperor Joseph II issued a decree that permitted all residents to open establishments to sell and serve self produced wine and juices. At first no food could be sold in order to prevent competition with restaurants, but over time these restrictions lessened. Ausg'steckt would be a sign that the wine farmer was serving out the wine at a Heuriger. Over the years well known areas for Heurigen developed, including Dürnstein, Gainfarn, Gamlitz, Guntramsdorf, Gumpoldskirchen, Grinzing, Königstetten, Langenlois, Mauer, Neustift am Walde, Perchtoldsdorf, Pfaffstätten, Rust, Sievering, Traiskirchen, Tribuswinkel and the Wachau region. Many of the towns also hold a yearly festival, often called a Großheuriger, meaning "big Heuriger", where all the Heuriger of the town hold a multi day street festival. The biggest in Austria is the Großheuriger Pfaffstätten that is held annually during summer. Similar establishments exist in wine producing regions elsewhere in Austria, known as Buschenschank in Styria, and Straußen, Besenwirtschaft, or Heckenwirtschaft in Germany and other German speaking areas.
Атмосфера
Heuriger өзі ұсынатын нәрселердің тартымдылығымен де, шектеулерімен де құнды. Әр Heuriger әдетте күзде төрт айлық маусымда 2 немесе 3 апта ғана ашық болады, бірақ маусым соңында, шарап өндірісі көбейген кезде қайта ашылуы мүмкін. Ол тек өзінің шараптарын ғана ұсынады, кешкі астың шектеулі таңдауы жергілікті, үйде жасалған өнімдерден – Liptauer, түрлі ет немесе шұжық пен Semmel үйлесімдері, немесе ірімшік тақталары сияқты шағын тағамдар түрінде ұсынылады. Heurigen-де Sturm, күздің басында сатылатын, әлі де жүзімнің дәмі бар жартылай ашытылған шарап, және Австрияның ең танымал шараптарының бірі – Gruner Veltliner кездеседі. Алмдудлер мен Гесприцер де қазіргі Heurigen-дерде жиі ұсынылады. Ең бақытты қонақтар десертпен бірге Eiswein татып алуға мүмкіндік алады. Heurigen есігінің үстіне дөңгелек Бушшенге байланған қылқан жапырақты немесе шырша бұтақтарын іліп, ашық екенін және қонақтарды күтетінін көрсетеді. 20-шы ғасырға дейін, қонақтар Heuriger-де шарап ішкенде өздерімен бірге тағам әкелуші еді. Мекемені табысты ету үшін, көптеген жерлерде шарапханалар басқа шарапшыларға (неміс тілінде Winzer) жалға берілді, олар Winzerstuben деп аталды. Жаңа шараптың, қарапайым тағамдардың және дәстүрлі музыканың құшағында бөлісетін Gemütlichkeit – Heuriger-дің ең бағалы артықшылығы. Сондықтан, Вена сияқты басқа жерлерде Heuriger сияқты көрінетін көптеген мекемелер бар, бірақ олар сырттан шарап әкеліп сататын лицензиялы мейрамханалар, тіпті сыра мен кофе ұсынады – бұл нағыз Heuriger-де мүмкін емес нәрсе.
A Heuriger is prized both for the charms of what it offers and its limitations. Each Heuriger is only open briefly, usually 2 or 3 weeks during a four month season in the fall, although it may reopen again later in the season when more wine has been produced. It serves only its own wine, and but a limited selection of food as an evening meal, generally local, homemade products offered as small dishes such as Liptauer spread, various meat or sausage and Semmel combinations, or cheese boards. Typical drinks found at Heurigen include Sturm, a partially fermented wine sold at the beginning of fall that still contains a fair amount of grape, and Gruner Veltliner, which is one of the most popular types of Austrian wine. Almdudler and Gespritzer are also commonly found at modern Heurigen. Lucky patrons will sometimes find Eiswein to enjoy with dessert. Heurigen indicate that they are open and guests welcome by displaying a handful of conifer or fir twigs bound in a circular Buschen hung above the entrance door. Until the 20th century, it was customary for guests to bring along their own food when enjoying wine at a Heuriger. To make an establishment more profitable, in many places the tavern was leased to other winemakers (Winzer in German), known as Winzerstuben. Gemütlichkeit shared among a throng enjoying young wine, simple food, and traditional music is one of the greatest appeals of a Heuriger. As a result, many establishments elsewhere, such as in Vienna, are made to look like Heurigen but in fact are licensed restaurants selling wines from outside sources; these even serve beer and coffee, unthinkable at an authentic Heuriger.
Музыка
Музыка дәстүрлі түрде Хьюригер атмосферасының бір бөлігі болып табылады және оның Gemütlichkeit-ке зор үлес қосады. Бүгінде музыканы көбінесе екі Heurigensänger үстелден-үстелге келіп, сыйлықтар үшін ән салып беру арқылы қамтамасыз етеді. Олар гитара мен аккордеонда ойнап, өздерінің Wienerlieder және Schrammelmusik репертуарынан әндерді орындау туралы өтініштерді қабылдайды. Бұл әндердің тақырыптары негізінен шараптың сапасы, оның ішілуі мен салдары, Венаның әсемдігі, өткенге деген құштарлық, өмірдің қысқалығы, Құдайдың қалауымен болатын азап пен өлім, сондай-ақ, аздау дәрежеде, романтикалық махаббат туралы болады. Хьюригер дәстүрін сақтауға тырысқанмен, музыка "Үшінші адам" фильмінен танымал Антон Карас цитрада ойнап немесе Ханс Мозер фильмдерінен Вьенерлид әнін шырқап ақша табудан бері көп өзгерді. Германиядан келген қонақтар өздерінің туған жерлерінен әндерді естігісі келеді, сондай-ақ басқа елдерден келгендер де солай тілейді; Heurigensänger олардың бар күшін салып, орындауға тырысады.
Music has traditionally been part of the Heuriger ambiance and contributes greatly to its Gemütlichkeit. When present today it is typically provided by a pair of Heurigensänger who serenade from table to table for tips. Playing a guitar and accordion, they take requests for songs from their repertoire of Wienerlieder and Schrammelmusik. These songs' themes invariably revolve around the quality of the wine, its consumption and consequences, Vienna's beauty, a nostalgic longing for the past, the transience of life, the inevitability of suffering and death at God's will, and, to a somewhat lesser degree, romantic love. Even trying to honor the Heuriger tradition, music has changed dramatically since performers such as The Third Man sensation Anton Karas earned a living by playing his Zither or Hans Moser sang a Wienerlied from his movies. Visitors from Germany will hope to hear songs from their native land, as will those from others; the Heurigensänger will try their best.